محمود واعظی، رئیس دفتر رئیسجمهور در دولت دوازدهم: در چنین شرایطی، قضاوت درباره عملکرد دولت نیازمند انصاف و واقعبینی است. تجربه کشورهایی مانند ژاپن پس از جنگ جهانی دوم نشان میدهد که در دورههای دشوار، دولتها ناگزیرند میان اهداف بلندمدت و محدودیتهای فوری تعادل برقرار کنند. ژاپن در سالهای پس از جنگ، به جای آنکه همه اصلاحات و اهداف توسعهای خود را یکباره دنبال کند، اولویتهای خود را با شرایط موجود هماهنگ کرد و به تدریج ظرفیت اقتصادی، اجتماعی و نهادی کشور را در مسیر سازندگی بازسازی کرد. البته تجربیات این چنینی عیناً قابل انتقال به ایران عزیز نیست، اما یک اصل مهم را یادآوری میکند: «در شرایط غیرعادی، موفقیت حکمرانی تنها به درستی تصمیمها وابسته نیست، بلکه به زمانبندی، ترتیب اولویتها و توانایی جامعه برای همراهی با آنها نیز بستگی دارد.»
دولت چهاردهم در مدت تصدی ۲ ساله خود تلاش کرده است امور اجرایی کشور را در چنین فضایی پیش ببرد و با لحاظ کلیه شرایط، توفیق قابل قبولی داشته است. با این حال، میان تلاش و نتیجه، فاصلهای وجود دارد که باید آن را جدی گرفت. در نهایت، مردم عملکرد دولت را نه با میزان دشواری کار مدیران، بلکه با اثری که تصمیمات دولتمردان بر زندگی و معیشت اجتماعی میگذارد، ارزیابی میکنند. این واقعیتی است که هیچ دولت مردم سالاری نمیتواند از آن چشم بپوشد. در چنین شرایطی، یکی از مسائل مهم دولت، ارزیابی عملکرد مدیران در دوسال گذشته است. وفاق نباید به معنای حفظ مدیرانی باشد که توانایی اجرای سیاستهای دولت را ندارند. «وفاق»، آن زمان معنا مییابد که در سیاستگذاری و برنامهریزی، ظرفیتهای مختلف کشور را برای حل مسائل مشترک کنار یکدیگر قرار دهد. اگر مدیری فرصت کافی داشته اما نتوانسته است مسئولیت خود را به نتیجه برساند، یا در مسیر سیاستهای رسمی دولت حرکت نمیکند، ادامه حضور او نمیتواند صرفاً با عنوان وفاق توجیه شود. دولت باید در این زمینه شجاعانه و در عین حال منصفانه عمل نماید.
تغییر مدیران نباید به تسویه حساب سیاسی مبدل و وابستگی جناحی جایگزین شایستگی شود. ضروری است …
