کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ با طراحی مشترک آمریکا با «عملیات آژاکس» و توسط آمریکا و انگلیس با «عملیات چکمه»، دولت ملی مصدق را سرنگون کرد. پس از انقلاب، آمریکا قصد داشت انقلاب را به رسمیت بشناسد، اما اشغال سفارت آمریکا توسط دانشجویان خط امام و به گروگان گرفتن ۵۲ دیپلمات آمریکایی و نگه داشتن آنها به مدت ۴۴۴ روز باعث شد تا آمریکا بهطور یکجانبه رابطه دیپلماتیک خود با ایران را قطع کند و پروژه تحریم، فشار اقتصادی، فشار سیاسی، تنش و تخاصم و حتی براندازی، که خواست اسرائیل است، روی میز کاخ سفید قرار گرفت.
راهبرد ۲۰۲۶ آمریکا، جمهوری اسلامی را «بزرگترین تهدید خاورمیانه» برای منافع آمریکا معرفی کرده و به این دلیل جنگ علیه ایران انجام میدهد. انگلیسیها در دهه ۱۳۳۰، دولت آیزنهاور را به بهانه «خطر نفوذ کمونیستها در ایران» به اجرای کودتا واداشتند؛ مثل کاری که امروز اسرائیل در ارتباط با آمریکا انجام میدهد. امروز آمریکا مداخلات خود را با ادعای مقابله با تروریسم، حقوق بشر و جلوگیری از گسترش تسلیحات هستهای و تحت فشار اسرائیل توجیه میکند و تلاش میکند آمریکا را به جنگ بکشاند.
نکته قابل تأمل اینکه سیا و سرویس اطلاعاتی انگلیس در کودتای ۲۸ مرداد از شبکههای جاسوسی گسترده، مثل اراذل و ارتش جنوب تهران، و عملیات روانی سنگین برای تضعیف و سرنگونی دولت مصدق استفاده کردند و دولت ملی را ساقط کردند. امروز، مشابه آن زمان، نیز از ابزارهای جنگ نرم، تحریم، فشار رسانهای و محاصره دریایی بهره میگیرد تا به هدفش که سرنگونی جمهوری اسلامی است برسد که نرسیده است.
کودتای ۱۳۳۲ اقدام نظامی ـ اطلاعاتی فوری برای سرنگونی دولت منتخب بود که دارای پایگاه مردمی بود. اما خصوصیت آمریکا اکنون، ترکیبی از فشار اقتصادی، تحریمهای فلجکننده و تضعیف تدریجی دولت است و بر راهبرد «فشار حداکثری» تمرکز دارد. کودتای ۱۳۳۲ در شرایطی رخ داد که ایران دولت ملی و مردمی داشت و دولت صنعت نفت را ملی کرده بود که خشم …
