سینا حسینی: دو موفقیتی که اگرچه در دو سطح و دو رقابت متفاوت به دست آمدهاند، اما یک پیام مشترک برای مدیران ورزش ایران به همراه دارند؛ والیبال ایران از ظرفیت و استعداد لازم برای حضور در جمع قدرتهای برتر جهان برخوردار است و تنها به مدیریت صحیح، برنامهریزی بلندمدت و توجه حرفهای به سرمایههای انسانی خود نیاز دارد.
قهرمانی تاریخی نوجوانان ایران در رقابتهای جهانی، بدون تردید یکی از مهمترین دستاوردهای والیبال پایه کشور در سالهای اخیر است. درخشش پسران نوجوان ایرانی آنقدر چشمگیر بود که فدراسیون جهانی والیبال نیز این موفقیت را مورد توجه قرار داد و آن را به زبان فارسی بازتاب داد؛ اتفاقی که نشاندهنده اهمیت این قهرمانی در عرصه بینالمللی است. این موفقیت فقط یک مدال طلا یا یک عنوان قهرمانی نیست، بلکه میتواند نقطه آغاز شکلگیری نسلی باشد که در سالهای آینده ستونهای اصلی تیم ملی بزرگسالان ایران را تشکیل خواهد داد.
ولی تجربه نشان داده که فاصله میان «استعداد» و «قهرمانی پایدار» بسیار زیاد است. بسیاری از کشورها در ردههای پایه قهرمان جهان شدهاند، اما به دلیل فقدان برنامه مشخص و نقشه راه استاندارد برای مسیر رشد ورزشکاران، نتوانستهاند این موفقیت را به رده بزرگسالان منتقل کنند. بنابراین، مهمترین وظیفه امروز فدراسیون والیبال، حفاظت از این نسل و ایجاد مسیر حرفهای و علمی برای رشد آنهاست.
بازیکنان نوجوان قهرمان جهان نباید پس از بازگشت به کشور تنها با مراسم تجلیل و چند برنامه رسانهای مواجه و سپس به حال خود رها شوند. آنها باید تحت یک برنامه توسعه چندساله قرار بگیرند؛ برنامهای که از نظر فنی، بدنی، پزشکی، تغذیه، روانشناسی، آموزشی و حتی مدیریت زندگی حرفهای، تمام نیازهای یک ورزشکار نخبه را پوشش دهد. بر این اساس باید مراقب باشیم فشار مسابقات، توقعات رسانهای، شهرت زودهنگام یا تصمیمهای نادرست باشگاهی، مسیر رشد طبیعی این بازیکنان را مختل نکند. …
