صفحه اقتصاد -
ساعات کاری یکی از شاخصهای مهم برای بررسی بازار کار، بهرهوری نیروی انسانی و کیفیت اشتغال در اقتصادهای مختلف جهان است. مقایسه کشورهای عضو گروه G۲۰ نشان میدهد میان میزان زمانی که نیروی کار در کشورهای مختلف صرف فعالیت اقتصادی میکند، فاصله قابل توجهی وجود دارد. هند در صدر جدول ساعات کاری
بر اساس آمار منتشرشده، هند با میانگین ۲۳۸۳ ساعت کار سالانه بالاترین میزان ساعات کاری را در میان کشورهای G۲۰ به خود اختصاص داده است. چین با ۲۳۲۳ ساعت در جایگاه دوم قرار دارد و پس از آن آفریقای جنوبی با ۲۱۶۴ ساعت، مکزیک با ۲۱۱۶ ساعت و عربستان سعودی با ۲۱۰۳ ساعت قرار گرفتهاند.
این ارقام نشان میدهد در برخی اقتصادهای بزرگ، تعداد ساعات حضور و فعالیت سالانه نیروی کار همچنان در سطح بالایی قرار دارد؛ هرچند میزان ساعت کار بهتنهایی نمیتواند معیار کاملی برای سنجش بهرهوری یا رفاه نیروی کار باشد. آلمان؛ کمترین ساعات کار سالانه
در سوی دیگر جدول، آلمان با میانگین ۱۳۰۲ ساعت کار در سال کمترین میزان ساعات کاری را در میان کشورهای G۲۰ دارد. فرانسه با ۱۴۳۱ ساعت در رتبه بعدی قرار گرفته است.
پس از این دو کشور نیز آرژانتین با ۱۵۴۴ ساعت، بریتانیا با ۱۶۰۸ ساعت و کانادا با ۱۶۳۱ ساعت قرار دارند. ساعت کار بیشتر، الزاماً به معنای بهرهوری بالاتر نیست
تفاوت میان ساعات کاری کشورهای G۲۰ نشان میدهد سیاستهای بازار کار، ساختار اقتصادی، قوانین اشتغال، سهم کار پارهوقت و میزان بهرهوری میتواند الگوی ساعات کاری را به شکل قابل توجهی تغییر دهد.
برای نمونه، قرار گرفتن آلمان در انتهای جدول به معنای ضعیف بودن اقتصاد این کشور نیست؛ چراکه بهرهوری نیروی کار، فناوری، سرمایهگذاری و ارزش افزوده ایجادشده در هر ساعت نیز در ارزیابی عملکرد اقتصادی اهمیت دارد.
از این منظر، مقایسه ساعات کاری کشورها زمانی معنادارتر خواهد بود که در کنار این شاخص، بهرهوری ساعتی، درآمد نیروی کار، کیفیت اشتغال و قدرت خرید نیز بررسی شود. به همین دلیل، ساعات کار بیشتر لزوماً به معنای تولید بیشتر یا رفاه بالاتر نیست. …
