فردین قریشی، استاد روابط بینالملل دانشگاه تهران : تأکید تهران مبنی بر پیشرفت این مذاکرات، بار دیگر این پرسش را پیش روی تصمیمگیران قرار میدهد که آیا میتوان تنگه هرمز را نه صرفاً بهعنوان یک اهرم فشار بلکه بهعنوان بخشی از سازوکار تضمین اجرای توافقات احتمالی تعریف کرد یا نه.
در این چارچوب، هرچند اخذ عوارض از تردد کشتیها در تنگه هرمز میتواند یکی از گزینههای قابل بررسی و مطلوب برای جمهوری اسلامی ایران باشد اما نباید از این واقعیت غافل شد که دستیابی به اجماع یا توافق بر سر چنین سازوکاری، بهویژه با توجه به مخالفتهای احتمالی برخی قدرتهای دریایی و دیگر بازیگران ذینفع با دشواریهای جدی مواجه خواهد بود.
ازاینرو اگر این گزینه در روند مذاکرات به نتیجه نرسد، میتوان از ظرفیت ژئوپلتیکی تنگه هرمز در قالب سازوکاری متفاوت و با کارکردی مؤثرتر برای تضمین اجرای توافق بهره گرفت. ظرفیت ژئوپلتیکی تنگه هرمز میتواند از یک اهرم بازدارنده به بخشی از سازوکار تضمین اجرای توافق تبدیل شود. …
