سید ابوالحسن عمرانی، پژوهشگر تاریخ، هنر و رسانه: آنچه اهمیت این حادثه را دوچندان میکند، نه تنها تلفات انسانی و آثار گسترده آن بر جان شهروندان غیرنظامی، بلکه استفاده از شیوهای از جنگافزار است که بنا بر گزارشها و تحلیلهای منتشرشده، برای اولین بار در یک عملیات واقعی به کار گرفته شده و پرسشهای جدی درباره انطباق آن با اصول بنیادین حقوق بینالملل، از جمله اصل تفکیک میان اهداف نظامی و غیرنظامی و اصل تناسب، ایجاد کرده است. این موضوع بازتاب گستردهای در رسانههای بینالمللی نیز داشت و برخی رسانههای معتبر خارجی به ابعاد این حمله و ویژگیهای تسلیحات بهکاررفته پرداختند. با این حال، انعکاس رسانهای هرچند در شکلدهی به افکار عمومی جهان مؤثر است، اما بهتنهایی نمیتواند جایگزین پیگیری حقوقی و ثبت رسمی این رخداد در مجامع بینالمللی شود. تجربه نشان داده است بسیاری از وقایع تلخ تاریخ، زمانی به مطالبهای جهانی تبدیل شدند که علاوه بر پوشش رسانهای، در نهادهای بینالمللی مستندسازی و پیگیری حقوقی شدند. در چنین شرایطی، ثبت بینالمللی «روز جهانی مبارزه با سلاحهای غیرمتعارف کشتارجمعی» میتواند اقدامی فراتر از یک نامگذاری نمادین باشد. این پیشنهاد در واقع تلاشی برای تبدیل یک حادثه دردناک به بستری برای آگاهیبخشی جهانی، مستندسازی حقوقی و ایجاد حساسیت بینالمللی نسبت به توسعه و بهکارگیری تسلیحاتی است که آثار آنها متوجه غیرنظامیان میشود. نامگذاری یک روز جهانی، در ادبیات سازمانهای بینالمللی، صرفاً ثبت یک مناسبت در تقویم نیست؛ بلکه زمینهای برای تولید ادبیات حقوقی، برگزاری نشستهای تخصصی، انجام پژوهشهای علمی، ارائه گزارشهای سالانه و مطالبهگری مستمر از دولتها و نهادهای مسئول فراهم میآورد. بر همین اساس، پیشنهاد ثبت «روز جهانی مبارزه با سلاحهای غیرمتعارف کشتارجمعی» با هدف پیگیری حقوقی این موضوع و جلب توجه جامعه جهانی ارائه شده است. این پیشنهاد بر این اصل استوار است که هرگونه استفاده از تسلیحاتی که آثار گسترده و غیرقابل کنترل بر جمعیت غیرنظامی برجای …
