کسرا اصفهانی؛ مترجم / بسیاری از افراد دستگیر شده متعاقباً در بازداشتگاه نگهداری و از کشور اخراج میشوند. برای بسیاری از آمریکاییها، جریان مداوم جنجال، درام و رسوایی، درک میزان گستردگی اقدامات دولت را دشوار میکند. ترامپ تحت هدایت استفن میلر، یکی از تهاجمیترین کارزارهای اخراج در تاریخ اخیر را آغاز کرده است. برخلاف باراک اوباما رئیسجمهوری سابق - که او نیز اخراج گسترده مهاجران را کلید زد تا جایی که منتقدان به او لقب «رئیسجمهوری اخراجکننده» داده بودند - دیگر هیچگونه تلاش یا تمایلی وجود ندارد که در ازای این موضعگیری سختگیرانه، مسیری برای اعطای تابعیت یا شهروندی هموار شود.
«جولیان ای. زلیزر» ستوننویس فارن پالیسی و استاد تاریخ و امور عمومی در دانشگاه پرینستون، در مقالهای برای «فارن پالیسی» نوشت، یکی از چشمگیرترین شواهد در مورد میزان تغییر نگرشهای سیاسی در مورد مهاجرت، بر مهاجران کوبایی در ایالات متحده متمرکز است که مدتها از سیاستهای ضدکمونیستی سختگیرانه حمایت میکردند و اغلب در شهرهایی مانند میامی به جمهوریخواهان رأی میدهند. در سال ۱۹۶۶، کنگره «قانون تعدیل کوبا» را تصویب کرد که حمایتهای ویژهای را برای افرادی که از کوبا گریخته بودند، فراهم میکرد. اما ۶۰ سال بعد، کوباییهایی که زمانی برای دههها از حمایتهای ویژه مهاجرتی بهرهمند بودند، اکنون بهاندازه سایر غیر شهروندان در معرض اخراج قرار دارند. قبل از شروع تابستان، ایالات متحده بیش از ۴۳۰۰ کوبایی را به مکزیک اخراج کرده بود. همزمان با تشدید لفاظیهای تهدیدآمیز دولت ترامپ در مورد کوبا و با پیشبینی اقدام نظامی احتمالی پس از محاصره اقتصادی، شواهد کمی وجود دارد که پناهندگانی که به ایالات متحده رسیدهاند، بتوانند آسودهتر بیاسایند. این سیاستها نشاندهنده تغییر چشمگیر در نحوه تفکر بسیاری از آمریکاییها در مورد مهاجران، پناهندگان و افراد تبعیدی در دهه ۱۹۶۰ است. در آن زمان، سیاست عمومی بر باز کردن درهای کشور و بهرهگیری از میراث مهاجرتی کشور برای تقویت ایالات متحده در …
