جنگ قیمت در چین، گرانی در ایران؛ تخفیف خودروهای چینی کجا گم میشود؟امپراتوری خودرویی چین
خودروسازان چینی برای فرار از مازاد تولید و کاهش فروش داخلی، قیمتها را پایین آورده و صادرات را افزایش دادهاند؛ اما این ارزانی پشت مرزهای ایران متوقف میشود. تعرفه، نرخ ارز، هزینه انتقال پول، مونتاژ، مالیات و مهمتر از همه بازار محدود و کمرقابت، اجازه نمیدهد جنگ قیمت چین به سود خریدار ایرانی تمام شود.
در بازار چین، خودروسازان برای فروش هر دستگاه خودرو با یکدیگر میجنگند؛ در بازار ایران، خریداران برای رسیدن به همان خودرو در صف میایستند. همین تفاوت، بخش بزرگی از معمای قیمت خودروهای چینی را توضیح میدهد.
چین طی سالهای گذشته آنقدر ظرفیت تولید خودرو، بهویژه خودروهای برقی و پلاگین هیبریدی ایجاد کرده که اکنون فروش داخلی بهتنهایی پاسخگوی تولید کارخانهها نیست. کاهش برخی مشوقها، کندشدن تقاضا و ورود برندهای متعدد به بازار، رقابتی سنگین بر سر قیمت ایجاد کرده است.
دولت چین در ابتدای سال ۲۰۲۶ حتی مقرراتی برای مقابله با فروش خودرو زیر هزینه تولید و شیوههای مخرب قیمتگذاری وضع کرد. فروش خودروهای سواری این کشور در ژانویه نزدیک به ۲۰ درصد نسبت به سال قبل کاهش یافته بود، درحالیکه صادرات همان ماه ۴۹ درصد رشد کرد. این وضعیت نشان میدهد بازارهای خارجی به یکی از راههای اصلی خودروسازان چینی برای جذب مازاد تولید تبدیل شدهاند.
پرسش خریدار ایرانی ساده است؛ وقتی خودرو در چین ارزانتر شده و تولیدکننده برای فروش آن تخفیف میدهد، چرا همان محصول در ایران همچنان با قیمتی چند برابر قیمت مبدأ عرضه میشود؟سود خودروسازان چینی چقدر کاهش یافته است؟
اصل ماجرا، یعنی سقوط سودآوری صنعت خودرو چین، درست است؛ اما درباره عدد یک درصد باید با احتیاط صحبت کرد.
حاشیه سود فروش صنعت خودروی چین در سال ۲۰۲۵ حدود ۴.۱ درصد گزارش شد؛ رقمی که نسبت به ۴.۳ درصد سال ۲۰۲۴ کاهش داشت. در سهماهه نخست سال ۲۰۲۶، این نسبت به حدود ۳.۲ درصد رسید و سود کل صنعت نیز ۱۸ درصد کاهش پیدا کرد. دادههای نیمه نخست سال ۲۰۲۶ نیز حاشیهای حدود ۳.۸ درصد را نشان میدهد.
با این حال، پیام اقتصادی اعداد تغییر نمیکند؛ خودروسازی چین با وجود تولید و فروش بسیار بالا، دیگر صنعت پُرسودی نیست. تخفیفهای …
