ایران آنلاین:
حسین افشین روز دوشنبه در نشست با نخبگان کردستان با تشریح نگاه راهبردی به تفاهمنامه اسلامآباد و دوگانه «مذاکره یا مقاومت»، اظهار کرد: پیش از هر چیز باید یک سوءتفاهم اساسی را کنار گذاشت؛ توافق کردن لزوماً مترادف با اعتماد کردن نیست. ما برای تصمیمگیری درباره آینده کشور به اعتماد نیاز نداریم، بلکه به «قدرت، عقلانیت و محاسبه» نیازمندیم.
به گزارش خبرنگار ایرنا، وی با تبیین مفهوم قدرت ملی، افزود: قدرت یعنی داشتن حق انتخاب؛ کشور قدرتمند کشوری است که هیچ بازیگری نتواند آن را در برابر یک گزینه ناگزیر قرار دهد؛ ایران قدرتمند همزمان باید توان دفاع، مذاکره، تجارت و ائتلافسازی داشته باشد؛ بتواند مقتدرانه پشت میز مذاکره بنشیند و در صورت عدم تأمین حقوق ملت، از پشت همان میز برخیزد.
افشین با بیان اینکه مقاومت برای حفظ همین حق انتخاب شکل گرفته است، اضافه کرد: مذاکره نیز یکی از شیوههای اعمال و بهرهگیری از حق انتخاب است. از این منظر، تفاهمنامه اسلامآباد مقصد نهایی نبوده و نیست، بلکه انتخابی عقلانی در میان گزینههای پیشروی کشور بود.
وی گفت: بهرهگیری از یک ابزار به معنای کنار گذاشتن سایر ابزارها نیست و دفاع از امضای این تفاهمنامه نیز لزوماً به معنای دفاع از فرآیند اجرای آن به شمار نمیرود؛ چراکه هنر سیاست، شناخت ابزار مناسب در هر مقطع با هدف بیشینهسازی دستاوردها و کاهش هزینهها است.
معاون علمی، فناوری و اقتصاد دانش بنیان رئیس جمهور در ادامه با بازخوانی رویکرد مسئلهمحور در مدیریت سیاسی، یادآور شد: در نگاه عقلانی، مذاکره یا عدم مذاکره موضوعیت مستقل ندارد، بلکه پرسش بنیادین این است که مسئله اصلی ایران چیست، منافع کشور در کجا تعریف میشود و چگونه میتوان بدون عبور از اصول، با کمترین هزینه، گرهی از مسائل کشور گشود. سیاست خارجی در این معنا، مدیریت منافع و حل مسئله است، نه مدیریت شعارها.
افشین با اشاره به معنای عمیق استقلال و ایستادگی، تأکید کرد: در شرایط کنونی، پرسش اساسی این است که کدام تصمیم دامنه انتخابهای کشور را گستردهتر و هزینههای تحمیلشده بر مردم را کمتر میکند؛ …
