وضعیت اردوی تیم جوانان در آنکارا نیز سؤالبرانگیز است. فدراسیون برای اقامت ۱۲ شبه این تیم در هتل «CAM THERMAL RESORT & SPA» مبلغ ۱۱۶ هزار و ۱۶۰ یورو هزینه کرده، در حالی که بر اساس قیمتهای موجود، امکان رزرو همین تعداد اتاق با حدود ۴۳ هزار و ۶۲۸ یورو وجود داشته است؛ اختلافی نزدیک به ۷۲ هزار و ۵۳۲ یورو که بهسختی میتوان از کنار آن عبور کرد. ابهامها در اردوی تیرماه تیم امید در کایسری نیز ادامه دارد. فدراسیون برای اسکان این تیم در هتل چهار ستاره «DAS 3917» مبلغ ۱۲۴ هزار و ۹۸۰ یورو پرداخت کرده، اما در مقایسه با یک هتل پنج ستاره همسطح در همان شهر نشان میدهد هزینه اقامت مشابه حدود ۴۶ هزار و ۷۰۴ یورو بوده است؛ یعنی اختلافی بیش از ۷۸ هزار یورو. حتی اگر تفاوت خدمات، امکانات یا شرایط قراردادها را هم در نظر بگیریم، چنین فاصلهای نیازمند توضیح دقیق و مستند است.
البته مقایسه قیمت سایتهای رزرو با قراردادهای رسمی همیشه معیار قطعی نیست. هزینههایی مانند وعدههای غذایی، زمین تمرین، حملونقل، مالیات یا خدمات جانبی میتواند قیمت نهایی را افزایش دهد. اما وقتی اختلافها از ۲۰ هزار یورو آغاز میشود و در برخی اردوها به بیش از ۷۰ هزار یورو میرسد، دیگر توضیح کلی کافی نیست و افکار عمومی انتظار پاسخ روشن دارد.
نکته قابل تأمل دیگر، امضای تمام قراردادها توسط هدایت ممبینی و واگذاری رزرو هر سه اردو به یک شرکت واحد است؛ آن هم در شرایطی که یکی از قراردادها در روز اعزام تیم امضا شده است. اگر همه مراحل قانونی و مالی با دقت انجام شده، فدراسیون میتواند با انتشار قراردادها، جزئیات خدمات دریافتی و مبنای انتخاب شرکت مجری، به همه ابهامها پایان دهد. شفافیت در چنین پروندههایی نه یک امتیاز، بلکه حداقل انتظاری است که از مدیران فوتبال ایران میرود.
انتهای پیام/
