وی درباره نقش آمریکا، روسیه و چین در تحولات منطقه اظهار داشت: هر یک از این کشورها تأثیرات خاص خود را دارند و نمیتوان یکدست به موضوع نگاه کرد.
به گفته او، آمریکا با فشار حداکثری، محاصره دریایی و اقدامات تنشزا تلاش میکند ایران را به پذیرش خواستههای خود وادار کند؛ رویکردی که ایران با آن همراه نیست و در تلاش است فشارها را کاهش دهد.
چشمانداز سیاست خارجی ایران
این کارشناس روابط بینالملل درباره سناریوهای پیشروی سیاست خارجی ایران تا پایان سال گفت: در حوزه آمریکا چشماندازی برای توافق دیده نمیشود. حتی تفاهم اخیر نیز بهدلیل عدم اجرای تعهدات از سوی آمریکا احتمالاً به مرحله اجرا نخواهد رسید؛ تنها در صورت موفقیت مذاکرات مربوط به تنگه هرمز و تأیید توافق ایران و عمان از سوی آمریکا، امکان اجرای سایر مفاد تفاهمنامه وجود دارد. با این حال، در موضوع هستهای فاصله میان خواستههای دو طرف بسیار زیاد است و رسیدن به توافق نهایی دشوار خواهد بود.
احتمال تنش میان ایران و رژیم اسرائیل
ابوالفتح درباره احتمال درگیری میان ایران و رژیم غاصب اسرائیل گفت: اسرائیل قصد اقدام مستقیم ندارد و بخشی از این رویکرد به دلیل واکنشهای احتمالی ایران، قدرت بازدارندگی و تبعات آن برای اسرائیل است.
وی افزود: آمریکا نیز مایل به تشدید تنش نیست و ترامپ خواهان کنترل مستقیم شرایط است. اسرائیل در حال حاضر دخالت نظامی مستقیم ندارد، اما همکاریهای اطلاعاتی میان دو طرف برقرار است و ورود مستقیم اسرائیل به عملیات نظامی علیه ایران در شرایط فعلی محتمل نیست.
پیامدهای حضور نظامی خارجی در تنگه هرمز
این تحلیلگر درباره افزایش حضور نظامی خارجی در تنگه هرمز گفت: برخی کشورهای منطقه بهدلیل ضعف توان نظامی مستقل، از حضور قدرتهای فرامنطقهای استقبال میکنند و آن را عامل تأمین امنیت میدانند. در مقابل، ایران بارها اعلام کرده که حضور این نیروها موجب افزایش تنش و ناامنی میشود و برای صلح و ثبات، خروج نیروهای خارجی ضروری است.
