پایگاه خبری فوتبالی- یک: وقتی دو سرمربی ، بازی را با سه هافبک با خصوصیات تدافعی شروع میکنند این پیغام را القا میکنند که ما دنبال مساوی هستیم. یک طرف حسینی و شیری و خامروبکوف و طرف دیگر پورعلی، خدابندهلو و لطیفیفر. حضور این بازیکنان با خصوصیات تقریبا مشترک یعنی آماده یک بازی کم موقعیت باشید .
دو: نکونام در مربیگری سبکی دارد که به آن سالهاست وفادار است، فرقی هم نمیکند در چه تیمی باشد و فلسفه آن تیم چه باشد. این تفکرات نکونام است که غالب است. تیمهایش کم موقعیت میدهند، کم گل میخورند و اکثر بازیها به میل جواد تمام میشود. البته منهای فصل دوم حضورش در استقلال که منجر به اخراجش شد !
سه: بازگشت تارتار به اصل خویش، تارتار ورژن ضعیف شده نکونام است. بعد از دو بازی هجومی مقابل تیمهای درجه دوی لیگ ، تارتار برگشت به چیزی که به آن تعلق دارد و آن فوتبال واکنشی است. اگر ایری آن اشتباه کمرشکن را انجام نمیداد تارتار به خواستهاش رسیده بود ولی فوتبال است و اشتباهات ، تیمی که ترسوتر بود تنبیه سختی شد .
چهار: اکثر تیمهای ایرانی در انتقال مثبت از دفاع به حمله مشکل دارند، چون هافبکی ندارند که توپ را از دفاع بگیرد و فاز تیم را عوض کند. در سالهای قبل ریکاردو آلوز در تراکتور و نوراللهی در پرسپولیس این وظیفه را عالی انجام میدادند ولی این مدل فوتبالیستها در لیگ ما کم پیدا میشوند برای همین تعداد بازیهای جذاب لیگ کم است .
پنج: پرسپولیس تازه پوست اندازی کرده، کلی تغییرات داشته ، کادرفنی عوض کرده و برای نقد این تیم خیلی زود است. یک سرمربی برای ایجاد تغییرات تاکتیکی به هفتهها تمرین و مسابقه نیاز دارد و برای قضاوت باید صبور بود. حتی بازیکنان جدید این تیم باید جا بیافتند تا بتوانند کیفیت خود را نشان بدهند. آنها در دو بازی اول سزاوارانه بازی کردند و در بازی دیروز ناامیدکننده، …
