ابوالفضل ظهرهوند، عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس: شناختی که از او در جریان جلسات بررسی صلاحیت وزرای پیشنهادی و حضورش در کمیسیونهای تخصصی مجلس شکل گرفت، نشان میداد با مدیری چند بعدی و برخوردار از نگاهی کلان به مسائل امنیت ملی و دفاعی مواجه هستیم. او در جلسات متعدد کمیسیون امنیت ملی، برنامههای خود را با تسلط و استدلال ارائه کرد و همین رویکرد موجب شد با بالاترین میزان رأی اعتماد در میان اعضای کابینه پیشنهادی، مسئولیت وزارت دفاع را برعهده بگیرد؛ رأیی که بیانگر اقناع نمایندگان نسبت به صلاحیت حرفهای، تخصصی و مدیریتی او بود.
پیشینه حرفهای نصیرزاده نیز این اعتماد را توجیه میکرد. او مسیر رشد خود را از بدنه تخصصی نیروی هوایی آغاز کرده بود، به عنوان خلبانی برجسته شناخته میشد و در مسئولیتهای مختلف نظامی، تجربه عملی و مدیریتی ارزشمندی اندوخته بود. افزون بر این، حضور او به عنوان وابسته دفاعی جمهوری اسلامی ایران در ایتالیا، افق نگاهش را از حوزه صرفاً نظامی فراتر برده و با سازوکارهای سیاست خارجی، دیپلماسی دفاعی و همکاریهای بینالمللی آشنا کرده بود. در آن دوره، با پیگیری پروژههای مشترک دفاعی و شناخت ظرفیتهای همکاری با ایتالیا، توانسته بود تصویری حرفهای و قابل اعتماد از خود بر جای بگذارد. سرمایهای که بعدها در مسئولیتهای بالاتر نیز به کار آمد.
آنچه بیش از هر چیز در شخصیت نصیرزاده جلب توجه میکرد، ترکیب کمنظیری از تخصص نظامی، شناخت دیپلماتیک و انعطاف مدیریتی بود. او صرفاً یک فرمانده نظامی نبود که در چارچوب ضوابط سازمانی تعریف شود، بلکه در تعامل با نیروهای مختلف، روحیهای منعطف، مردمی و همدل داشت. این ویژگی سبب میشد بتواند با بدنه وزارت دفاع، نخبگان، نیروهای ارتش، سپاه و دیگر مجموعههای همکار ارتباطی مؤثر برقرار کند و میان بخشهای مختلف اعتمادسازی کند. بسیاری از موفقیتهای مدیریتی او نیز حاصل همین توانایی در ایجاد همافزایی میان سازمانهای گوناگون بود.
از دیگر ویژگیهای برجسته او، نگاه مسألهمحور و عملگرایانه بود. نصیرزاده هیچگاه محدودیتهای مالی، کمبود امکانات یا ضعف همکاری …
