مهدیه ملک شیخی
چرا با وجود تحلیل درست باز هم در بورس ضرر میدهیم؟ چرا همه سهامداران حتی حرفهایها درگیر این مشکلاند؟ بگذارید با یک واقعیت نهچندان خوشایند شروع کنیم: بخش قابل توجهی از زیان سرمایهگذاران خرد ریشه در خطای روانی دارد و نه ضعف تحلیل. به این معنی که مشکل شما مدل قیمتگذاری یا تحلیل تکنیکال نیست؛ مسئله همان چند ثانیهای است که ترس یا طمع، فرمان تصمیم را از دست منطق می گیرد.
در ریزش سنگین بورس تهران در سال ۱۳۹۹، خیلی از سهامداران بهجای فروش سهم زیانده و جلوگیری از ضرر بیشتر، آن را نگه داشتند؛ به این امید که قیمت برگردد. بازار اقتصاد هم دقیقاً همین الگو را در تحلیلهای خود ثبت کرده است؛ نتیجهی این تصمیم، معمولاً زیان بیشتر بود و نه کمتر. جالب اینجاست که این رفتار مخصوص سرمایهگذاران کمتجربه هم نیست؛ حتی افرادی که سالها در بازار فعالیت کردهاند، در لحظه ضرر دقیقاً همین الگو را تکرار میکنند.
کدام سهامدار هیجانی، شبیه شماست؟ …
