بهتاش فریبا، پیشکسوت فوتبال ایران، درباره کاهش شور و هیجان فوتبال در میان مردم و دلایل فاصله گرفتن بخشی از جامعه از این ورزش گفت: «نخستین مسأله، نبود تماشاگر است. فوتبال بدون تماشاگر، به بازی محلی شباهت پیدا میکند. حتی به یاد دارم در همان بازیهای محلی که روی زمینهای خاکی برگزار میشد، سه تا چهار هزار نفر برای تماشا حضور پیدا میکردند. پس از انقلاب نیز، در دورهای که مسابقات رسمی تعطیل شده بود، ما در همین زمینهای خاکی بازی میکردیم و برای هر مسابقه، جمعیت قابلتوجهی به تماشا میآمد.»
پیشکسوت استقلال درباره تفاوت فوتبال امروز با نسل گذشته گفت: «در زمان ما، پولی در کار نبود و حتی حقوق مشخصی هم دریافت نمیکردیم. ما واقعاً از سر عشق به مردم بازی میکردیم. اما امروز فوتبال به یک حرفه تبدیل شده و در سراسر جهان، بازیکنان و مربیان به دنبال درآمد هستند. فوتبال دیگر صرفاً یک ورزش نیست، بلکه به صنعتی گسترده بدل شده است.»
او در ادامه به شرایط اجتماعی و اقتصادی اشاره کرد و افزود: «مسأله دیگر، مشکلات معیشتی مردم است. امروز بسیاری از افراد برای تأمین زندگی خود با دشواری روبهرو هستند. درآمدها پایین و هزینهها رو به افزایش است. برخی ناچارند دو یا حتی سه شغل داشته باشند تا بتوانند هزینههای زندگی، از جمله اجاره مسکن را تأمین کنند. طبیعی است که چنین شرایطی بر میزان توجه مردم به فوتبال تأثیر میگذارد.»
فریبا معتقد است که با آغاز مسابقات و بازگشت تماشاگران، بخشی از هیجان به فوتبال بازخواهد گشت: «با وجود تمام گرفتاریها، فوتبال همچنان یکی از دلخوشیهای مردم است؛ اینکه به ورزشگاه بروند، تیم محبوبشان را ببینند و آن را تشویق کنند.»
او با اشاره به وضعیت اقتصادی باشگاهها گفت: «امروز باشگاهها، بهجز درآمد حاصل از انتقال بازیکنان، منبع درآمد قابلتوجهی ندارند و بیشتر آنها به دولت یا مجموعههای صنعتی وابستهاند. از سوی دیگر، بسیاری از بازیکنان نسل ما امروز با مشکلات معیشتی متعددی مواجهاند. هر فردی حق دارد برای آینده خود تصمیم بگیرد و این وضعیت، تا حدی نتیجه حرفهای شدن فوتبال است.»
واعظ آشتیانی: حال مردم با این فوتبال خوب نیست
امیررضا واعظ آشتیانی، مدیرعامل اسبق استقلال، با انتقاد از وضعیت مدیریتی فوتبال ایران توضیح داد: «باید به عملکرد مدیران فوتبال توجه کرد. زمانی که مجری رسانه ملی از رئیس فدراسیون فوتبال، آقای تاج، درباره سرانجام پرونده ویلموتس سؤال میکند و پاسخ میشنود که «در جیب من است»، باید پرسید از مردم چه انتظاری داریم؟ وقتی مطالبه عمومی به چنین شکلی پاسخ داده میشود، معنایش چیست؟ آن سؤال، نماینده خواست مردم بوده است. وقتی پول بیتالمال هزینه میشود و در نهایت، مدیران با چنین قراردادهایی مواجه میشوند و هیچ برخورد مؤثری هم صورت نمیگیرد، طبیعی است که مردم نسبت به فوتبال بدبین شوند.»
او ادامه داد: «اکنون بحث موفقیت تیم ملی مطرح است. حتی اگر فرض کنیم تیم ملی بهجای صعود از گروه، قهرمان جام جهانی هم شود، مردم این نوع رفتارهای مدیریتی را چگونه ارزیابی خواهند کرد؟ همین مسائل است که حال مردم را نسبت به فوتبال نامطلوب میکند.»
واعظ آشتیانی در بخش دیگری از سخنان خود به مسائل اقتصادی فوتبال پرداخت و گفت: «وقتی اتفاقاتی مانند ماجرای مس رفسنجان رخ میدهد و مردم آن را مشاهده میکنند، این نیز بر نگاه آنها تأثیر منفی میگذارد. از سوی دیگر، در شرایطی که مردم با مشکلات اقتصادی دستوپنجه نرم میکنند، شنیدن ارقام قراردادهای ۳۰ یا ۴۰ میلیارد تومانی برای بازیکنان و مربیان، فاصله و نارضایتی را بیشتر میکند.»
او افزود: «حال خوب فوتبال زمانی معنا دارد که این ورزش برای مردم گران تمام نشود، گروهی خاص از آن منتفع نشوند و منابع عمومی به شکل غیرشفاف هزینه نشود. در حال حاضر، اغلب تیمها وابسته به دولت یا مجموعههای خصولتی هستند. اگر این حمایتها قطع شود، بسیاری از افراد شاغل در این حوزه با مشکل مواجه خواهند شد. در چنین شرایطی، هزینهکرد از بیتالمال و انتظار رضایت عمومی، چندان منطقی به نظر نمیرسد.»
مجید جلالی: ما خودمان علیه فوتبال عمل میکنیم
مجید جلالی، مربی و کارشناس فوتبال، درباره کاهش محبوبیت فوتبال در میان مردم توضیح داد: «یکی از دلایل اصلی کاهش علاقه عمومی به فوتبال در ایران، شرایط کلی کشور است. نمیتوان انکار کرد که در وضعیت کنونی، فوتبال دیگر در اولویت دغدغههای مردم قرار ندارد و مسائل اقتصادی و معیشتی اهمیت بیشتری یافتهاند. این موضوع، توجه افکار عمومی را از فوتبال دور کرده است. با این حال، اهالی فوتبال نیز در شکلگیری این وضعیت بیتأثیر نبودهاند.»
او ادامه داد: «در گذشته، صعود به جام جهانی یک رویداد ملی مهم محسوب میشد و مردم با فوتبال زندگی میکردند. به فوتبالیستها علاقه داشتند و شیفته فضای آن بودند. اما امروز، به دلایل مختلف، فوتبال تا حدی جایگاه خود را در میان اقشار مختلف جامعه از دست داده است. یکی از این دلایل، رفتار و گفتار برخی از فعالان این حوزه است که موجب دلسردی مردم شده و حتی در مواردی به نوعی بیاعتمادی نسبت به فوتبالیستها منجر شده است. این تصور که با نفی دیگران میتوان خود را اثبات کرد، رویکردی است که در سالهای اخیر به اعتبار فوتبال لطمه زده است.»
جلالی با انتقاد از فضای حاکم بر فوتبال افزود: «وقتی افراد مرتبط با فوتبال به اشکال مختلف و با اتهامات گوناگون مورد هجمه قرار میگیرند، از جوهره این ورزش چیزی باقی نمیماند که مردم بتوانند به آن علاقهمند باشند. حتی اگر بخشی از این انتقادها درست باشد، تداوم این فضا در نهایت به دلسردی عمومی منجر میشود.»
او همچنین به حواشی مسابقات اشاره کرد و گفت: «در بسیاری از مسابقات، شاهد بحثها و تنشهای گسترده پس از بازی هستیم. گاهی ادعا میشود داوری ناعادلانه بوده یا نتیجه از پیش تعیین شده است. چنین فضایی بهشدت بر کاهش محبوبیت فوتبال تأثیرگذار است.»
جلالی در پایان تأکید کرد: «با وجود همه این مشکلات، هنوز گروهی از مردم فوتبال را دوست دارند و آن را دنبال میکنند. با این حال، باید پذیرفت که ما خودمان در حال آسیب زدن به فوتبال هستیم و لازم است در این رویکرد تجدیدنظر جدی صورت گیرد.»
انتهای پیام/
