ماجرا ازجنس بحث فنی نیست؛ از جنس انسان است. هر روز که در این مرکز، یک بیمار تابش درمانی دریافت می کند، این، هزینه نیست؛ بیشترین سرمایه گذاری ممکن است.
و بانک سپه، در این رویداد، نقشی بسیار فراتر از یک نهاد مالی بازی کرده است. این همان مسئولیت اجتماعی است که نه در گزارش های سالانه، که در بستر یک مرکز درمانی سه طبقه در جنوب کشور، نمایان می شود.
آنچه این پروژه را از نمونه ها تفکیک می کند، مکانیسم عمل آن است: تبدیل یک «تکلیف» به «فرصت زندگی». بانکی که صدها میلیارد در مسیر درمان هزینه می کند، از زبان «فشار» به زبان «زندگی روزانه» حرکت می کند.
امروز، در بوشهر، «بانکداری» به یک معنی متعالی رسیده است: بانکداری برای زندگی.
شاید این، آن بخش از مأموریت بانک است که در هیچ تراز مالی خوانده نمی شود؛ اما در قلب یک مرور بیمار، همواره ثبت خواهد شد.
