صبح امروز بازارهای جهانی نفت، با علامتی لطیف از تقویت، شاهد ولتاژهای نسبیتری در قیمتهای آتی شد. نقرهایترین شمع برنت، بالای ۸۷ دلار و ۸ سنت در بشکه چرخید و زماناً نزدیک به ۸۱ دلار و ۳۱ سنت برای WTI به صورت پشت سر هم دو بار پایین رفت؛ اما در ادامهی روز، دست از بالابردن گرفت و ۰.۱ درصد و ۰.۶ درصد به ترتیب اخذ کرد. اگرچه خردنامه ساتری هنگام بستهسازی روز پنجشنبه با کسری بیش از ۲ درصد روبهرو بود، اما در تراژدی هفتگی، نمرهها در حدود ۴ درصد بالا رفتهاند. از سوی برکتگاههای تجزیه و تحلیل، سوزان بل، معاون ارشد بخش بازارهای کالای انرژی شرکت «ریستاد انرژی»، در نویسنامهای بر این نکته تاکید کرد که «بهرهمندی از دادههای مصرفی بهجای محدودسازی، جای جغرافیای سیاسی گستردهتر ندارد.» این ادعا به تفکیک، به نواختن نحوهی تجزیه و تحلیل مراکز برندهدار اقتصادی میافتد. در جه به دادههای جدید دفتر اطلاعات انرژی (EIA)، ماهٔ چهارشنبه نشان داد که حجم ذخایر نفت خام تجاری در ایالات متحده، با توجه به کاهش صادرات، بیشترین میزان افزایشی در هفتهٔ ششمین، پس از شروع سال ۲۰۲۳، را تجربه کرده است. بررسیهای جاری، افزودهکردن ۱۷.۴ میلیون بشکه به موجودی کل، و رسیدن آن به ۴۲۴.۴ میلیون بشکه، که رقم بالاترین فراسهٔ ۵ ژوئن است، را برجسته میسازد. در همین لحظه ها، وضعیت جغرافیایی کرهی خاورمیانه در صحنهٔ اصلی بحث قرار گرفت. در گزارشهای رسمی، ایالات متحده اعلام کرد که میتواند خطوط کنترل دریایی که در برابر ایران قرار دارد را بیمرز ادامه دهد؛ در حالی که در بحران نزیکی مذاکرات آتشبس، فشارهای اقتصادی بر سرزمین ایران به تازگی تقویت میشود. در این موقعیت، رئیس قسمّت مرکزی خادمالجمهور (ص) در روز پنجشنبه پیامد مؤثری را ارسال کرد: “استدلالهای ساختگی بهدلیل عبور پوشیدهٔ کشتیهای عادی از تنگه هرمز، تنها نمایشی از اعتقاد به تفکر لاغر است. تنگه هرمز همچنان تحت نظارت و استفاده مفید جمهوری اسلامی ایران باقی میماند؛ هیچ کشتی یا نفتکشی بدون اجازهی رسمی نیروی دفاعی این مرز، در دسترس نخواهد بود.” با توجه به تحولات بندار، تنگه هرمز، پیش از تآکید آمریکا به ایران، از نظر موقعیت، واحدی از یک پنجم مسیر انتقال انرژی جهانی محسوب میشد؛ این موقعیت، لحظهبهشان در این تلهات خاص قرار گرفته، و بهسرعت در تقاطعهای فضا-زمانی ناپایدار پیوسته خواهد شد.
