کروز کنترل تطبیقی چه زمانی میتواند خطرناک باشد؟ مراقب حوادث باشید!کروز کنترل تطبیقی
کروز کنترل تطبیقی یا ACC یکی از کاربردیترین سامانههای کمکراننده در خودروهای جدید است؛ سامانهای که میتواند سرعت را با خودروی جلویی تنظیم کند، فاصله را نگه دارد و در برخی مدلها حتی خودرو را در ترافیک متوقف و دوباره به حرکت درآورد. همین تواناییها اما گاهی اعتماد بیش از اندازه راننده را به دنبال دارد. واقعیت این است که ACC نه خودران است، نه همیشه خودروهای متوقف را تشخیص میدهد و نه در هر شرایط جادهای میتوان به آن تکیه کرد. بخش مهمی از خطرهای این سامانه نه از خرابی، بلکه از استفاده نادرست راننده آغاز میشود.
به گزارش پایگاه خبری اسب بخار، فراگیرشدن خودروهای مجهز به رادار و سامانههای کمکراننده در بازار ایران، اصطلاحاتی مانند کروز کنترل تطبیقی، رادار جلو، ترمز اضطراری و حفظ خودرو بین خطوط را هم وارد ادبیات روزمره خریداران کرده است. بسیاری از خودروهای وارداتی و مونتاژی جدید حداقل بخشی از این امکانات را ارائه میکنند، اما داشتن یک فناوری و استفاده درست از آن دو موضوع متفاوت است.
کروز کنترل تطبیقی در سادهترین تعریف، سرعت خودرو را تا مقدار تعیینشده توسط راننده تنظیم میکند و در صورت نزدیکشدن به خودروی جلویی، سرعت را کاهش میدهد تا فاصله انتخابشده حفظ شود. سازمان ایمنی ترافیک بزرگراههای آمریکا، NHTSA، این فناوری را یک سامانه کمکراننده سطح یک میداند؛ یعنی کنترل شتاب و ترمز میتواند برای مدتی در اختیار خودرو باشد، اما مسئولیت رانندگی و پایش مسیر همچنان بهطور کامل بر عهده راننده است. همین مرز ساده، منشأ بسیاری از اشتباهات است.اشتباه اول؛ تصور اینکه ACC خودش مراقب همه چیز است
بزرگترین اشتباه، شاید از همان لحظهای آغاز شود که راننده پایش را از روی پدال برمیدارد و احساس میکند خودرو حالا «خودش میراند». ACC چنین قابلیتی ندارد.
حتی وقتی کروز تطبیقی با سامانه حفظ خودرو در مرکز خط ترکیب میشود، خودرو در اغلب سیستمهای موجود همچنان در سطح دو رانندگی خودکار قرار میگیرد و راننده باید جاده را زیر نظر داشته باشد و آماده دخالت فوری باشد. مؤسسه IIHS تأکید میکند سامانههای سطح دو جایگزین راننده نیستند و بررسیهای این مؤسسه نشان داده کاربران با افزایش اعتماد …
