کاراته ایران در حالی خود را برای حضور در بازیهای آسیایی ناگویا آماده میکند که پس از چند سال دوری از روزهای اوج، این بار با ترکیبی متفاوت و تغییراتی مهم در ساختار فنی، امیدوار است دوباره به جمع مدعیان اصلی قاره بازگردد. رشتهای که در بسیاری از دورههای بازیهای آسیایی یکی از ستونهای مدالآور کاروان ایران بوده است، این بار با هشت سهمیه راهی این میدان حساس خواهد شد؛ جایی که برای نخستین بار، دو سهمیه نیز به کاتا اختصاص یافته است. در بخش کومیته، سه نماینده مرد و دو نماینده زن روی تاتامی ناگویا خواهند رفت. در کاتا نیز فاطمه صادقی در بخش انفرادی و تیم سهنفره زینبالسادات حسینی، سپیده امینی و فاطمه صادقی، نمایندگان حضور تاریخی کاتا خواهند بود.
پایان دوران هروی و مأموریت جدی گنجزاده
مهمترین اتفاق در تیم مردان، تغییر روی نیمکت است. شهرام هروی، سرمربی پرافتخار سالهای گذشته، دیگر هدایت مستقیم تیم ملی را بر عهده ندارد و در جایگاه مدیر تیمهای ملی فعالیت خواهد کرد. سجاد گنجزاده، تنها طلایی کاراته ایران در بازیهای آسیایی هانگژو، حالا مأموریت سنگین هدایت تیم مردان در ناگویا را بر عهده گرفته است.
مرتضی نعمتی در وزن منهای ۷۵ کیلوگرم، علیاصغر آسیابری در منهای ۸۴ کیلوگرم و محمود نعمتی در وزن مثبت ۸۴ کیلوگرم، سه نماینده ایران در کومیته مردان هستند. ترکیبی که نسبت به گذشته، چهرههای تازهای در آن دیده میشود و همین موضوع، نگاهها را به عملکرد نسل جدید دوخته است. در میان این سه نفر، محمود نعمتی بیش از دو نماینده دیگر مورد توجه است. او در مسابقات اخیر، بهخصوص رقابتهای قهرمانی آسیا، عملکردی درخشان داشته و با کسب طلا در این رقابتها و بردهای مقتدرانه در انتخابی تیم ملی مقابل صالح اباذری، نشان داده که چهره مطلق سنگینوزن کاراته ایران است و میتواند یکی از جدیترین امیدهای ایران برای کسب مدال طلای ناگویا باشد.
ترکیب جوان اما پر از علامت سؤال بانوان
در تیم زنان، آتوسا گلشادنژاد و فاطمهزهرا سعیدآبادی نمایندگان ایران در کومیته خواهند بود. گلشادنژاد که با کسب نخستین طلای تاریخ کاراته زنان ایران در مسابقات قهرمانی جهان، نام خود را با تاریخ عجین کرد، حالا در شرایطی متفاوت به ناگویا میرود. او که مدتی به دلیل پارگی رباط صلیبی روی تاتامی ظاهر نشده بود و حتی مسابقات قهرمانی آسیای اخیر را نیز از دست داده بود، حالا پس از مدتی دوری، پا به تاتامی میگذارد.
مهمترین تصمیم درباره او، تغییر وزن از منهای ۶۱ به منهای ۶۸ کیلوگرم است؛ تصمیمی که پس از مصدومیت و دوری او از میادین، با واکنشهای مختلفی همراه شده است. برخی کارشناسان این تغییر را ریسکی بزرگ میدانند، اما پگاه زنگنه، سرمربی تیم ملی تأکید دارد که تصمیم مذکور با هدف افزایش شانس مدال گلشادنژاد و پس از بررسیهای فنی اتخاذ شده است.
در وزن منهای ۵۵ کیلوگرم نیز انتخاب فاطمهزهرا سعیدآبادی حاشیههای زیادی ایجاد کرده است؛ تا جایی که سارا بهمنیار، یکی از دو بانوی المپیکی تاریخ کاراته ایران، در اعتراض به فهرست اعزامی از تیم ملی خداحافظی کرد. در مقابل، کادر فنی معتقد است سعیدآبادی طی یک سال و نیم گذشته عملکرد بهتری نسبت به رقبای خود داشته و طلای مسابقات امیدهای جهان و نمایش او در ترکیب رقابتهای کومیته تیمی قهرمانی آسیا، انتخابش را توجیه میکند.
ناگویا؛ آزمون بازگشت تاج و تخت
ایران در دوره قبلی بازیهای آسیایی با یک طلا و دو برنز به کار خود پایان داد؛ نتیجهای که با انتظارات از کاراته فاصله داشت. حالا تغییر کادر فنی و مدیریتی، ورود چهرههای تازه، افزایش سهم کاتا و تصمیمهای متفاوت در تیم زنان، همه نشان میدهد فدراسیون برای بازسازی جایگاه این رشته در آسیا، مسیر تازهای را انتخاب کرده است.
ناگویا اما فقط میدان مدالآوری نیست؛ آزمونی جدی برای نسلی است که قرار است بار دیگر کاراته ایران را به روزهای درخشان گذشته نزدیک کند. اگر تصمیمهای پرریسک کادر فنی به نتیجه برسد، تاتامی ناگویا میتواند آغاز فصل تازهای برای کاراته ایران باشد؛ در غیر این صورت، این رقابتها بار دیگر ضعفها و پرسشهای حلنشده این رشته را پررنگتر خواهد کرد.
انتهای پیام/
