آن‌هایی که تصور می‌کنند «این آخرین نبرده»، بخوانند!

این القائات پرحجم تلاش می‌کند تصویری از فروپاشی را در ذهن مخاطب ایجاد کند تا با ارائه یک آدرس غلط، افراد را به سمت اهداف از پیش تعیین‌شده هدایت کند.

این نوع بازی روانی که در چند مرحله، از بحران‌نمایی، ایجاد تصویر پرشمار و فراگیر، القای فراگیری عمومی و سپس التهاب و خشونت در آشوب شکل می‌گیرد، بخشی از تلاش عملیات روانی ضدانقلاب برای ایجاد اغتشاش و خشونت است.

در واقع، این تصور غلط که نظم و امنیت از بین رفته و هر لحظه فضای شکننده‌ای از فروپاشی را تداعی می‌کند، خود می‌تواند به ایجاد اغتشاش منجر شود.

پس از این روند است که فرد تصور می‌کند همه‌چیز تمام شده و در یک فضای خلأ، با این خیال خام که دیگر حاکمیت و نظمی وجود ندارد که وی در ساختار آن پاسخ رفتار‌های خود را بدهد، دست به خشونت‌های بی‌حدوحصر می‌زند؛ اما زمانی که این افراد دستگیر می‌شوند، به این نتیجه می‌رسند که تصورات اشتباهی درباره فروپاشی به آنها القا شده است هر چند کار از کار گذشته است.

متأسفانه همین فضای هیجانی و تصورات غلط، زمینه‌ساز خشونت‌ها و جنایات متعدد برخی اغتشاشگران در انظار عمومی شده است.

جنایاتی که تحت پوشش القا بهم ریختگی ساختار رقم می‌خورد

فردی که با خودرو چند مأمور را زیر می‌گیرد و پس از به آتش کشیدن خودرو فرار می‌کند، یا افرادی که پلیسی را به آتش کشیده، اعضای بدن او را قطعه‌قطعه می‌کنند، تلفن همراهش را برمی‌دارند و با وقاحت و سنگدلی تمام، گزارش جنایت خود را به خانواده آن پلیس مظلوم می‌دهند، خود را در یک فضای فتح و پیروزی می‌بینند و احساس می‌کنند در آن لحظه مصونیتی فولادین دارند؛ اما وقتی از این توهم روانی خارج می‌شوند، حتی اگر خود را در کمپ ترک اعتیاد نیز پنهان کنند، شناسایی و دستگیر شده و به مجازات اقدامات خود می‌رسند.

ماده مخدری به نام توهم فروپاشی

ضدانقلاب با القای توهم فروپاشی، مانند یک ماده مخدر، ذهن و روان افراد را مسخ کرده و آنان را به سمت اغتشاش و خشونت سوق می‌دهد؛ اما پس از فروکش کردن اغتشاشات، پایان خشونت‌ها و خاموش شدن آتش اماکنی که توسط این افراد به آتش کشیده شده است، قانون و نظم عمومی بار دیگر مسیر خود را پیدا می‌کند و افراد خاطی را به سزای اقداماتشان می‌رساند. با این حال، افرادی که هوشیار هستند، هیچ‌گاه به دام چنین عملیات روانی نمی‌افتند.

مسئله اصلی اینجاست که فروپاشی و بهم ریختگی پیش از آنکه در میدان واقعیت رخ دهد، باید در ذهن مخاطب ساخته شود؛ به همین دلیل، یکی از مهم‌ترین ابزار‌های عملیات روانی، تکرار مداوم گزاره‌هایی درباره «پایان کار»، «آخرین روزها» و «فروپاشی قریب‌الوقوع» است. هدف، صرفاً پیش‌بینی آینده نیست؛ بلکه ساختن ادراک و رفتاری است که بتواند به تحقق همان پیش‌بینی کمک کند.

از همین رو، هوشیاری در برابر این فضاسازی‌ها به معنای نادیده گرفتن مشکلات و واقعیت‌های جامعه نیست؛ بلکه به معنای تفکیک واقعیت از القا، تحلیل از هیجان و اعتراض از خشونت است.

تجربه نشان داده است که هیاهوی رسانه‌ای و تصویرسازی از یک فروپاشی قطعی، به‌تنهایی نمی‌تواند واقعیت سیاسی و اجتماعی را تغییر دهد. آنچه در نهایت تعیین‌کننده است، واقعیت‌های میدانی، میزان انسجام اجتماعی، عملکرد نهاد‌ها و نحوه مواجهه جامعه با بحران‌هاست؛ نه هشتگ‌ها و شعار‌هایی که هر بار با ادعای «این بار دیگر تمام است» تکرار می‌شوند.

منبع: فارس