به گزارش صدای بورس در عرضه ۹ خرداد ۱۴۰۵، هر صندوق ۶۰۰ هزار سهم خرید. یکسان بودن حجم خرید یعنی اثر هر صندوق بر میانگین فقط از قیمت پیشنهادی ناشی شده است. ارزش کل خریدها نیز حدود ۱۱۴٫۶ میلیارد ریال بیش از ارزش محاسبهشده بر مبنای قیمت ارزشگذاری بود.
رفتار صندوقها در عرضه اولیه چگونه بود؟ سهامیها با ۲۷ صندوق، بزرگترین گروه بودند؛ بااینحال ۱۹ صندوق زیر میانگین خرید کردند و عامل اصلی افزایش قیمت نبودند. در درآمد ثابت نیز ۱۳ صندوق از ۱۹ صندوق زیر میانگین بودند، اما چند خرید ۱۸ هزار تا ۱۸ هزار و ۵۰۰ ریالی، متوسط گروه را بالا برد. این گروه هم در کف و هم در سقف عرضه حضور داشت و رفتار یکدست نشان نداد. صندوقهای بخشی متوازنترین گروه بودند. چهار صندوق بالاتر و چهار صندوق پایینتر از میانگین خرید را انجام دادند. صندوقهای مختلط محتاطترین گروه چندعضوی بودند که چهار صندوق از پنج صندوق زیر میانگین خرید کردند. تنها صندوق شاخصی، قیمت ۱۸ هزار و ۵۰۰ ریال ثبت کرد، اما یک مشاهده قابلیت تعمیم ندارد.
اقلیت چگونه قیمت را بالا برد؟ میانگین قیمت خرید ۲۰ صندوق بالای میانگین، ۱۶ هزار و ۸۴۰٫۸ ریال بود یعنی ۸٫۵۱ درصد بالاتر از متوسط کل؛ درحالی که میانگین ۴۰ صندوق پایینتر، ۱۴ هزار و ۸۵۹ ریال و فقط ۴٫۲۶ درصد پایینتر بود. فقط پنج صندوق، معادل ۸٫۳ درصد شرکتکنندگان، ۵۳٫۴ درصد کل فاصله مثبت قیمتهای بالای میانگین را ایجاد کردند. سه صندوق کارآفرین در قیمت ۱۸ هزار و ۵۰۰ ریال و دو صندوق مانی در قیمتهای ۱۸ هزار و ۲۰۰ و ۱۸ هزار ریال در صدر بودند. با حذف مکانیکی این پنج قیمت، میانگین ۵۵ صندوق باقیمانده به ۱۵ هزار و ۲۶۳ ریال میرسدکه ۱٫۶ درصد کمتر از میانگین واقعی است. این محاسبه حساسیت میانگین به چند سفارش انتهایی را نشان میدهد. قیمت خوشهای ۶۰ صندوق فقط ۳۴ قیمت منحصربهفرد ثبت کردند و ۴۱ صندوق، معادل ۶۸٫۳ درصد، قیمتی مشترک با صندوق دیگری داشتند. بزرگترین خوشهها در ۱۶ هزار و ۶۰۰ و ۱۵ هزار ریال، هرکدام با پنج صندوق، شکل گرفت. بنابراین بخش مهمی از خریدها حول چند لنگر قیمتی متمرکز بود. کد مطلب 555369 مریم آقامحمدی
