این انتقال، که پس از کشمکشهای طولانی با لایپزیش نهایی شد، همزمان با خبر تمدید قرارداد وینیسیوس جونیور تا سال ۲۰۳۲ اعلام شد تا هواداران رئال در یک روز دو خبر بزرگ را جشن بگیرند.
بازگشت سیاست خریدهای بزرگ
مدیران رئال مادرید در این پنجره نقلوانتقالاتی برخلاف سالهای اخیر، رویکردی کاملاً فعال در پیش گرفتهاند. پیش از دیومانده نیز بازیکنانی مانند مارک کوکوریا، ابراهیما کوناته، دنزل دامفریس، برناردو سیلوا و کارلوس اسپای به جمع کهکشانیها اضافه شده بودند و حالا با جذب وینگر جوان لایپزیش، مجموع هزینههای باشگاه از ۲۰۰ میلیون یورو فراتر رفته است.
البته فعالیت رئال هنوز به پایان نرسیده و گفته میشود در صورت جدایی رائول آسنسیو، جذب یک مدافع دیگر نیز در دستور کار قرار خواهد گرفت.
جبران با فروش بازیکن
نکته مهم در استراتژی مالی رئال این است که این ولخرجی فشار چندانی بر بودجه باشگاه وارد نکرده است. مادریدیها در همین تابستان نزدیک به ۲۰۰ میلیون یورو از محل فروش بازیکنان درآمد کسب کردهاند؛ رکوردی تاریخی برای باشگاه که عملاً هزینه خریدهای جدید را پوشش داده است.
به همین دلیل، برخلاف بسیاری از رقبای اروپایی، تراز مالی رئال همچنان متعادل باقی مانده و مدیران باشگاه بدون نگرانی از قوانین بازی جوانمردانه مالی، پروژه بازسازی تیم را پیش میبرند.
ستارهای که همه میخواستند
دیومانده یکی از داغترین نامهای بازار تابستان بود. رئال برای جذب او رقابت سختی با پاریسنژرمن و لیورپول داشت و در نهایت موفق شد این استعداد آیندهدار را به سانتیاگو برنابئو بیاورد.
این وینگر سرعتی بیشتر مسابقات فصل گذشته را در سمت راست خط حمله لایپزیش بازی کرد و با دریبلهای انفجاری، قدرت گلزنی و پاسهای کلیدی خود یکی از عوامل اصلی کسب رتبه سوم بوندسلیگا توسط تیم آلمانی بود. او همچنین همکاری کمنظیری با کریستوف بومگارتنر در خط میانی لایپزیش داشت و جداییاش ضربه بزرگی به این باشگاه محسوب میشود.
از نگاه کارشناسان، پرداخت حدود ۱۴۰ میلیون یورو برای بازیکنی ۱۹ ساله شاید رقم بسیار بالایی باشد، اما بازار امروز فوتبال اروپا نشان داده که برای جذب استعدادهای استثنایی باید چنین هزینههایی را پذیرفت.
مهرهای مناسب برای تیم مورینیو
ژوزه مورینیو مدتها به دنبال تقویت جناح راست حمله بود. پس از ناکامی در جذب مایکل اولیسه از بایرن مونیخ، تمرکز باشگاه روی دیومانده قرار گرفت. ویژگیهای فنی این بازیکن کاملاً با سیستم ۲-۳-۱-۴ سرمربی پرتغالی همخوانی دارد؛ سرعت بالا، توانایی بازی در هر دو جناح، قدرت بازپسگیری توپ و هماهنگی با مدافعان کناری هجومی، او را به گزینهای ایدهآل برای همکاری با ترنت الکساندر آرنولد تبدیل کرده است.
در سوی دیگر، لایپزیش نیز بار دیگر ثابت کرد یکی از موفقترین باشگاههای اروپا در کشف و پرورش استعدادهاست. این باشگاه که سال گذشته دیومانده را تنها با ۲۰ میلیون یورو جذب کرده بود، حالا با فروش او سودی حدود ۱۲۰ میلیون یورویی به دست آورده است؛ معاملهای که بار دیگر مدل اقتصادی موفق باشگاه آلمانی را به نمایش گذاشت.
انتهای پیام/
