قیمت طلا امروز




 روزنامه ستاره صبح / ۴ روز قبل / ۱۴۰۵/۰۵/۲۶

کاشت موی بدون تراشیدن (No Shave FUE) چیست و مناسب چه کسانی است؟

یکی از بزرگ‌ترین دغدغه‌های افرادی که به فکر کاشت مو می‌افتند، تراشیدن کامل سر است.
 کاشت موی بدون تراشیدن (No Shave FUE) چیست و مناسب چه کسانی است؟

بسیاری از مراجعین به کلینیک‌ها می‌گویند: «من برای کاشت مو آماده‌ام، اما نمی‌توانم چند ماه با سر تراشیده سر کار بروم» یا «مراسم و جلسه کاری مهمی دارم و تراشیدن سر برایم غیرممکن است.» برای همین دسته از افراد، تکنیک **کاشت موی بدون تراشیدن (No Shave FUE)** طراحی شده است. این روش به افراد اجازه می‌دهد بدون نیاز به تراشیدن کامل موهای سر، گرافت‌های لازم را برای کاشت دریافت کنند.

در این مقاله به زبان ساده توضیح می‌دهیم که کاشت مو بدون تراشیدن سر چیست، چگونه انجام می‌شود، چه مزایا و محدودیت‌هایی دارد و در نهایت چه کسانی کاندیدای مناسبی برای این روش هستند. کاشت موی بدون تراشیدن (No Shave FUE) چیست؟

کاشت موی بدون تراشیدن، همانطور که از نامش پیداست، یک نوع روش کاشت مو با تکنیک FUE است که در آن نیازی به تراشیدن کامل موهای ناحیه بانک مو (پشت و اطراف سر) نیست. در روش سنتی FUE، پزشک ابتدا تمام موهای ناحیه برداشت (Donor Area) را می‌تراشد تا دسترسی به فولیکول‌ها آسان‌تر شود. اما در روش بدون تراشیدن، تنها موهای نواحی بسیار محدودی که قرار است گرافت از آن‌ها استخراج شود، کوتاه می‌شوند؛ به‌گونه‌ای که پس از بهبودی، با موهای اطراف کاملاً هم‌پوشانی پیدا می‌کنند و قابل تشخیص نیستند.

طبق مشاوره متخصصلن کلینیک آریایی در واقع، در این روش به‌جای تراشیدن کل پشت سر، فقط نواحی کوچک و پراکنده‌ای (که معمولاً با موهای مجاور پوشیده می‌شوند) تراشیده می‌شوند و بقیه موها دست‌نخورده باقی می‌مانند. تفاوت No Shave FUE با روش سنتی FUE

برای درک بهتر این روش، لازم است تفاوت آن با کاشت سنتی را مرور کنیم:

1. ناحیه تراش: در روش سنتی، کل ناحیه برداشت تراشیده می‌شود؛ در روش بدون تراشیدن، فقط نواحی کوچک و پراکنده.

2. مدت زمان عمل: روش بدون تراشیدن معمولاً زمان‌برتر است، زیرا پزشک باید دقت بیشتری برای جدا کردن موها و استخراج گرافت از میان موهای بلند به خرج دهد.

3. هزینه: به دلیل پیچیدگی و زمان بیشتر، این روش معمولاً گران‌تر از روش سنتی است.

4. ظاهر پس از عمل: مهم‌ترین مزیت این روش، طبیعی به نظر رسیدن بلافاصله بعد از عمل است؛ موهای کوتاه‌شده در میان موهای بلند پنهان می‌شوند. کاشت موی بدون تراشیدن چگونه انجام می‌شود؟

مراحل این روش تفاوت چندانی با کاشت موی کلاسیک ندارد و فقط در بخش استخراج گرافت، تغییراتی وجود دارد:

مشاوره و طراحی: ابتدا پزشک وضعیت موها، میزان ریزش و تراکم ناحیه برداشت را بررسی کرده و خط رویش مناسب را طراحی می‌کند.

بی‌حسی موضعی: ناحیه برداشت و کاشت با استفاده از بی‌حسی موضعی کاملاً بی‌حس می‌شود؛ بنابراین بیمار در طول عمل هیچ دردی احساس نمی‌کند.

استخراج گرافت: با استفاده از دستگاه‌های مخصوص، پزشک فولیکول‌های مو را از میان موهای بلند و بدون تراشیدن کامل سر استخراج می‌کند. برای این کار، تکنسین‌ها موها را به کنار می‌زنند تا پزشک به پوست سر دسترسی داشته باشد.

آماده‌سازی گرافت‌ها: گرافت‌های استخراج‌شده توسط تیم تکنسین زیر میکروسکوپ تمیز و آماده کاشت می‌شوند.

کاشت: پزشک در ناحیه طاس یا کم‌پشت، با زاویه و جهت طبیعی مو، گرافت‌ها را کاشت می‌کند.

مدت زمان کل عمل به تعداد گرافت‌ها بستگی دارد و ممکن است بین ۴ تا ۸ ساعت طول بکشد. مزایای کاشت موی بدون تراشیدن

این روش مزایای قابل توجهی دارد که آن را به گزینه محبوبی برای گروه خاصی از افراد تبدیل کرده است:

بدون ظاهر موقت و ناخوشایند: بزرگ‌ترین مزیت، امکان بازگشت به زندگی اجتماعی و کاری بدون داشتن سر تراشیده است.

حفظ موهای بانک مو: از آنجایی که تمام موها تراشیده نمی‌شوند، موهای اطراف ناحیه برداشت، پوشش طبیعی و محافظتی ایجاد می‌کنند.

پنهان ماندن جای عمل: نواحی کوتاه‌شده به سرعت با موهای اطراف هم‌پوشانی می‌کنند و تقریباً هیچ اثری از عمل دیده نمی‌شود.

کاهش استرس روانی: نبود ظاهر نامطلوب پس از عمل، استرس و اضطراب بیمار را به‌شدت کاهش می‌دهد.

مناسب برای شغل‌های حساس: افرادی که ظاهرشان برای شغلشان اهمیت حیاتی دارد، بدون وقفه کاری می‌توانند عمل را انجام دهند. محدودیت‌ها و معایب این روش

هر روشی در کنار مزایا، محدودیت‌هایی نیز دارد که باید صادقانه به آن‌ها اشاره کرد:

محدودیت در تعداد گرافت: در این روش، استخراج گرافت از میان موهای بلند سخت‌تر است و تعداد گرافت قابل استخراج در یک جلسه معمولاً کمتر از روش سنتی است.

- زمان و هزینه بیشتر: به دلیل دقت و زمان بالاتر، هزینه این روش معمولاً بیشتر از کاشت سنتی است.

- مهارت بالای تیم پزشکی: این روش به تجربه و مهارت بسیار بالای پزشک و تکنسین‌ها نیاز دارد؛ انتخاب کلینیک بی‌تجربه می‌تواند منجر به آسیب به فولیکول‌ها شود.

- نامناسب برای ریزش شدید: افرادی که به تعداد گرافت زیادی نیاز دارند، ممکن است کاندیدای خوبی برای این روش نباشند، چرا که زمان عمل به‌شدت طولانی می‌شود.

کاشت موی بدون تراشیدن مناسب چه کسانی است؟

با توجه به مزایا و محدودیت‌ها، این روش برای گروه‌های زیر بهترین گزینه محسوب می‌شود:

افراد شاغل و صاحب‌منصب: افرادی که به دلیل شغل‌شان (مدیران، پزشکان، وکلا، مجریان و...) نمی‌توانند چند ماه با سر تراشیده ظاهر شوند.

افراد با ریزش محدود: کسانی که به گرافت‌های زیاد نیاز ندارند (معمولاً کمتر از ۲۰۰۰ تا ۲۵۰۰ گرافت) و ریزش آن‌ها در مراحل اولیه است.

بانوان: کاشت موی بدون تراشیدن برای بانوان بسیار مناسب است، چرا که تراشیدن کامل سر برای خانم‌ها عملاً غیرقابل قبول است.

افرادی با موی بلند: افرادی که موهای بلندی دارند و تراشیدن آن‌ها برایشان دردسر بزرگی است.

کسانی که به ظاهر اجتماعی‌شان اهمیت ویژه می‌دهند: افرادی که در آستانه مراسم، رویداد یا جلسه مهمی هستند و نمی‌خواهند ظاهرشان تغییر کند.

افراد دارای حساسیت روانی: کسانی که اضطراب زیادی درباره ظاهر خود دارند و تراشیدن سر برایشان تجربه تلخ و استرس‌زایی است.

در سایت کلینیک آریایی در این رابطه اینگونه آمده است: فرایند انجام این روش مشابه سایر تکنیک‌های کاشت مو است، اما با دقت و ظرافت بیشتری انجام می‌شود. ابتدا پزشک وضعیت بانک مو و ناحیه گیرنده را بررسی می‌کند و تعداد گرافت‌های مورد نیاز را مشخص می‌سازد.

سپس فولیکول‌ها از بانک مو برداشت شده و در نواحی مورد نظر کاشته می‌شوند. در تمام مراحل تلاش می‌شود موهای طبیعی فرد تا حد امکان حفظ شوند. پس از پایان کاشت نیز مراقبت‌های بعد از عمل مشابه سایر روش‌های کاشت مو خواهد بود. چه کسانی نباید از این روش استفاده کنند؟

در مقابل، این روش برای افراد زیر چندان توصیه نمی‌شود:

افرادی با طاسی گسترده و نیاز به تعداد بالای گرافت (بیش از ۳۰۰۰ گرافت).

- افرادی با تراکم کم موهای بلند که پوشش کافی برای پنهان کردن نواحی کوتاه‌شده ندارند.

- افرادی که ریزش آن‌ها هنوز کنترل نشده و در حال پیشرفت سریع است (چرا که ممکن است به جلسات متعدد نیاز داشته باشند). مراقبت‌های بعد از کاشت بدون تراشیدن

مراقبت‌های بعد از این عمل تقریباً مشابه روش سنتی است، اما چند نکته ویژه دارد:

در روزهای اول از دست زدن یا خاراندن نواحی کاشته‌شده خودداری کنید.

- شستشوی مو باید طبق دستور پزشک و با دقت فراوان انجام شود تا هم گرافت‌ها آسیب نبینند و هم موهای بلند گره نخورند.

- در هفته‌های اول از سونا، استخر و ورزش‌های سنگین پرهیز کنید.

- در شانه کردن موهای بلند، ملایمت به خرج دهید و از شانه دندانه‌درشت استفاده کنید.

- مصرف داروهای تجویزی (ضدعفونی‌کننده، آنتی‌بیوتیک و اسپری‌های مرطوب‌کننده) را طبق برنامه دقیق ادامه دهید. نتیجه در روش بدون تراشیدن چگونه است؟

نتیجه نهایی این روش، مانند کاشت موی سنتی، به عوامل متعددی مانند تعداد گرافت، مهارت تیم پزشکی و رعایت مراقبت‌ها بستگی دارد. موهای کاشته‌شده ابتدا در فاز استراحت قرار می‌گیرند و پس از حدود ۳ تا ۴ ماه، رشد تدریجی آن‌ها آغاز می‌شود. نتیجه نهایی معمولاً بین ۱۲ تا ۱۸ ماه پس از عمل به طور کامل مشخص می‌شود. نکته مثبت این است که از همان روزهای اول، به دلیل طبیعی بودن ظاهر، هیچ‌کس متوجه عمل شما نمی‌شود. تفاوت کاشت موی بدون تراشیدن با کاشت موی ساپرور

بسیاری از افراد این دو روش را با هم اشتباه می‌گیرند. کاشت موی ساپرور (Sapphire FUE) به نوع ابزار و تیغه‌ای اشاره دارد که برای ایجاد سوراخ‌های کاشت استفاده می‌شود، در حالی که کاشت بدون تراشیدن به نحوه استخراج گرافت اشاره دارد. این دو مفهوم کاملاً متفاوت‌اند و می‌توان یک کاشت ساپرور را هم به روش بدون تراشیدن انجام داد و هم به روش سنتی. سخن پایانی

کاشت موی بدون تراشیدن (No Shave FUE) یک گزینه عالی برای افرادی است که می‌خواهند بدون تغییر در ظاهرشان، مشکل ریزش مو را حل کنند. این روش مزایای چشمگیری مانند طبیعی‌بودن ظاهر و بازگشت سریع به زندگی روزمره دارد، اما برای همه مناسب نیست و به مهارت بالای تیم پزشکی نیاز دارد.

اگر شما هم جزو افرادی هستید که به فکر کاشت مو هستید اما تراشیدن سر برایتان غیرقابل قبول است، پیشنهاد می‌کنم حتماً در جلسه مشاوره، وضعیت موهایتان توسط یک پزشک متخصص بررسی شود. پزشک با بررسی تراکم ناحیه برداشت، میزان ریزش و انتظارات شما، بهترین روش را پیشنهاد خواهد داد. به یاد داشته باشید که انتخاب کلینیکی معتبر مانند کلینیک آریایی و پزشک باتجربه، مهم‌ترین عامل موفقیت در هر نوع کاشت مو است و نباید صرفاً به قیمت پایین، اعتماد کرد.



۶ دقیقه قبل / سایت برترینها

همیشه گرسنه‌اید؟ شاید مشکل از زیاد غذا خوردن نباشد!

برترین‌ها: گرسنگی مداوم همیشه به معنای پرخوری یا رعایت نکردن رژیم غذایی نیست؛ گاهی افزایش غیرعادی اشتها می‌تواند با یک مشکل پزشکی مرتبط باشد. اگر گرسنگی همیشگی همراه با کاهش وزن بی‌دلیل، تشنگی شدید، تکرر ادرار، تپش قلب، لرزش، تعریق غیرعادی یا ضعف است، بهتر است علت آن بررسی شود. یادداشت «عصرایران» را دراین رابطه می‌خوانید:

گاهی احساس گرسنگی واقعا به این معناست که بدن به غذا نیاز دارد، اما اگر مدت کوتاهی بعد از یک وعده غذایی دوباره سراغ خوراکی می روید، ماجرا می تواند دلایل دیگری هم داشته باشد.

نوع غذایی که می خورید، میزان خواب، استرس، سرعت غذا خوردن و حتی بعضی بیماری ها و داروها می توانند روی اشتها اثر بگذارند. بنابراین گرسنگی مداوم را نباید همیشه به حساب «متابولیسم بالا» یا شکمو بودن گذاشت. غذا می خورید، اما باز هم سیر نمی شوید

یکی از نخستین چیزهایی که باید بررسی کنید، ترکیب وعده غذایی است.

غذایی که مقدار زیادی کربوهیدرات تصفیه شده و قند دارد، اما پروتئین و فیبر کمی در آن وجود دارد، ممکن است احساس سیری ماندگاری ایجاد نکند. در مقابل، پروتئین و مواد غذایی سرشار از فیبر معمولا احساس سیری را طولانی تر می کنند.

برای مثال، یک صبحانه شیرین و کم پروتئین ممکن است خیلی زود شما را دوباره به سمت خوراکی ها بکشاند. در مقابل، ترکیبی مانند تخم مرغ، نان سبوس دار و سبزیجات می تواند وعده سیرکننده تری باشد. کم خوابی اشتها را به هم می ریزد

خواب فقط برای استراحت مغز و بدن نیست؛ با تنظیم اشتها نیز ارتباط دارد.

وقتی خواب کافی ندارید، ممکن است میل شما به خوردن بیشتر شود و انتخاب غذاهای پرکالری و میان وعده ها نیز افزایش پیدا کند. به همین دلیل اگر مدتی است دائما گرسنه می شوید، کیفیت و مدت خواب خود را هم بررسی کنید.

خواب کافی یکی از عوامل مهم در تنظیم رفتار غذایی است و اصلاح خواب می تواند به کنترل بهتر اشتها کمک کند. شاید تشنه باشید، نه گرسنه

گاهی تشنگی می تواند با احساس گرسنگی اشتباه گرفته شود.

اگر مدت زیادی از وعده غذایی شما نگذشته اما ناگهان احساس می کنید باید چیزی بخورید، نوشیدن آب می تواند یک آزمایش ساده باشد. اگر پس از نوشیدن آب و گذشت مدتی کوتاه، میل به غذا کاهش پیدا کرد، ممکن است بخشی از این احساس ناشی از تشنگی بوده باشد.

البته نباید هر نوع گرسنگی را به کم آبی نسبت داد. استرس هم می تواند شما را به سمت یخچال بفرستد

غذا خوردن همیشه به دلیل نیاز فیزیولوژیک بدن اتفاق نمی افتد.

استرس، بی حوصلگی، اضطراب و عادت های رفتاری می توانند میل به خوردن را افزایش دهند. در این حالت ممکن است فرد بدون اینکه واقعا به انرژی بیشتری نیاز داشته باشد، به دنبال خوراکی برود.

اگر متوجه شده اید بیشتر در زمان های خاصی مانند هنگام کار، تماشای تلویزیون یا موقعیت های پراسترس سراغ خوراکی می روید، شاید مسئله بیشتر رفتاری باشد تا گرسنگی واقعی. خیلی سریع غذا می خورید؟

سرعت غذا خوردن نیز اهمیت دارد.

اگر وعده غذایی را بسیار سریع مصرف کنید، ممکن است پیش از آنکه احساس سیری به طور کامل شکل بگیرد، مقدار بیشتری غذا بخورید. آهسته تر غذا خوردن و توجه به نشانه های سیری می تواند به کنترل مقدار غذای مصرفی کمک کند.

پس گاهی مشکل این نیست که غذای کافی نخورده اید؛ بلکه فرصت کافی برای دریافت پیام سیری به بدن نداده اید. پروتئین و فیبر را فراموش نکنید

اگر وعده های غذایی شما بیشتر از نان سفید، شیرینی، نوشیدنی های شیرین و خوراکی های کم فیبر تشکیل شده باشد، طبیعی است که احساس سیری چندان طولانی نباشد.

پروتئین موجود در تخم مرغ، لبنیات، حبوبات، ماهی، مرغ و گوشت و فیبر موجود در حبوبات، سبزیجات، میوه ها و غلات کامل می توانند به ایجاد سیری بیشتر کمک کنند.

لازم نیست برای کنترل گرسنگی یک رژیم عجیب و سخت بگیرید؛ گاهی فقط متعادل تر کردن ترکیب وعده غذایی کافی است. حذف وعده غذایی همیشه راه حل نیست

بعضی افراد برای کاهش وزن، وعده غذایی خود را حذف می کنند اما بعدتر با گرسنگی شدید مواجه می شوند و مقدار زیادی غذا یا میان وعده مصرف می کنند.

به جای تمرکز صرف بر حذف وعده ها، بهتر است مجموع رژیم غذایی و کیفیت آن بررسی شود. برای بعضی افراد، وعده های منظم و متعادل کنترل اشتها را آسان تر می کند. اما گرسنگی مداوم گاهی یک علامت پزشکی است

اگر اشتهای شما به شکل محسوسی افزایش یافته و این وضعیت ادامه دار است، مخصوصا اگر با علائم دیگری همراه شده، بهتر است موضوع را جدی بگیرید.

برای مثال، دیابت می تواند با گرسنگی زیاد همراه باشد و علائمی مانند تشنگی بیش از حد، تکرر ادرار، خستگی و کاهش وزن ناخواسته نیز ایجاد کند.

پرکاری تیروئید نیز می تواند با افزایش اشتها همراه باشد. در این حالت ممکن است علائمی مانند کاهش وزن، تپش قلب، تعریق، لرزش، اضطراب و حساسیت به گرما نیز دیده شود.

برخی داروها نیز می توانند اشتها را افزایش دهند؛ بنابراین اگر افزایش گرسنگی پس از شروع یک داروی جدید ایجاد شده، بهتر است موضوع با پزشک یا داروساز بررسی شود. چه زمانی بهتر است پیگیری پزشکی انجام شود؟

اگر گرسنگی مداوم با کاهش وزن بدون دلیل، تشنگی زیاد، ادرار کردن مکرر، تپش قلب، تعریق غیرعادی، لرزش یا ضعف همراه شده است، بهتر است به جای اینکه فقط رژیم غذایی خود را تغییر دهید، علت پزشکی آن را بررسی کنید.

در غیر این صورت، ابتدا می توانید چند عامل ساده را بررسی کنید: آیا به اندازه کافی می خوابید؟ آیا در وعده های غذایی پروتئین و فیبر کافی دارید؟ آیا خیلی سریع غذا می خورید؟ آیا در طول روز آب کافی می نوشید؟ و آیا استرس باعث می شود بیشتر سراغ خوراکی بروید؟


۱۶ دقیقه قبل / سایت آفتاب نیوز

دارو‌های خواب آور برای بدن خطرناک هستند؟

به گزارش آفتاب نیوز،

 انواع گوناگونی از دارو‌هایی که به خوابیدن کمک می‌کنند در داروخانه‌ها موجود هستند که می‌توان آنها را به دو دسته دارو‌های بدون نسخه و مکمل‌ها تقسیم کرد.

دارو‌های بدون نسخه

دارو‌های خواب که بدون نسخه در دسترس هستند، از دارو‌های آنتی‌هیستامین مانند دیفن‌هیدرامین و دوکسیلامین و .. به عنوان ماده اصلی فعال خود استفاده می‌کنند. این دارو‌ها با مسدود کردن برخی مواد شیمیایی مغز عمل می‌کنند که می‌توانند اثر آرام‌بخشی داشته باشند. آنها عموماً بی‌خطر هستند، اما با برخی خطرات همراه هستند.

یک مشکل این دارو‌ها این است که شما نسبتاً سریع به اثرات خواب‌آور آنها تحمل پیدا کنید، بنابراین آنها پس از مدتی دیگر دیگر بر شما اثر نمی‌کنند. از طرف دیگر داده‌های طولانی‌مدت زیادی در مورد اینکه اگر برای مدت طولانی از آنها استفاده کنید چه اتفاقی می‌افتد، در دست نیست و این احتمال وجود دارد که آنتی‌هیستامین‌ها به خصوص در سالمندان عوارض جانبی مانند گیجی و زمین خوردن ایجاد کنند.

بالاخره برخی از دارو‌های خواب‌آور بدون نسخه ممکن است حاوی دارو‌های دیگری مثلا یک داروی مسکن درد مانند استامینوفن هم باشند.

مکمل‌ها

انواع زیادی از مکمل‌های شیمیایی و گیاهی با ادعای کمک به خوابیدن عرضه می‌شوند، از جمله این موارد:

ریشه سنبل الطیب: گفته می‌شود ریشه این گیاه بلند و گلدار به افراد کمک می‌کند تا به خواب بروند و اضطراب و استرس را فرو می‌نشاند. این گیاه از دوران باستان به عنوان یک گیاه دارویی مورد استفاده قرار می‌گرفته است.

بابونه: سابقه استفاده از این گل که شبیه گل مینا است، به هزاران سال پیش برمی‌گردد. این گیاه هم به صورت قرص و هم به صورت چای مصرف می‌شود. این گیاه ملایم و بی‌خطر تلقی می‌شود و به خواب‌آلودگی کمک می‌کند. اما برخی افراد به بابونه واکنش آلرژیک دارند (به خصوص کسانی که به گیاه راگوید حساسیت دارند).

ملاتونین: ملاتونین به عنوان مکمل در لابراتوار‌ها ساخته می‌شود و این یک نسخه مصنوعی از هورمون انسانی است که به تنظیم چرخه خواب و بیداری شما کمک می‌کند. ملاتونین باعث خواب‌آلودگی افراد می‌شود، اما تأثیر بسیار بیشتری در تغییر زمان فاز خواب دارد.

اگر به دلیل پرواززدگی یا کار در شیفت شب سعی در تنظیم بهتر چرخه خواب خود دارید، دو تا سه ساعت قبل از خواب، یک تا سه میلی‌گرم ملاتونین مصرف کنید. شما می‌توانید ملاتونین را با خیال راحت برای مدت طولانی مصرف کنید.


۴ ساعت قبل / سایت آفتاب نیوز

کشف راز جدیدی درباره آلزایمر

به گزارش آفتاب نیوز،

آلزایمر، شایع‌ترین علت زوال عقل است. این بیماری به‌تدریج حافظه، توانایی تفکر و قابلیت انجام فعالیت‌های روزمره را مختل می‌کند و خطر ابتلا به آن با افزایش سن به‌شدت افزایش می‌یابد.

سال‌ها تمرکز اصلی تحقیقات آلزایمر پژوهشگران دانشگاه «اموری» و موسسات همکار، بر «آمیلوئید» بوده است، ماده‌ای که می‌تواند در مغز تجمع کرده و پلاک‌های چسبنده ایجاد کند. این پلاک‌ها یکی از نشانه‌های مهم آلزایمر هستند، اما همه موارد بیماری را توضیح نمی‌دهند و مشخص نمی‌کنند چرا افراد دارای تغییرات مشابه در مغز، علائم بسیار متفاوتی دارند.

پژوهشگران موسسه سلامت مغز «گویزوتا» (Goizueta) در دانشگاه «اموری» و موسسات همکار، برای بررسی گسترده‌تر آنچه ممکن است در سراسر بدن رخ دهد، نمونه‌های خون ۲۱۳۹ نفر را بررسی کردند که در چهار گروه پژوهشی بزرگ شرکت داشتند.

آنان بیش از ۶۰۰۰ نوع پروتئین موجود در خون را اندازه‌گیری کردند. پروتئین‌ها وظایف گوناگونی در بدن از مقابله با عفونت و تولید انرژی گرفته تا ترمیم بافت‌ها، حذف و بازیافت مواد آسیب‌دیده بر عهده دارند.  

سپس پژوهشگران تغییرات موجود در خون را با نشانه‌های آلزایمر در مغز و همچنین توانایی حافظه و تفکر شرکت‌کنندگان مقایسه کردند. آنان همچنین انواع دیگری از آسیب‌های مغزی را که اغلب همزمان با آلزایمر دیده می‌شوند، مورد بررسی قرار دادند.

نتایج نشان داد تغییرات بسیاری از پروتئین‌های خون با حافظه و توانایی تفکر ارتباط دارند. برخی از این پروتئین‌ها در عملکرد دستگاه ایمنی، تولید انرژی، حذف و بازیافت مواد آسیب‌دیده و ساختارهایی که سلول‌ها را پشتیبانی و احاطه می‌کنند، نقش دارند.

نکته مهم این بود که آمیلوئید نتوانست همه این ارتباط‌ها را توضیح دهد و حتی پس از در نظر گرفتن نقش آمیلوئید، بسیاری از پروتئین‌های خون همچنان با توانایی تفکر ارتباط داشتند.

پژوهشگران همچنین اطلاعات دقیقی از بررسی مغز افراد پس از مرگ در اختیار داشتند و با بررسی این اطلاعات دریافتند انواع شناخته‌شده آسیب‌های مغزی تنها حدود نیمی از پروتئین‌های خون مرتبط با توانایی تفکر را توضیح می‌دهند.

این موضوع احتمال جالبی را مطرح می‌کند؛ فرایندهایی که در بخش‌های دیگر بدن رخ می‌دهند ممکن است بر سلامت مغز تاثیر بگذارند و در سرعت افت حافظه و توانایی تفکر نقش داشته باشند.

با این حال، این یافته‌ها به معنای اثبات این موضوع نیست که تغییرات مشاهده‌ شده در خون باعث بیماری آلزایمر می‌شوند. برخی از این تغییرات ممکن است پیامد بیماری باشند و برخی دیگر می‌توانند بازتابی از افزایش سن، بیماری‌های دیگر یا واکنش بدن به آسیب باشند.

با وجود این، نتایج می‌تواند مسیر جست‌وجو برای درمان‌های جدید را گسترده‌تر کند. اگر برخی فرایندهای خارج از مغز در بیماری آلزایمر نقش داشته باشند، داروهای آینده ممکن است بتوانند این فرایندها را هدف قرار دهند، بدون آنکه به‌طور مستقیم در مغز تاثیر بگذارند.

این پژوهش همچنین می‌تواند به دانشمندان در بهبود آزمایش‌های خون برای تشخیص آلزایمر کمک کند. آزمایش خون نسبت به آزمایش مایع نخاعی آسان‌تر و کم‌تهاجمی‌تر است و در آینده می‌تواند به پزشکان در شناسایی زودتر تغییرات مرتبط با بیماری یا پیگیری روند تغییر وضعیت بیمار کمک کند.

با این حال، هنوز نمی‌توان از یک آزمایش خون ساده مبتنی بر این پروتئین‌های جدید شناسایی‌ شده در مراقبت‌های معمول پزشکی استفاده کرد. پژوهشگران تاکید کردند که مطالعات بیشتری لازم است تا مشخص شود کدام تغییرات برای پیش‌بینی بیماری مفیدتر هستند و کدامیک می‌توانند به اهداف درمانی تبدیل شوند.

در این پژوهش، شرکت‌کنندگانی از چندین گروه بزرگ پژوهشی شرکت کردند و این تنوع به پژوهشگران کمک کرد بررسی کنند که آیا یافته‌های مهم در گروه‌های مختلف افراد نیز مشاهده می‌شود یا خیر.

سایت نوریج گزارش کرد، در مجموع، این نتایج به شواهد رو به رشدی می‌افزاید که نشان می‌دهند آلزایمر بیماری پیچیده‌ای است که ممکن است بخش‌های مختلف بدن را درگیر کند. نگاه فراتر از آمیلوئید و فراتر از خود مغز می‌تواند راه‌های جدیدی برای درک، تشخیص و در نهایت درمان این بیماری در اختیار دانشمندان قرار دهد.

نتایج این پژوهش در نشریه Nature Aging منتشر شده است.

 




 ۵ علامت مهم سکته مغزی
۲۰ ساعت قبل / سایت هم میهن

۵ علامت مهم سکته مغزی

در کنگره کشوری و بین المللی سکته مغزی ضمن تشریح علایم و عوامل سکته مغزی، در عین حال بر ضرورت تکمیل زنجیره درمان این بیماری، از مرحله انتقال سریع بیمار تا درمان‌های پیشرفته و توانبخشی، بر توسعه زیرساخت‌های تشخیص و درمان این بیماری و افزایش دسترسی بیماران به خدمات تخصصی تأکید شد.