به گفته کتر اکاترینا کاشوک، تغییرات در عادات غذایی با افزایش سن با طیف وسیعی از عوامل فیزیولوژیکی و روانی مرتبط است.
او میگوید: حس بویایی نقش مهمی در حس چشایی دارد. عطر غذا به ما کمک میکند تا طعمها را تشخیص دهیم. بنابراین، وقتی حس بویایی کاهش مییابد، غذاهای آشنا ممکن است کمتر تند به نظر برسند.
کتر اکاترینا کاشوک تصریح می کند که تغییرات طبیعی در بدن نیز در این امر نقش دارند. با افزایش سن، متابولیسم، وضعیت غشاهای مخاطی و عملکرد گوارش ممکن است تغییر کند. خشکی دهان، بیماریهای دهان و دندان و گرفتگی بینی همگی میتوانند بر حس چشایی تأثیر بگذارند.
این پزشک خاطرنشان میکند که داروها عامل جداگانهای هستند. برخی از داروها میتوانند باعث ایجاد طعم فلزی شوند یا شدت طعمهای آشنا را کاهش دهند. علاوه بر این، مغز غذا را با خاطرات و احساسات مرتبط میکند.
به گفته او، نگرش ما نسبت به غذا با گذشت زمان تغییر میکند. آنچه زمانی با لذت و منبع سریع انرژی مرتبط بود، ممکن است دیگر برای ما جذاب نباشد. برعکس، طعمهای جدید بخشی از عادات غذایی ما میشوند و با گذشت زمان، ممکن است به همان اندازه چای شیرین یا نوشابههای گازدار که زمانی لذتبخش بودند، لذتبخش شوند. با این حال، تغییر ناگهانی یا از دست دادن حس چشایی میتواند نشانه بیماری باشد، که در این صورت توصیه میشود با یک متخصص مشورت کنید.
منبع: news.ru
