نخستین نیروگاه خورشیدی شناور ۱.۲ مگاواتی ایران با قطعات داخلی، در آببندان گاودشت بابل راه اندازی شد.
توسعه نیروگاههای خورشیدی شناور در مازندران را باید فراتر از احداث یک نیروگاه۱.۲ مگاواتی در آببندان گاودشت بابل دید. اهمیت این طرح در واقع از جایی آغاز میشود که محدودیت زمین، ارزش بالای اراضی کشاورزی، کمبود منابع تولید برق و ظرفیت گسترده آببندانهای استان در کنار یکدیگر قرار میگیرند. در چنین شرایطی، استفاده از سطح آب برای نصب صفحات خورشیدی میتواند یک راهکار متفاوت برای توسعه انرژیهای تجدیدپذیر باشد.
مازندران برخلاف بسیاری از مناطق کشور، با مشکل کمبود زمین مناسب برای احداث نیروگاههای خورشیدی مواجه است. بخش قابل توجهی از اراضی استان دارای کاربری کشاورزی است و اختصاص زمینهای مرغوب به نیروگاه، از نظر اقتصادی و اجتماعی هزینه بالایی دارد. به همین دلیل، آببندانها بهعنوان یک ظرفیت جایگزین مورد توجه قرار گرفتهاند. ۱۴ هزار هکتار آببندان در مازندران وجود دارد و برآوردهای اولیه استان، استفاده از حدود ۴۰ درصد این ظرفیت را برای توسعه نیروگاههای خورشیدی شناور قابل بررسی میداند.
اگر برآورد اعلامشده درباره ظرفیت حدود ۳ هزار مگاوات محقق شود میتواند به یکی از محورهای مهم توسعه تجدیدپذیرها در شمال کشور تبدیل شود. البته این عدد باید بهعنوان ظرفیت بالقوه و برآورد اولیه دیده شود و نه ظرفیت قطعی قابل احداث، زیرا هر آببندان شرایط متفاوتی دارد و عواملی مانند کاربری آب، عمق، مالکیت، دسترسی به شبکه برق، وضعیت سازهای، شرایط محیطزیستی و امکان نصب تجهیزات باید بهصورت جداگانه بررسی شود.
در این میان، نیروگاه۱.۲ مگاواتی گاودشت بابل اهمیت ویژهای دارد. این طرح در سطحی حدود سه هکتار از آببندان اجرا میشود و قرار است بهعنوان یک نمونه عملی برای ارزیابی امکان توسعه نیروگاههای شناور در ابعاد مگاواتی مورد استفاده قرار گیرد. استفاده از سازهها و قطعات پلیاتیلنی تولید داخل نیز یکی از نکات قابل توجه طرح است، زیرا در صورت موفقیت، میتواند بخشی از …
