قیطاسی در ادامه گفت: نقش عمان در این میان اهمیت راهبردی پیدا میکند. مسقط طی دهههای گذشته توانسته روابط نزدیک خود با آمریکا را حفظ کند و در عین حال، کانال ارتباطی قابل اعتمادی با تهران باقی بماند. همین موقعیت دوگانه به عمان اجازه میدهد در شرایط افزایش فشار واشنگتن بر ایران، نه بهعنوان حامی تهران و نه صرفاً مجری سیاست آمریکا، بلکه با هدف مهار تنش و جلوگیری از تبدیل بحران تنگه هرمز به یک درگیری گستردهتر منطقهای نقش میانجی را ایفا نماید.
این کارشناس با اشاره به اهمیت این نقش خاطر نشان کرد، زمانی این نقش بیشتر میشود که بدانیم مذاکرات ایران و عمان اکنون مستقیماً به مدیریت عبور و مرور در تنگه هرمز مرتبط است. اختلال در این آبراه میتواند بازار انرژی و اقتصاد جهانی را تحت فشار قرار دهد. گزارشها از تلاش تهران و مسقط برای تدوین سازوکاری جهت مدیریت عبور کشتیها حکایت دارد.
وی افزود، از سوی دیگر تهدید عمان از سوی ترامپ، در واقع یک پیام بزرگتر نیز دارد و اینکه واشنگتن میخواهد کنترل روند امنیتی و سیاسی تنگه را در اختیار خود نگه دارد و هر سازوکاری خارج از چارچوب مورد نظر آمریکا را بهعنوان مانع تلقی میکند. اما همین تهدید میتواند نتیجه معکوس داشته باشد، زیرا عمان اکنون بیش از گذشته به این نتیجه میرسد که حفظ نقش مستقل میانجیگری، بخشی از امنیت ملی آن است.
از سوی دیگر، ایران با ادامه گفتوگو با عمان، عملاً نشان میدهد که مذاکره را کنار نگذاشته، اما مذاکره تحت فشار و تهدید را نیز نمیپذیرد. تهران تلاش میکند مسئله هرمز را از یک موضوع صرفاً نظامی به یک پرونده سیاسی و منطقهای تبدیل کند که به دلیل موقعیت جغرافیایی و روابط همزمان با تهران و واشنگتن، در مرکز آن قرار دارد.
قیطاسی در پایان گفت: بنابراین، بحران کنونی فقط بر سر باز یا بسته بودن تنگه هرمز نیست، بلکه مسئله اصلی این است که چه کسی قواعد امنیتی تنگه را تعیین خواهد کرد واشنگتن از بیرون منطقه، یا کشورهای ساحلی از درون منطقه. اگر عمان بتواند میان تهران و واشنگتن یک مسیر ارتباطی حفظ کند، احتمال مدیریت بحران افزایش مییابد، اما اگر فشار آمریکا مسقط را از این نقش خارج کند، یکی از معدود کانالهای دیپلماتیک باقیمانده نیز تضعیف خواهد شد و هزینه هرگونه رویارویی در هرمز برای منطقه …
