تهدید ترامپ علیه عمان، در شرایطی مطرح شده که مسقط عملاً یکی از مهمترین کانالهای میانجیگری میان تهران و واشنگتن بوده و مذاکرات بر سر وضعیت تردد کشتیها در تنگه هرمز نیز از مسیر ایران و عمان دنبال شده است.
با پایان مهلت مقرر شده تفاهم تهران و واشنگتن، بدون دستیابی به توافق نهایی، فشار ترامپ بر میانجیها افزایش یافته و بهجای آنکه اختلافات فقط میان ایران و آمریکا باقی بماند، اکنون به درون اردوگاه متحدان واشنگتن نیز سرایت کرده است.
این وضعیت نشان میدهد مسائل و اختلاف نظرها تا تضاد منافع میان واشنگتن و کشورهای منطقه کشیده شده است. به هرحال، برای عمان، اولویت اصلی جلوگیری از گسترش جنگ و باز نگه داشتن مسیرهای تجاری در خلیج فارس است، درحالیکه دولت ترامپ خواهان توافقی است که از منظر آمریکا، کنترل و نفوذ ایران بر تنگه هرمز را محدود کند. حتی گزارشهای اخیر از پیشرفت مذاکرات ایران و عمان نشان میدهد دو طرف به سازوکاری برای بازگشت تدریجی کشتیرانی نزدیک شده بودند، زیرا این موضوع با خواسته واشنگتن برای اعمال حداکثر فشار بر تهران اصطکاک پیدا کرده است.
به همین دلیل نیز تهدید یک متحد قدیمی مانند عمان را میتوان نشانهای از آن دانست که واشنگتن برای تحمیل راهحل موردنظر خود، حتی حاضر است بر شرکای منطقهایاش نیز فشار مستقیم وارد کند.
از سویی، عامل مهم دیگر نزدیک شدن انتخابات میاندورهای آمریکاست. با باقیماندن حدود ۷۵ روز تا انتخابات نوامبر، طولانیشدن جنگ و تداوم اختلال در تردد نفتکشها از هرمز برای دولت ترامپ میتواند به یک مسئله سیاسی داخلی تبدیل شود. بهویژه آنکه جنگ اکنون به آستانه ششماهگی رسیده و واشنگتن در حال انتقال بخش مهمی از فشار از حوزه نظامی به جنگ اقتصادی علیه ایران است.
در چنین شرایطی، ترامپ برای نشان دادن دستاورد پیش از انتخابات به یک نتیجه ملموس نیاز دارد، اما هرچه فشار را بیشتر میکند، اختلاف میان آمریکا و میانجیها و متحدان منطقهای نیز بیشتر نمایان میشود.
بنابراین، شکاف کنونی میتواند به نقطهضعف راهبرد آمریکا تبدیل شود. واشنگتن برای پایان دادن به جنگ به همکاری عمان، قطر، پاکستان و کشورهای منطقه نیاز دارد، اما فشار فزاینده بر همین شرکا ممکن است فضای دیپلماتیک لازم برای رسیدن به توافق را محدودتر کند.
