فورلان جانشین مارچلو بیلسا شده؛ مربی نامداری که پس از حذف غیرمنتظره اروگوئه در مرحله گروهی جام جهانی از سمت خود کنار رفت. حالا مسئولیت بازسازی تیمی بر دوش بازیکنی قرار گرفته که روزی نماد افتخار فوتبال این کشور بود.
از قهرمان زمین تا فرمانده نیمکت
دیهگو فورلان یکی از بزرگترین چهرههای تاریخ فوتبال اروگوئه است. او در دوران بازی، ۱۱۲ بار پیراهن تیم ملی را بر تن کرد، ۳۶ گل به ثمر رساند، در سه جام جهانی حضور یافت و یکی از ارکان قهرمانی اروگوئه در کوپا آمریکای ۲۰۱۱ بود.
با این حال، نقطه اوج دوران حرفهای فورلان به جام جهانی ۲۰۱۰ آفریقای جنوبی بازمیگردد؛ جایی که با پنج گل، اروگوئه را تا نیمهنهایی رساند و عنوان بهترین بازیکن مسابقات را به دست آورد. همان عملکرد تاریخی باعث شد او به نماد نسل طلایی فوتبال اروگوئه تبدیل شود؛ نسلی که بار دیگر نام این کشور کوچک را در میان قدرتهای فوتبال جهان مطرح کرد.
پروژهای فراتر از یک سرمربی
فدراسیون فوتبال اروگوئه تنها به انتخاب یک سرمربی جدید فکر نکرده، بلکه پروژهای بلندمدت را طراحی کرده است. فورلان همزمان هدایت تیم ملی بزرگسالان و تیم زیر ۲۰ سال را برعهده خواهد داشت تا ارتباط میان تیمهای پایه و بزرگسالان تقویت شود و مسیر پیشرفت استعدادهای جوان با انسجام بیشتری ادامه پیدا کند.
او کار خود را بلافاصله از کمپ تیمهای پایه آغاز کرده و نخستین فهرست بازیکنان زیر ۲۰ سال را نیز اعلام کرده است. تمرکز اصلی این پروژه، آمادهسازی نسل آینده فوتبال اروگوئه و انتقال تدریجی بازیکنان جوان به تیم ملی بزرگسالان است؛ الگویی که بسیاری از فدراسیونهای موفق جهان طی سالهای اخیر دنبال کردهاند.
فورلان همچنین در دیدارهای دوستانه ماههای سپتامبر و اکتبر برای نخستین بار روی نیمکت تیم ملی بزرگسالان خواهد نشست و آغاز رسمی دوران مربیگری خود در سطح ملی را تجربه خواهد کرد.
احیای هویت لاسلسته
شاید مهمترین هدف فورلان تنها کسب نتایج خوب نباشد. مدیران فدراسیون فوتبال اروگوئه بارها تأکید کردهاند که تیم ملی باید دوباره حس تعلق، هویت و فرهنگ تاریخی خود را بازیابد، همان ویژگیهایی که سالها با هدایت اسکار تابارس به یکی از نقاط قوت فوتبال این کشور تبدیل شده بود.
بر همین اساس، فورلان قصد دارد از تجربه نسلهای طلایی فوتبال اروگوئه برای الهامبخشی به بازیکنان جوان استفاده کند؛ ایدهای که بر پایه ارتباط مستمر اسطورههای فوتبال این کشور با بازیکنان تیمهای پایه شکل گرفته است. هدف، ساختن نسلی است که علاوه بر کیفیت فنی، ارزشهای تاریخی و فرهنگی پیراهن آبی آسمانی را نیز به خوبی بشناسد.
بازگشت دیهگو فورلان به نیمکت تیم ملی، بیش از یک تغییر فنی است؛ این تصمیم نماد بازگشت هویت، خاطره و اعتماد به نسلی است که زمانی فوتبال اروگوئه را دوباره به جمع بزرگان جهان رساند. اکنون هواداران امیدوارند «کاشاواچا» این بار نیز، نه با گلهایش، بلکه با تصمیمهایش، فصل تازهای از افتخار را برای «لاسلسته» رقم بزند.
انتهای پیام/
