راه‌اندازی خط مستقیم اتوبوس از ۵ شهر ایران به نجف

تولید زمانی می‌تواند برای آینده برنامه‌ریزی کند که بداند هزینه امروز، فردا چه تغییری خواهد کرد. در اقتصادی که نرخ نهاده‌های تولید با شتاب بالا تغییر می‌کند، حتی یک قرارداد عادی نیز می‌تواند به تصمیمی پرریسک تبدیل شود. تولیدکننده باید مواد اولیه بخرد، نیروی انسانی را حفظ کند، هزینه انرژی و حمل‌ونقل را بپردازد و در نهایت محصول خود را با قیمتی عرضه کند که ممکن است چند ماه بعد دیگر با هزینه‌های واقعی تولید همخوانی نداشته باشد. نتیجه، فقط افزایش نرخ یک کالا نیست؛ بی‌ثباتی در تمام زنجیره تولید است. این مسئله زمانی جدی‌تر می‌شود که افزایش نرخ نهاده‌ها از رشد عمومی هزینه‌ها فاصله بگیرد و تولیدکننده نتواند منشأ و مسیر این افزایش را پیش‌بینی کند. در چنین شرایطی، سرمایه‌گذاری عقب می‌نشیند، قراردادهای بلندمدت دشوار می‌شوند و بنگاه‌ها به جای توسعه، بخش مهمی از انرژی خود را صرف مدیریت ریسک می‌کنند. اظ …

اگر توافق ایران و آمریکا انجام شود، بانک، خودرو، پتروشیمی و حمل‌ونقل چه سهمی می‌برند؟ سناریوی اثر توافق بر صنایع و سهام بورس را بخوانید.