گروه اقتصادی/ ناترازی میان تولید و مصرف، فشار بر شبکه توزیع و نگرانی از تأمین سوخت در ماههای سرد سال، موضوع را از یک مسأله صرفاً عملیاتی به چالشی در سطح امنیت انرژی تبدیل کرده بود. در چنین فضایی، سیاست شرکت از تمرکز صرف بر افزایش عرضه فاصله گرفت و به سمت ترکیبی از افزایش تولید، کنترل مصرف، بازسازی زیرساخت و توزیع متوازنتر ذخایر در نقاط مختلف کشور حرکت کرد. این تغییر رویکرد، بهویژه در جریان دو دوره تنش و حمله به زیرساختها، اهمیت بیشتری پیدا کرد؛ دورههایی که شبکه سوخت با جهش تقاضا، آسیب به بخشی از تأسیسات و محدودیت در تأمین خوراک مواجه شد.
افزایش تولید اما نه فقط با ساخت پالایشگاه
بخش اول برنامه شرکت ملی پالایش و پخش، حفظ تولید موجود و رفع گلوگاههایی بود که مانع استفاده کامل از ظرفیت پالایشگاهها میشدند. بر اساس آمار اعلامشده، خوراک نفت خام و میعانات گازی پالایشگاهها در دوره فعالیت دولت چهاردهم حدود ۴ درصد افزایش یافته است. این افزایش در شرایطی رخ داد که بخشی از زنجیره تأمین، بهویژه در دوره جنگ، با محدودیتهایی روبهرو بود.
اصلاح فرآیندهای عملیاتی و رفع موانع تولید نیز به افزایش پایدار تولید بنزین و نفتگاز کمک کرده است. تولید بنزین نسبت به ۱۸ ماه پایانی دولت سیزدهم حدود ۳ میلیون لیتر در روز و تولید نفتگاز حدود ۴ میلیون لیتر در روز افزایش یافته است. این ارقام شاید در مقایسه با مصرف روزانه کشور بزرگ به نظر نرسند، اما در بازاری که هر افزایش تقاضا میتواند به واردات یا فشار بر ذخایر منجر شود، اهمیت قابل توجهی دارند.
در کنار افزایش حجم تولید، کیفیت فرآوردهها نیز در دستور کار قرار گرفته است. چهار طرح کیفیسازی به ارزش مجموع ۸۷۵ میلیون دلار در پالایشگاههای آبادان، اصفهان و شیراز به بهرهبرداری رسیدهاند. این پروژهها شامل تولید نفتگاز با استانداردهای یورو ۴ و یورو ۵ در آبادان و شیراز، بهبود کیفیت نفت سفید در اصفهان و ارتقای بنزین در پالایشگاه شیراز است.
کیفیسازی فقط یک عنوان فنی نیست. کاهش گوگرد در نفتگاز و بهبود کیفیت بنزین، علاوه بر اثرات زیستمحیطی، امکان تأمین سوخت …
