متقی معتقد است پزشکیان در طول جنگ و پس از آن، با پرهیز از تفکیک میان میدان و دیپلماسی و با تکیه بر همکاری میان ارکان مختلف ساختار سیاسی توانست نقش «بازیگر موازنهگر» را ایفا کند؛ نقشی که از نگاه او در حفظ انسجام ساختاری کشور و فراهم شدن زمینه برای بازگشت به مسیر مذاکره مؤثر بود.
دولت پزشکیان در جنگ رمضان همزمان دو کار دشوار را پیش برد؛ هم ایستادگی در برابر حمله را حفظ کرد و هم با تأمین نیازهای مردم و حفظ جریان زندگی، پشتوانه اجتماعی و وحدت داخلی را نگه داشت. از نگاه شما این رویکرد چقدر در توان نظامی کشور برای ادامه جنگ مؤثر بود؟
پزشکیان در زمره رؤسایجمهوری مـــیباشـــد که «دولــــت کـــــار و خدماترسانی» را مدیریت میکند. پزشکیان به این موضوع واقف است که ساحت سیاسی ایران در معرض تهدیدات گسترده بوده و در نتیجه تمایلی به اتخاذ بازیهای سیاسی و جناحگرایی ندارد. اگرچه کابینه پزشکیان دربرگیرنده کارگزاران و افرادی است که دارای انگارههای اصلاحطلبی میباشند، اما واقعیت آن است که پزشکیان موفق شد تا به نتایج مطلوبی برای تحقق اراده، مأموریت و آموزههای ادراکی خود در ارتباط با اعطای خدمات به گروههای شهروندی نایل شود.
پزشکیان از روزی که مسئولیت اداره امور اداری و اجرایی کشور را عهدهدار شد، با نشانههایی از تهدید پر دامنه روبهرو گردید. تهدید و چالشهای امنیتی، واقعیتهای دوران خدمت رئیسجمهوری است که از انگیزه همکاری همهجانبه با سیاست بینالملل برخوردار بوده، اما در دوران تاریخی مسئولیت امور را عهدهدار شد که با نشانههایی از جنگ، بحران و آشوب مواجه شد. هر یک از نشانههای یاد شده، بخشی از واقعیت سیاست تهاجمی آمریکا و اسرائیل علیه ایران را منعکس میسازد.
بر اساس چنین ادراکی است که پزشکیان در روند جنگ 12 روزه و جنگ رمضان، تمامی تلاش خود را به انجام رساند تا عامل مقوم و اثربخشی برای ارتقای قدرت ملی ایران باشد. پزشکیان واقعیتهای نهفته جامعه ایرانی را منعکس ساخت اما به دلیل حفظ انسجام و بهینهسازی خروجیهای راهبردی کشور «الگوی پذیرش دوفاکتو» برخی از سیاستها …
