او افزود: سوزاندن کاه و کلش علاوه بر ممنوعیت قانونی، موجب از بین رفتن بخش قابل توجهی از مواد آلی خاک، نابودی میکروارگانیسمهای مفید، کاهش ظرفیت نگهداری آب و افزایش نیاز به مصرف کودهای شیمیایی در سالهای آینده میشود. همچنین دود ناشی از این اقدام، سلامت شهروندان را تهدید کرده و خطر گسترش آتشسوزی به مزارع، باغها و مراتع مجاور را افزایش میدهد.
نصیری با بیان اینکه از هر هکتار شالیزار، بهطور متوسط بین ۴ تا ۶ تن کاه و کلش برنج تولید میشود، گفت: با توجه به سطح شالیزارهای شهرستان، سالانه دهها هزار تن بقایای گیاهی در مزارع بابلسر باقی میماند که در صورت مدیریت صحیح، میتواند به منبع ارزشمند افزایش ماده آلی خاک و کاهش هزینههای تولید تبدیل شود.
سرپرست مدیریت جهاد کشاورزی شهرستان بابلسر، خرد کردن و برگرداندن بقایای گیاهی به خاک را بهترین و اقتصادیترین جایگزین برای سوزاندن دانست و افزود: در این روش، کاه و کلش با استفاده از ادوات مناسب خرد شده و هنگام شخم با خاک مخلوط میشود که این اقدام ضمن افزایش ماده آلی، موجب بهبود ساختمان خاک، حفظ رطوبت، افزایش فعالیت موجودات مفید و کاهش مصرف کودهای شیمیایی خواهد شد.
او گفت: استفاده از کاه برنج بهعنوان خوراک دام پس از فرآوری، تولید کمپوست، بستر پرورش قارچ خوراکی و مالچ در باغها و مزارع نیز از دیگر روشهای قابل اجرا و اقتصادی برای مدیریت بقایای گیاهی است که علاوه بر جلوگیری از آلودگی محیط زیست، ارزش افزوده مناسبی برای بهرهبرداران ایجاد میکند.
نصیری در پایان از شالیکاران خواست با پرهیز از سوزاندن کاه و کلش و بهرهگیری از روشهای اصولی مدیریت بقایای گیاهی، در حفظ حاصلخیزی خاک، کاهش آلودگی هوا و توسعه کشاورزی پایدار مشارکت داشته باشند.
