به گزارش صدای بورس، بررسی مصوبات مجامع ۱۴۰۴ در شماری از شرکتهای بورسی نشان میدهد ردیف «مسئولیت اجتماعی» در برخی بنگاهها با شتابی بهمراتب بیشتر از رشد سودآوری افزایش یافته و در مواردی به سطحی رسیده که دیگر نمیتوان آن را صرفاً یک هزینه جانبی یا حمایتی تلقی کرد.
دادههای منتشرشده از مجامع شرکتهای بزرگ در گروههای فلزات اساسی، پالایشی، پتروشیمی و بانکی نشان میدهد در حالی که سود قابل تقسیم سهامداران در بسیاری از موارد با محدودیت، افت یا رشد محدود همراه بوده، بودجههای مسئولیت اجتماعی با جهشهای چندبرابری تصویب شدهاند؛ وضعیتی که این پرسش را در بازار سرمایه تقویت کرده است که آیا این ردیف هزینهای همچنان در چارچوب منطق بنگاهداری و حاکمیت شرکتی تعریف میشود یا به مسیری برای انتقال منابع شرکت به مصارفی خارج از اولویت سهامدار تبدیل شده است. «فملی»؛ نمادی که حساسیتها را تشدید کرد
نماد شاخص این روند را میتوان در مجمع «فملی» مشاهده کرد؛ جایی که ۱۰ هزار میلیارد تومان بودجه مسئولیت اجتماعی به تصویب رسید؛ رقمی که معادل ۳ درصد درآمد و حدود ۶.۶ درصد سود دوره عنوان شده و در عین حال بیش از ۲۱ درصد سود تقسیمی سهامداران را به خود اختصاص میدهد. در همان مجمع، ۴۵ همت سود میان سهامداران تقسیم شد، اما همزمان بخش قابل توجهی از منابع شرکت به ردیفی اختصاص یافت که جزئیات محل مصرف آن برای عموم سهامداران شفاف نیست. حساسیت موضوع زمانی بیشتر میشود که در تصمیمات منتشرشده بر کدال قید شده گزارش مخارج این بودجه ۱۰ همتی هر سه ماه یکبار فقط به سهامداران عمده ارائه شود. همین بند، مسئله را از سطح یک اختلافنظر مالی فراتر میبرد و به سطح یک مطالبه روشن حاکمیت شرکتی میرساند، اگر منابع این بودجه از محل دارایی همه سهامداران تأمین میشود، چرا حق اطلاع از نحوه هزینهکرد آن فقط برای گروهی خاص محفوظ باشد؟
بانکها؛ وقتی بودجه CSR از سود سهامدار جلو میزند
این الگو به «فملی» محدود نیست. در «وبملت»، سود خالص رشد ۱۲ درصدی را ثبت کرده، اما بودجه مسئولیت اجتماعی از ۴۰۰ میلیارد تومان در دو سال پیاپی ۱۴۰۲ و ۱۴۰۳ به ۸۰۰ میلیارد تومان در ۱۴۰۴ افزایش یافته؛ یعنی دو برابر شده است.
در «وبصادر»، تصویر حتی پرسشبرانگیزتر است؛ بانکی که ۳۵۰ میلیارد …
