این مقررات که با رأی یکپارچه کمیسیون انرژی کالیفرنیا (CEC) تصویب شدهاند، نخستین چارچوب رسمی برای کنترل همزمان مقاومت غلتشی و عملکرد ترمزگیری روی سطح خیس محسوب میشوند.
براساس متن مقررات، تایرهای تولیدشده از اول ژانویه ۲۰۲۹ باید به سقفهای مشخصی از مقاومت غلتشی برسند و از ۲۰۳۳ این سقفها سختتر میشوند. مقاومت غلتشی با شاخص RRC اندازهگیری میشود و هرچه عدد پایینتر باشد، انرژی کمتری هنگام حرکت خودرو تلف میشود.
برای مثال، تایرهای معمولی باید در سال ۲۰۲۹ به عدد ۹ و در سال ۲۰۳۳ به ۷.۱ برسند؛ درحالی که تایرهای خاص مانند رانفلت یا اولترا هایپرفورمنس سقفهای متفاوتی دارند. این تفاوتها نشان میدهد که مقررات جدید تلاش کردهاند میان کارایی انرژی و ویژگیهای عملکردی گروههای مختلف تایر تعادل ایجاد کنند.
در کنار مقاومت غلتشی، تایرهای مشمول مقررات باید حداقل شاخص چسبندگی خیس یک را نیز کسب کنند؛ شرطی که برای جلوگیری از کاهش ایمنی در مسیر کاهش مصرف انرژی در نظر گرفته شده است.
البته تایرهای زمستانی با استاندارد Three-Peak Mountain Snowflake، تایرهای اضطراری و برخی مدلهای خاص از این الزام معاف هستند؛ اما همچنان باید در سامانه گزارشدهی CEC ثبت شوند.
مقررات جدید دامنه گستردهای از تایرها را پوشش میدهد، اما برخی گروهها مانند تایرهای موتورسیکلت، تایرهای مسابقهای، تایرهای آفرود خاص، تایرهای رینگهای ۱۳ اینچ یا کمتر و همچنین تایرهای بار سنگین با شاخص بار ۱۲۲ یا بالاتر از این قانون مستثنی شدهاند.
تایرهای تولید محدود نیز درصورتی که کمتر از ۱۵ هزار واحد در سال تولید شوند، از الزامات عملکردی معاف هستند؛ اما همچنان باید اطلاعات خود را در پایگاه داده CEC ثبت کنند.
CEC پیشبینی میکند که اجرای کامل این استانداردها میتواند سالانه حدود یک میلیارد دلار صرفهجویی برای رانندگان کالیفرنیا ایجاد کند و از انتشار ۲ میلیون تن CO₂ جلوگیری کند؛ رقمی که معادل حذف ۴۰۰ هزار خودرو بنزینی از جادههاست.
همچنین برآورد شده که این مقررات سالانه ۱۴۱ میلیون گالن بنزین و ۰.۹ تراواتساعت برق صرفهجویی ایجاد کنند که نشاندهنده تاثیر قابل توجه این طرح بر مصرف انرژی ایالت است.
با وجود حمایت گسترده، این مقررات واکنشهای متفاوتی در …
