مدیران خودرو از کدام آب گلآلود ماهی ۶ میلیارد دلاری گرفت؟مدیران خودرو
مدیران خودرو یکی از برندگان ساختاری است که سالها با ممنوعیت واردات، تعرفههای حمایتی، تخصیص میلیاردها دلار ارز و محدودکردن رقابت برای مونتاژکاران بازار ساخته است. حالا که صحبت از دریافت بیش از ۶ میلیارد دلار ارز و ابهام درباره ارزشگذاری برخی قطعات به میان آمده، پرسش فقط این است که چه سیاستی چنین سفرهای را پهن کرد و چرا مردم باید هزینه آن را بپردازند؟
به گزارش پایگاه خبری اسب بخار، عدد ۶ میلیارد دلار آنقدر بزرگ است که میتواند اصل ماجرا را زیر سایه خود ببرد. ابتدا باید یک نکته را روشن کرد؛ این رقم سود مدیران خودرو یا پولی نیست که مستقیماً از مشتریان دریافت شده باشد؛ دادههای منتشرشده نشان میدهد مدیران خودرو و شرکتهای وابسته طی سالهای ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۴ در مجموع بیش از ۶ میلیارد دلار ارز دریافت کردهاند و در همین دوره حدود ۴۳۰ هزار دستگاه خودرو تولید شده است. متوسط ارز تخصیصی به ازای هر خودرو، با اتکا به همین ارقام، از ۱۴ هزار دلار عبور میکند.
همین واقعیت بهاندازه کافی سؤالبرانگیز است. شرکتی با سهمی محدود از کل بازار خودرو، چگونه به یکی از بزرگترین دریافتکنندگان منابع ارزی این صنعت تبدیل شد و در مقابل این حجم از ارز، چه میزان فناوری، داخلیسازی واقعی، صادرات و کاهش هزینه برای مصرفکننده ایجاد کرد؟
برای پاسخ، نباید فقط داخل کارخانه مدیران خودرو را دید. باید به سیاستهایی نگاه کرد که بیرون کارخانه نوشته شدند.
دولت در را به روی واردات بست، پنجره را برای مونتاژ باز گذاشت
سال ۱۳۹۷ دولت واردات خودرو را با هدف مدیریت منابع ارزی ممنوع کرد. نکته تعیینکننده این بود که همزمان، واردات قطعات منفصله CKD برای مونتاژ خودرو در کشور ادامه یافت. حتی همان زمان نیز منتقدان هشدار میدادند محدودکردن خودروی کامل در کنار بازماندن مسیر مونتاژ، میتواند قیمت خودروهای خارجی و مونتاژی را حبابی کند.
نتیجه چه شد؟ رقیب خارجی از بازار کنار رفت یا بهشدت محدود شد، اما شرکت مونتاژکار همچنان میتوانست قطعات خودرو را وارد کند، آنها را در ایران مونتاژ کند و محصول خود را در بازاری بفروشد که دیوار بزرگی دور آن کشیده شده بود. این دیگر رقابت آزاد نبود.
مدیران خودرو مجبور نبود …
