رافائل لیائو پس از هفت سال حضور در میلان، سرانجام از این باشگاه جدا شد و راهی گالاتاسرای ترکیه شد؛ جداییای که پایانی تلخ بر یکی از پر فراز و نشیبترین دورههای فوتبال این ستاره پرتغالی بود. لیائو در این مدت از یک استعداد جوان و خام به ستارهای تعیینکننده تبدیل شد، اما در نهایت به یکی از اصلیترین چهرههای مورد انتقاد هواداران میلان نیز تبدیل شد.
انتخاب میلان به جای اینتر
لیائو در تابستان ۲۰۱۹ و در حالی که تنها ۲۰ سال داشت، با انتقالی به ارزش ۳۰ میلیون یورو به علاوه درصدی از فروش آینده، از لیل فرانسه به میلان پیوست. او در آن زمان مورد توجه چند باشگاه بزرگ اروپایی، از جمله اینتر قرار داشت اما تماس مستقیم پائولو مالدینی مسیر او را تغییر داد.
مالدینی در سالهای ابتدایی حضور لیائو در میلان نقش مهمی در رشد او داشت و تلاش کرد این استعداد جوان را از نظر ذهنی و حرفهای برای بازی در سطح اول فوتبال آماده کند.
شکوفایی با پیولی و قهرمانی تاریخی
لیائو در نخستین فصلهای حضورش در میلان بازیکنی بسیار بااستعداد اما ناپایدار بود. حضور مارکو جامپائولو روی نیمکت نتوانست بهترین نسخه او را نشان دهد، اما با آمدن استفانو پیولی شرایط کاملاً تغییر کرد.
پیولی توانست از تواناییهای تکنیکی و سرعت بالای لیائو بهترین استفاده را ببرد و او را به یکی از مهمترین بازیکنان میلان تبدیل کند. نقطه اوج این روند، فصل ۲۲-۲۰۲۱ بود؛ فصلی که میلان پس از ۱۱ سال قهرمان ایتالیا شد و لیائو یکی از ارکان اصلی این موفقیت بود.
او در آن فصل ۱۴ گل و ۱۲ پاس گل ثبت کرد و در پایان نیز به عنوان ارزشمندترین بازیکن سریآ انتخاب شد. فصل بعد نیز با ۱۶ گل و ۱۲ پاس گل در ۴۸ مسابقه، به رشد خود ادامه داد و همراه میلان تا نیمهنهایی لیگ قهرمانان اروپا پیش رفت.
از شماره ۱۰ تا پایان تلخ
در تابستان ۲۰۲۳، میلان قرارداد لیائو را تمدید کرد تا او بیش از پیش به چهره اصلی باشگاه تبدیل شود. دریافت دستمزد در سطح ستارههای بزرگ و پوشیدن پیراهن شماره ۱۰ انتظارات را از او افزایش داد. …
