بررسی عملکرد فروش ایرانخودرو نشان میدهد این شرکت در چهار ماه نخست امسال درمجموع ۱۱۳ هزار و ۶۰۷ دستگاه خودرو در بازار داخلی فروخته است؛ درحالی که فروش این شرکت در مدت مشابه سال گذشته به ۱۵۱ هزار و ۵۱۲ دستگاه رسیده بود. به این ترتیب، ایرانخودرو طی این مدت حدود ۳۷ هزار و ۹۰۰ دستگاه کمتر از سال گذشته خودرو فروخته و حجم فروش شرکت نزدیک به ۲۵ درصد کاهش یافته است.
این افت زمانی اهمیت بیشتری پیدا میکند که بخش قابل توجهی از کاهش فروش بهمحصولات اصلی ایرانخودرو مربوط است؛ محصولاتی که سهم قابل توجهی از درآمد و جریان فروش شرکت را تشکیل میدهند. در چنین شرایطی، کاهش فروش صرفا به معنای افت تعداد خودروهای تحویلشده نیست، بلکه میتواند مستقیما بر منابع نقدی در دسترس شرکت اثر بگذارد.
گروه پژو همچنان بیشترین میزان فروش را در میان محصولات ایرانخودرو داشته، اما حتی این گروه نیز نتوانسته سطح فروش سال گذشته را حفظ کند.
فروش محصولات پژو در چهار ماه نخست امسال به ۳۶ هزار و ۴۰۳ دستگاه رسیده؛ درحالی که در مدت مشابه سال گذشته ۴۶ هزار و ۸۹۹ دستگاه فروخته شده بود. به این ترتیب، فروش این گروه حدود ۲۲ درصد کاهش یافته است.
سورن نیز با کاهش محسوسی در فروش مواجه شده است. فروش این گروه از ۴۲ هزار و ۴۴۶ دستگاه در چهار ماه نخست سال گذشته به ۲۸ هزار و ۷۵۷ دستگاه در سال جاری رسیده که نشاندهنده افتی حدود ۳۲ درصدی است. دنا نیز شرایط مشابهی داشته و فروش آن از ۲۴ هزار و ۵۲۹ دستگاه به ۱۶ هزار و ۶۵۹ دستگاه کاهش یافته است.
تارا نیز از روند کلی بازار مستثنی نبوده است. فروش این محصول در چهار ماه نخست سال جاری به ۱۷ هزار و ۸۰۵ دستگاه رسیده؛ درحالی که ایرانخودرو در مدت مشابه سال گذشته ۲۳ هزار و ۷۶۳ دستگاه از این خودرو فروخته بود. این ارقام از کاهش نزدیک به ۲۵ درصدی فروش تارا حکایت دارد.
در میان محصولات مورد بررسی، رانا عملکرد متفاوتی داشته و برخلاف روند غالب، فروش آن افزایش یافته است. تعداد فروش این خودرو از ۲ هزار و ۸۰۱ دستگاه در چهار ماه نخست سال گذشته به ۴ هزار و ۴۸۰ دستگاه در سال جاری رسیده است. با این حال، رشد فروش رانا بهدلیل تیراژ پایینتر، نتوانسته کاهش فروش محصولات پرحجمتر را جبران کند. هایما نیز با افت فروش مواجه شده است.
فروش این گروه از ۴ هزار و ۷۹۸ دستگاه در چهار ماه نخست سال گذشته به ۲ هزار و ۴۴۰ دستگاه در سال جاری رسیده که کاهش قابل توجهی را نشان میدهد. آنچه در این آمار بیش از هر چیز جلبتوجه میکند، گستردگی کاهش فروش است. زمانی که چند محصول اصلی یک خودروساز بهصورت همزمان با افت تقاضا مواجه میشوند، موضوع دیگر صرفا به عملکرد یک مدل یا یک بخش از بازار محدود نمیشود و میتواند نشانهای از تغییر شرایط بازار خودرو باشد.
کاهش فروش برای خودروسازانی مانند ایرانخودرو از چند مسیر میتواند فشار ایجاد کند. نخستین اثر، کاهش جریان نقدینگی ناشی از فروش است. خودروساز برای ادامه فعالیت روزمره خود نیازمند منابع مالی مستمر برای خرید قطعات، پرداخت هزینههای تولید، دستمزد، حملونقل و سایر هزینههای عملیاتی است. کاهش حجم فروش میتواند ورود نقدینگی بهشرکت را کاهش دهد و فشار بیشتری بر منابع مالی وارد کند.
از سوی دیگر، بسیاری از هزینههای خودروسازی با کاهش فروش بههمان نسبت کاهش پیدا نمیکنند. هزینههای نیروی انسانی، نگهداری خطوط تولید، تاسیسات و بخش قابل توجهی از هزینههای سربار همچنان پابرجا هستند. بنابراین کاهش تیراژ و فروش میتواند باعث شود هزینههای ثابت سهم بیشتری از بهای تمامشده هر خودرو را بهخود اختصاص دهند و درنتیجه، فشار بر سودآوری شرکت افزایش یابد.
موضوع دیگر به سرمایهگذاریهای آینده بازمیگردد. صنعتخودرو برای حفظ قدرت رقابت خود نیازمند سرمایهگذاری در توسعه محصول، فناوری، ارتقای کیفیت، بهروزرسانی خطوط تولید و طراحی خودروهای جدید است. افت فروش درصورت تداوم میتواند منابع مالی قابل تخصیص به این بخشها را محدود کند و در بلندمدت فاصله میان محصولات شرکت و نیازهای جدید بازار را افزایش دهد.
