ترامپ از سود بالای نفتی‌ها شاکی شد؛ «باید بخشی از پول را به مردم برگردانند»

بر اساس گزارش مرکز آمریکایی پیشرفت (CAP)، جنگ دولت دونالد ترامپ در ایران در شش ماه نخست هزینه قابل‌توجهی را به خانواده‌های آمریکایی تحمیل کرده است.

این مرکز برآورد کرده است که هزینه‌های مرتبط با جنگ، برای هر خانوار آمریکایی بیش از ۱۲۰۰ دلار بوده است. این رقم تنها به هزینه‌های مستقیم نظامی محدود نمی‌شود و پیامدهای اقتصادی گسترده‌تر جنگ را نیز دربر می‌گیرد.

به گفته CAP، افزایش نرخ‌های بهره و رشد قیمت بنزین، مواد غذایی و حمل‌ونقل از جمله هزینه‌هایی هستند که در این برآورد لحاظ شده‌اند.

این گزارش نشان می‌دهد که پیامدهای اقتصادی جنگ تنها متوجه بودجه دولت آمریکا نبوده و افزایش هزینه‌های زندگی نیز بخشی از فشار مالی ناشی از آن بر خانوارهای آمریکایی محسوب می‌شود.

بورس24 : «فایننشال تایمز» در گزارشی به بحران فزاینده ذخایر مهمات آمریکا پرداخت و نوشت:

هزینه‌های سنگین مهمات حیاتی در جنگ ایران، سیلابی از عناوین خبری را به راه انداخته که هشدار می‌دهند ذخایر ایالات متحده در آستانه اتمام است. اگرچه این موضوع قطعاً نگران‌کننده است، اما این گزارش‌ها معمولاً از این نکته غافل‌اند که این درگیری جدید، صرفاً یک مشکل از پیش موجود را آشکار و تشدید کرده است.

نشانه‌های هشداردهنده کمبود جدی مهمات -و تأثیر آن بر ارتش ایالات متحده- مدت‌ها پیش از این مشهود بود. از سال ۲۰۱۸، دکترین استراتژیک ایالات متحده محدودیت‌های موجود در دامنه تعامل آمریکا در درگیری‌های بین‌المللی را، به‌ویژه با توجه به نیازهای منابع برای بازدارندگی در برابر درگیری با چین در منطقه هند-آرام که اولویت ایالات متحده است، به رسمیت شناخته است. با این حال، رهبران واشینگتن از هر دو حزب سیاسی همواره از مواجهه با انتخاب‌های دشواری که با اولویت‌بندی همراه است، سر باز زده‌اند.

کاهش گسترده مهمات باارزش از زرادخانه ایالات متحده برای تسلیح اوکراین پس از تهاجم روسیه در سال ۲۰۲۲، حدود ۶۷ میلیارد دلار از صندوق جنگی این کشور را تخلیه کرد. این موضوع در کنار ناتوانی در جایگزینی سریع ذخایر با توجه به محدودیت‌های قابل‌توجه پایگاه صنعتی، باعث شد ایالات متحده بخش مهمی از قدرت انتخاب و انعطاف‌پذیری خود را از دست بدهد.

پیش از این، کنگره از ذخایر ایالات متحده در برابر خروج به سمت شرکای خارجی به قیمت به خطر افتادن آمادگی ایالات متحده برای نیازهای جهانی خودش، محافظت می‌کرد. با این حال، هیچ بحث اساسی در مورد این بده‌بستان‌ها صورت نگرفت.

مداخله ایالات متحده در ایران، تنها با تحت فشار قرار دادن بیشتر ذخایر مهماتی که از قبل با کسری مواجه بودند، این شرایط نامطلوب را تشدید کرده است. اعداد و ارقام گویای همه چیز هستند.گزارش‌های رسانه‌ای حاکی از تخلیه نزدیک به ۸۰ درصد از موجودی سامانه تاد (Thaad ) ایالات متحده و نزدیک به نیمی از رهگیرهای پاتریوت است. همچنین تخمین زده می‌شود که عرضه موشک‌های تاماهاک، که یک مهمات دوربرد حیاتی برای درگیری احتمالی در منطقه هند-آرام است، ۵۰ درصد کاهش یافته باشد.

دولت ترامپ اکنون به دنبال دریافت بودجه دفاعی ۱.۵ تریلیون دلاری از کنگره و همچنین ۷۳ میلیارد دلار بودجه تکمیلی اضافی صرفاً برای پوشش هزینه‌های جنگ در ایران است. بودجه مهمات بخش قابل‌توجهی از این مبلغ را تشکیل می‌دهد. اما اگرچه پول و اهداف تولید بالاتر روی کاغذ خوب به نظر می‌رسند، اما نمی‌توانند زمان‌بندی‌های تخمینی تحویل را تسریع کنند. حتی اگر بودجه درخواستی و افزایش قابل‌توجه تولید بتواند بن‌بست بودجه در کنگره را بشکند، بازگرداندن ذخایر مهمات حیاتی به سطوح پیش از جنگ ایران، سال‌ها زمان می‌برد.

این تصور که پول بیشتر، مهمات بیشتر و زمان بیشتر همیشه فراهم خواهد شد، تا حد ناسالمی در سیاست‌گذاری واشنگتن نفوذ کرده است. این موضوع در خودِ تصمیم برای آغاز جنگ در خاورمیانه مشهود است.

دونالد ترامپ با وجود به ارث بردن محیطی با منابع محدود و تحت فشار، تصمیم به انجام این کار گرفت. علاوه بر این، به نظر می‌رسد او همچنان تشدید بیشتر تنش‌ها را روی میز نگه داشته است. اعتماد به نفس کاذب تنها به خطای استراتژیک دامن می‌زند و نمی‌تواند ترازنامه موجودی را بهبود بخشد.

فشار بر دولت برای ارائه بودجه دفاعی و لایحه بودجه تکمیلی ایران در ماه سپتامبر در حال افزایش است. اما تصویب بی‌چون و چرای سطوح سرسام‌آور بودجه دفاعی، مشکل را حل نخواهد کرد. جنگ ایران محدودیت‌های ساختاری و استراتژیک ارتش ایالات متحده را در کانون توجه قرار داده است، اما تقلیل بحران مهمات به صرفاً نشانه‌ای از این درگیری، نادیده گرفتن اصل ماجراست. مسئله بنیادی این است که ایالات متحده بیش از حد در دفاع از سایر کشورها متعهد شده و نمی‌تواند به‌طور مادی در بیش از یک صحنه درگیری ایفای نقش کند.

تخصیص بودجه بیشتر و تعیین اهداف تولید بهتر بدون وجود تدابیر حفاظتی همراه برای محافظت از ذخایر تسلیحاتی آمریکا، تقریباً وقوع یک بحران تسلیحاتی دیگر در آینده را تضمین می‌کند.

کنگره، با توجه به قدرت انحصاری‌اش در کنترل بودجه، تنها شاخه از دولت است که می‌تواند ایجاد و اجرای چارچوب‌های حفاظتی برای منابع نظامی حیاتی کشور را الزامی کند. کنگره نباید بودجه دفاعی یا لایحه تکمیلی اضطراری برای ایران را بدون برقراری مجدد و گسترش تدابیر حفاظتی بر ذخایر تسلیحاتی ایالات متحده پیش ببرد. کنگره باید اطمینان حاصل کند که ایالات متحده می‌تواند ابتدا نیازهای با اولویت بالای خود را برآورده و حفظ کند؛ یعنی تأمین منابع برای یک رویکرد بازدارندگی معتبر از طریق انکار در منطقه هند و اقیانوس آرام.

رهبران هر دو جناح سیاسی دیگر فرصتی برای به تعویق انداختن تصمیمات دشوار ندارند. روی کاغذ، کمبود تسلیحات یک مسئله ریاضی است. اما در عمل، این یک مسئله راهبردی است. بودجه دفاعی و تأمین مالی تکمیلی برای ایران، فرصت جدیدی را برای بازگشت به مسیر اولویت‌بندی فراهم می‌کند. با این حال، بدون پذیرش محدودیت‌های راهبردی و ایجاد چارچوب‌های حفاظتی سخت‌گیرانه‌تر پیرامون تسلیحات حیاتی، ایالات متحده محکوم به تکرار دوباره این چرخه در شرایطی است که احتمالاً بسیار وخیم‌تر خواهد بود.

به گزارش اینتیتر، قیمت نفت امروز به بالاترین سطح خود در یک ماه گذشته رسید؛ آن هم درست پس از آن‌که دونالد ترامپ مدعی شد «پیامدهای اقتصادی عظیم» بر کشورهایی تحمیل می‌کند که با ایران دادوستد دارند. هم‌زمان، نگرانی درباره مسائل ژئوپلیتیک، وضعیت اقتصادی و امور مالی دولت در بازار اوراق قرضه هم دیده شد و بازدهی اوراق خزانه‌داری آمریکا به‌ سرعت بالا رفت.

بر اساس گزارش نیویورک تایمز، ترامپ روز چهارشنبه در شبکه‌های اجتماعی، بی‌آن‌که نام کشوری را ببرد یا جزئیاتی از اقدام‌های احتمالی ارائه کند، اشاره کرد که ممکن است کشورهایی را هدف بگیرد که نفت ایران را می‌خرند. نوسان در بازار اوراق امروز با قدرت برگشت و افزایش بازدهی اوراق دولتی آمریکا تقریبا تمام افت روز قبل را از بین برد؛ روزی که وزارت خزانه‌داری این کشور برای مهار رشد هزینه‌های استقراض، برنامه‌ای را اعلام کرده بود.

در بازار نفت، نفت برنت که معیار جهانی قیمت‌گذاری نفت است، حدود ۳ درصد رشد کرد و به بیش از ۹۴ دلار در هر بشکه رسید. نفت وست تگزاس اینترمدییت هم به عنوان شاخص نفت آمریکا، تا نزدیک ۸۹ دلار در هر بشکه بالا رفت.

سرمایه‌گذاران و تحلیلگران همچنان بر اختلال در حمل‌ونقل در تنگه‌ی هرمز تمرکز دارند.

بر پایه‌ی داده‌های شرکت کپلر، روز چهارشنبه تنها ۱۲ کشتی از تنگه عبور کردند؛ رقمی که بسیار پایین‌تر از میانگین پیش از جنگ، یعنی حدود ۱۳۰ کشتی بود. بازار همچنین اقدامات حوثی‌ها در یمن را زیر نظر دارد؛ گروهی که برای محدود کردن تردد در تنگه‌ی باب‌المندب در انتهای جنوبی دریای سرخ تلاش می‌کنند. عربستان سعودی نیز از این آبراه به‌عنوان مسیری جایگزین برای تنگه‌ی هرمز استفاده کرده است.

در وال‌استریت، قراردادهای آتی شاخص اس‌اند‌پی ۵۰۰ نشان دادند که با بازگشایی معاملات در آمریکا، بازار سهام حدود نیم درصد افت خواهد کرد.

والمارت نیز رشد ضعیف فروش فصلی را گزارش داد و به جمع خرده‌فروشان بزرگی پیوست که هشدار داده‌اند مصرف‌کنندگان در خرج‌کردن محتاط شده‌اند.

در اروپا، شاخص استاکس ۶۰۰ اندکی پایین آمد.

در آسیا اما بازارها عمدتا صعودی بودند و بخشی از جهش روز قبل در بازار آمریکا را ادامه دادند. شاخص کی‌اواس‌پی‌آی در کره‌ی جنوبی ۵٫۹ درصد جهش کرد و نیک‌کِی ۲۲۵ در ژاپن ۱٫۴ درصد بالا رفت.

روند صعودی اوراق خزانه‌داری آمریکا که روز قبل با اقدام وزارت خزانه‌داری این کشر برای مهار هزینه‌های استقراض کمی آرام شده بود، امروز دوباره رنگ باخت.

بازدهی اوراق ۱۰ ساله‌ی خزانه‌داری آمریکا، نرخ بهره‌ای پرنفوذ که بر وام‌های مسکن، وام‌های کسب‌وکار و بسیاری از انواع بدهی تکیه دارد، به ۴٫۷ درصد رسید. این حرکت، افت بازدهی روز چهارشنبه را معکوس کرد؛ روزی که وزارت خزانه‌داری حجم بدهی‌ای را که در عملیات هفتگی مجاز به بازخرید از سرمایه‌گذاران بود، دو برابر کرد.

سرمایه‌گذاران از اثر جنگ ایران بر تورم، کسری‌های بزرگ دولت و استقراض سنگین برای تامین مالی زیرساخت‌های هوش مصنوعی نگران‌اند؛ عواملی که همگی فشار افزایشی بر بازدهی اوراق وارد کرده‌اند. روز چهارشنبه نیز بدهی ناخالص ملی آمریکا برای نخستین بار از ۴۰ تریلیون دلار عبور کرد.

قیمت سوخت هم بالا رفت. میانگین ملی قیمت بنزین روز پنجشنبه به ۴ دلار و ۱۰ سنت برای هر گالن رسید. این افزایش، هزینه‌ی رانندگان را از آغاز جنگ تاکنون ۳۸ درصد بالا برده است.

قیمت بنزین معمولا هم‌زمان با نفت خام حرکت نمی‌کند و اغلب چند روزی با رشد یا افت آن فاصله دارد. میانگین قیمت گازوئیل هم پنج سنت افزایش یافت و به ۵ دلار و ۵۵ سنت رسید؛ رقمی که از آغاز جنگ تاکنون ۴۸ درصد رشد کرده است.