اسکانیا 112؛ اسطوره سوئدی که با لقب عراقی در جادههای ایران ماندگار شد
اسکانیا ۱۱۲ از جمله کامیون هایی است که با وجود گذشت چند دهه از تولیدش، هنوز میان رانندگان قدیمی و علاقه مندان خودروهای سنگین نامی آشنا و محترم دارد. این مدل در نسخه های بی دماغ و دماغ دار عرضه شد، اما نمونه دماغ دار آن با کد T112 و ظاهر خاص خود، بیشتر از دیگر نسخه ها در ذهن بسیاری از علاقه مندان ایرانی باقی مانده است.
اسکانیا در دهه ۸۰ میلادی نسل دوم کامیون های خود را با نام سری ۲ معرفی کرد. این سری جایگزین محصولات قدیمی تری مانند اسکانیا ۱۱۱ و ۱۴۱ شد و نسبت به آن ها از طراحی مدرن تر، تنوع بیشتر در کابین و ساختار فنی به روزتری بهره می برد.
مدل ۱۱۲ یکی از مهمترین اعضای این خانواده بود که با موتور ۱۱ لیتری و توان مناسب برای حمل بارهای سنگین، خیلی زود در بازارهای مختلف مورد توجه قرار گرفت. اسکانیا این مدل را در گونه های مختلفی عرضه می کرد؛ از کامیون های بی دماغ با کابین جلو گرفته تا مدل های دماغ دار که ظاهرشان برای یک کامیون اروپایی بسیار متفاوت و جذاب بود.
ورود اسکانیا ۱۱۲ به ایران بیشتر در دهه ۶۰ و ۷۰ شمسی شکل گرفت. بخشی از این خودروها از مسیر کشورهای همسایه وارد ناوگان کشور شدند و به همین دلیل، بعضی نمونه های دماغ دار آن در بازار و میان رانندگان با لقب اسکانیا عراقی شناخته شدند. این نام بیشتر به مسیر ورود و سابقه کارکرد خودروها مربوط بود و نه به محل اصلی تولید آن ها، زیرا ۱۱۲ همچنان محصولی سوئدی به حساب می آمد.مشخصات فنی و ویژگی های اسکانیا ۱۱۲
اسکانیا ۱۱۲ به موتورهای ۶ سیلندر خطی دیزلی سری DS11 و DSC11 مجهز شده بود. این موتور حدود ۱۱ لیتر حجم داشت و بسته به تیپ تولیدی با توربوشارژر و در مدل های قوی تر با اینترکولر عرضه می شد. قدرت تولیدی این پیشرانه ها معمولا بین ۲۸۰ تا ۳۶۰ اسب بخار بود که برای یک کامیون سنگین در دهه ۸۰ میلادی، عددی قابل توجه به حساب می آمد.
گشتاور موتور نیز بسته به مدل و تنظیمات فنی، در محدوده تقریبی ۱۲۰۰ تا ۱۴۷۰ نیوتن متر قرار داشت. همین گشتاور مناسب باعث می شد اسکانیا ۱۱۲ در مسیرهای شیب دار، جاده های کوهستانی و کاربری های سنگین، عملکرد قابل قبولی داشته باشد. بسیاری از رانندگان قدیمی، کشش موتور این کامیون را یکی از مهمترین نقاط قوت آن می دانند. …
