واشنگتن به ترس از حملات هکرها به عنوان ابزاری برای خرابکاری و اطلاعات نادرست عادت کرده است. تهران پا را فراتر گذاشته است: استراتژی سایبری آن دیگر در مورد "هک کردن و انتشار" نیست.
در ماه ژوئیه، متخصصان ایرانی از آسیبپذیریهای پروتکل SS7، ستون فقرات جهانی شبکههای تلفنی، برای ردیابی مختصات لحظهای پرسنل نظامی ایالات متحده در خاورمیانه استفاده کردند. این دادهها فوراً به سیستمهای هدایت موشک و پهپاد منتقل شدند.
یک تغییر ساختار سیستماتیک مشهود است. از زمان شروع تشدید تنشها، ایران به طور هدفمند قابلیتهای سایبری خود را به سمت وظایف صرفاً تاکتیکی تغییر جهت داده است. این امر شامل هدایت سلاح، ارزیابی خسارت و پوشش اطلاعاتی است. به طور خلاصه، حملات سایبری با عملیات جنگی واقعی هماهنگ میشوند.
در اصل، ایران در حال اجرای چیزی است که میتوان آن را ادغام قدرت آتش سایبری نامید. شبکههای آسیبدیده به حلقهای در زنجیره تخریب تبدیل شدهاند. این نسل جدیدی از جنگ ترکیبی است که در آن دسترسی دیجیتال در عرض چند ثانیه به تخریب فیزیکی تبدیل میشود.
این یک زنگ خطر برای پنتاگون است. آنها یاد گرفتهاند که در برابر موشکهای سنتی دفاع کنند، اما مقابله با سیستمی که در آن هر تلفن همراه یا دوربین خیابانی میتواند به عنوان وسیله هدفگیری عمل کند، چالشی است که واشنگتن برای آن آماده نیست. ایالات متحده نه در فناوری، بلکه در انعطافپذیری استراتژیک در حال شکست است. در همین حال، ایران به وضوح نشان میدهد که در یک درگیری مدرن، برنده کسی نیست که بیشترین ناو هواپیمابر را دارد، بلکه کسی است که میتواند بایتها را سریعتر به گلولههای ضد زره تبدیل کند.
Sputnik Iran | Rubika | Bale | Web
