ایران آنلاین:
دنیل درزنر: استاد سیاست بینالملل دانشگاه تافتس / مترجم: امیر فرشباف
تریدز را باید در میان آثار سینمای آخرالزمانی جای داد. در حالی که فیلمهایی مانند «دکتر استرنجلاو» (Dr. Strangelove)، «وضعیت رفع خطر» (Fail Safe) یا «روز بعد» (The Day After) هر کدام جایگاه مهمی در این ژانر دارند، «تریدز» از همه تلختر و بیرحمتر است. فیلم نه قهرمان دارد و نه روزنه امید؛ بلکه جهانی را به تصویر میکشد که در آن زندهماندن خود به نوعی مجازات تبدیل میشود. همین ویژگی باعث شده بسیاری از علاقهمندان سینمای آخرالزمانی آن را بهترین فیلم درباره جنگ هستهای بدانند.
داستان فیلم از زندگی عادی دو جوان انگلیسی، «روث» و «جیمی»، آغاز میشود؛ زوجی که در آستانه تشکیل خانواده هستند. همزمان، بحران سیاسی در خاورمیانه بهتدریج شدت میگیرد و جهان به سمت رویارویی ابرقدرتها حرکت میکند. دولت بریتانیا برای احتمال وقوع جنگ آماده میشود، مردم پناهگاه میسازند، بیمارستانها بیماران را مرخص میکنند و اعتراضات خیابانی گسترش مییابد. در نهایت، بحران از جنگ متعارف به تبادل هستهای میان آمریکا و شوروی تبدیل میشود و بریتانیا هدف حملات گسترده هستهای قرار میگیرد.
بخش میانی فیلم پیامدهای فوری حمله را نشان میدهد. میلیونها نفر کشته میشوند، بخش عمدهای از شهرها نابود میشود و نظم اجتماعی از هم میپاشد. دولت حکومت نظامی اعلام میکند، غذا جیرهبندی میشود و حتی برای جلوگیری از غارت، اعدامهای صحرایی صورت میگیرد. خانوادههای شخصیتهای اصلی تقریباً بهطور کامل از بین میروند. جیمی ناپدید میشود، والدینش بر اثر انفجار و تشعشعات جان میبازند و روث نیز پس از کشته شدن والدینش، بهتنهایی در یک انبار متروکه دخترش، «جین» را به دنیا میآورد.
اما آنچه «تریدز» را از فیلمهایی مانند «روز بعد» متمایز میکند، بخش پایانی آن است. …
