به گزارش ایران اکونومیست؛ نرخ سود بانکی به عنوان نبضسنج اقتصاد ایران، میان دو لبه تیز تورم و رکود گرفتار است؛ تعیین دقیق این نرخ، کلیدِ هدایت نقدینگی به سمت تولید و حمایت از بورس است.
به گزارش خبرنگار مهر، در شرایطی که اقتصاد ایران همزمان با تورم مزمن، رکود در برخی صنایع و نوسانهای پیاپی در بازار سرمایه دستبهگریبان است، موضوع نرخ سود بانکی به عنوان یک متغیر کلیدی، دوباره در کانون توجه کارشناسان قرار گرفته است. برای بررسی دقیقتر این دوراهی دشوار، با آرش کمالی، کارشناس ارشد بازار سرمایه گفتوگویی انجام دادیم که در ادامه میخوانید.
کمالی در ابتدای این گفتوگو با اشاره به نقش نرخ سود در هدایت جریان نقدینگی اظهار کرد: نرخ سود بانکی در واقع «قیمتِ پول» است و به عنوان قطبنمای حرکت سرمایهها در اقتصاد عمل میکند. اگر این نرخ بدون توجه به واقعیتهای اقتصادی تعیین شود، میتواند اثرات مخربی بر پیکره تولید و بازار سرمایه بگذارد.
فشار نرخ سود بالا بر استخوانبندی تولید
وی درباره معایب افزایش بیش از حد نرخ سود بانکی تصریح کرد: زمانی که نرخ سود بانکی افزایش مییابد، در گام نخست هزینه تأمین مالی شرکتها به شدت جهش میکند. اکثر بنگاههای بورسی برای تأمین سرمایه در گردش خود به تسهیلات بانکی وابستهاند. وقتی نرخ سود تسهیلات بالا میرود، حاشیه سود شرکتها به شدت کاهش مییابد و این مسئله مستقیماً در صورتهای مالی و قیمت سهام آنها منعکس میشود.
این کارشناس افزود: از سوی دیگر، نرخ سود بالا، جذابیت بازار سرمایه را به حاشیه میراند. وقتی بانکها سودهای جذاب و «بدون ریسک» پیشنهاد میدهند، طبیعی است که بخشی از نقدینگی از بورس خارج شده و به سمت سپردههای بانکی حرکت کند. این خروج پول، حجم معاملات را کاهش داده و روند رشد بازار را متوقف میکند؛ بنابراین، نرخ سود بسیار بالا …
