عباس کریمی،حقوقدان و عضو سابق هیأت پیگیری اجرای قانون اساسی: در نتیجه، در حالی که دستگاههای اطلاعاتی و امنیتی سرگرم رصد حوزههایی میشوند که در این طرح مورد توجه قرار گرفتهاند، ممکن است از نقاطی که نفوذ واقعی در آنها اتفاق میافتد، غفلت شود.
به اعتقاد من، این طرح نه ضرورت دارد و نه فایدهای برای کشور خواهد داشت؛ بلکه میتواند مضرات قابل توجهی به دنبال داشته باشد. این طرح عملاً دست روی ارتباطاتی گذاشته است که وقتی به شکل شفاف و قانونی برقرار میشوند، نهتنها تهدیدی برای کشور نیستند، بلکه میتوانند مفید و در جهت منافع ملی باشند. کشور نمیتواند از دنیا منفصل و منزوی باشد و ارتباطی با جهان نداشته باشد. ایران در عرصههای مختلف، از جمله حوزههای علمی و دانشگاهی، نیازمند ارتباط و تعامل با جهان است. روشی که در این طرح مورد توجه قرار گرفته، میتواند به محدود شدن و گوشهگیری کشور در عرصههای مختلف، بهویژه در حوزه دانشگاهی و علمی، منجر شود. بنابراین، اگر این طرح به تصویب برسد، به نظر میرسد نهتنها به اهدافی که برای آن تعریف شده دست پیدا نخواهد کرد، بلکه میتواند خسارتها و آسیبهای متعددی را متوجه کشور کند.
اگر قرار است با نفوذ مقابله شود، باید آنجاهایی مورد توجه قرار گیرد که اکنون دستگاههای امنیتی کمتر به آنها پرداختهاند و لازم است با دقت بیشتری مورد رصد قرار گیرند. نباید لزوماً در جاهایی به دنبال نفوذ گشت که در این طرح مورد اشاره قرار گرفته است. به نظر من، اتفاقاً نفوذ ممکن است در برخی موارد در نقاطی رخ دهد که بسیار نزدیکتر به ساختارهای مهم کشور هستند. نباید فقط در نقاط دوردست به دنبال نفوذ گشت؛ بلکه باید در اطراف نهادها نیز احتمال نفوذ را با دقت بررسی کرد.
به همین دلیل، معتقدم این طرح، طرح خوبی نیست و امیدوارم پیشنهاددهندگان آن خودشان به این نتیجه برسند که طرح مفیدی نیست و آن را پس بگیرند. نباید سرنوشت این طرح به سرنوشت برخی طرحهای دیگر، از جمله طرح مقابله با بیحجابی، دچار شود؛ طرحهایی که با وجود اصرارهای فراوان درباره ضرورت بازنگری در آنها، به تصویب رسیدند، اما در نهایت نهتنها …