پرسپولیس و تراکتور در شرایطی به مصاف هم رفتند که بازی در ورزشگاه خالی از تماشاگر نیمی از حساسیتها و جذابیتهای این مسابقه را کم کرد. در عین حال این خالی بودن سکوها روی کیفیت بازی هم تأثیر منفی عجیبی گذاشت و دو تیمی که بشدت محتاط و ترسو بازی میکردند از دقیقه یک تا پایان مسابقه فقط دنبال نباختن بودند و تلاش عجیب و غریبی برای رسیدن به گل انجام نمیدادند.
در تیم پرسپولیس هر سه هافبک مرکزی به گونهای انتخاب شده و در زمین حضور داشتند که مشخص بود شرح وظایفشان طوری است که نمیتوانند خیلی بالا بازی کنند و البته خبری از پرس آنچنانی روی دفاع تراکتور هم نبود. در تیم تراکتور هم غیبت بازیکنانی مثل هاشمنژاد و ترابی باعث شده بود خلاقیت و شادابی در فاز حمله وجود نداشته باشد.
در نیمه نخست البته پرسپولیس نمایشی بهتر داشت و با وجود اینکه کلیت مسابقه چیزی برای عرضه نداشت سه چهار حرکت ترکیبی باعث شد تا موقعیتهایی ساخته شود که خط دفاع میزبان هوشیار بود.
با شروع نیمه دوم و در پنج …
