قیمت دلار امروز ۳۱ مرداد ۱۴۰۵؛ دلار در آستانه ۱۹۰ هزار تومان!

به گزارش تابناک به نقل از روزنامه اطلاعات؛ به گفته او، در صورت تطبیق شاخص‌های شدت مصرف انرژی ناوگان سبک ایران با استانداردهایی نظیر کشور ترکیه که از نظر جمعیت، جغرافیا و شاخص‌های تن‌کیلومتر و نفرکیلومتر به ایران نزدیک است، امکان کاهش روزانه حدود ۸۵ میلیون لیتر از کل مصرف سوخت ناوگان سبک وجود دارد که نیمی از این شکاف (۵۰ درصد) ناشی از مصرف بالای خودروهای داخلی است.

صنعت خودرو دهه هاست که به تقاضاها وفشارها برای اصلاح مصرف سوخت خودروهای داخلی بی توجه بوده و این تقاضاها را به نوعی فانتزی وغیرضرور تصورمی کرده ؛ تصوری که به نظر می رسد کماکان پابرجاست. چرا که این صنعت با وجودی که مدیریت یکی از بزرگترین کارخانه هایش- ایران خودرو- به بخش خصوصی واگذار شده وهمین برنامه درباره سایپا هم وجوددارد، فقط رشد ۱۸۰درصدی قیمت محصولاتش محقق شده و تقریبا هیچ اقدام موثر و ملموسی برای کاهش مصرف سوخت تولیداتش انجام نداده است.

این موضوع وقتی بدتر می شود که بدانیم ورود خودروهای مونتاژی، گران ، بی کیفیت  وپرمصرف چینی توسط برخی خودروسازان رانتی نیز به افزایش مصرف سوخت کشور دامن زده واین آش چنان شور شده که صدای ارکان ارشد دولت را هم درآورده است.

یعنی نه تنها صنعت داخلی خودرو به سوی کاهش مصرف سوخت حرکت نکرده بلکه برخی ذینفعان پرنفوذ این صنعت با مانع تراشی های گسترده بر سر واردات خودروهای کم مصرف وارزان برای اقشار متوسط، اوج سودجویی خود را با ورود خودروهای مونتاژی وپر مصرف چینی بروز داده اند که با توجه رشد لجام گسیخته مصرف بنزین، اکنون زمان تعیین تکلیف این معضلات فرا رسیده است.

بدین ترتیب در حالی که دولت فشاراصلی رشد مصرف بنزین را برگرده مردم گذاشته و می‌خواهد با ۲ محور کاهش یا مدیریت سهمیه‌ها یا رشد قیمت، مصرف سوخت رو به افزایش شدید کشور را کنترل نماید -اقدامی که فشارهای تورمی و معیشتی مضاعفی برمردم تحمیل خواهد کرد- خودروسازان به عنوان مقصر اصلی این موضوع، همچنان در حاشیه امن خود نشسته و بدون پرداخت هیچ گونه هزینه یا بازخواستی، به بیان گلایه های معمول خود مانند ضرردهی وبدهکاری به قطعه سازان و بهانه‌های نخ نما وتکراری این چنینی مشغولند!

اما این سکوت و سایه‌نشینی باید پایان یابد و بر مسئولان است که این مقصر اصلی رشد مصرف بنزین را مورد بازخواست وحسابرسی جدی قراردهد تا تولید محصولات پرمصرف و تداوم مونتاژ خودروهای چینی را متوقف، دست آنها را از واردات خودرو که اصولا ربطی به فعالیت ذاتی‌شان که تولید است، ندارد، کوتاه و فعالیت ذینفعان و لابی‌کنندگان آنها در بدنه دولت وحاکمیت را خنثی نماید.

ممکن است برخی در مقام پاسخ به این‌گونه نقدها، بحث حمایت از تولید ملی را پیش کشیده وبر تداوم وضعیت فعلی صنعت خودرو وحواله دادن تغییرات کاهش مصرف سوخت به آینده ای مبهم وطولانی مدت، تاکیدکنند؛کاری که همیشه در برابر منتقدان انجام داده‌اند. اما بایدبه این گونه مدافعان مصلحتی گفت که روش فعلی تولید خودروهای بی کیفیت وپرمصرف وگران وقدیمی نه تنها حمایت از تولید ملی نیست بلکه عین تلف کردن منابع کشور وضایع کردن حقوق عمومی ومنافع مردم محسوب می شود.

صنعت خودرو دهه هاست که به بهانه حمایت از تولید ملی از انواع و اقسام حمایت ها ورانت های دولتی وحاکمیتی مانند بازار انحصاری از طریق ممنوعیت یا محدودیت شدید در واردات واقعی خودرو و مختل کردن رقابت پذیری، ارز زیر قیمت واقعی، تسهیلات بانکی متعدد،منابع ارزان انرژی،حمایت های سیاسی ومانند آن برخوردار شده و با به دست آوردن سودهای کلان وغیرواقعی از این محل، هرگونه انگیزه خود برای اصلاحات ؛ از جمله درباره کاهش مصرف سوخت را از دست داده است.

بااین حال، رشد شدید مصرف بنزین وسهم ۵۰ درصدی صنعت خودرو دراین موضوع که بنابر برخی برآوردها تا ۷۰ درصد هم می رسد، تغییر جدی در ریل گذاری قبلی صنعت خودرو را ضروری کرده وهمان گونه که کارشناسان هم می گویند، حتی رشد قیمت بنزین وکاستن از سهمیه های عمومی، صرفا راهکاری موقت برای کاهش مصرف بنزین است وکاهش پایدار، منوط به اصلاح صنعت خودرو وآزاد سازی واقعی واردات خودروهای کم مصرف خواهد بود.

درنهایت باید از دولت و حاکمیت خواست وقتی با دستکاری در نرخ‌ها و سهمیه‌های بنزین، مردم را که نقشی در این باره ندارند به هرنحو مجازات معیشتی می‌کنید، چرا متهم اصلی مجازات نمی‌شود؟

به عبارت صریح‌تر، صنعت خودرو و ذینفعان آن باید تحت‌فشار شدید و بی‌رحمانه برای تغییر فوری محصولاتشان قرار گیرند و هزینه دهه‌ها ناکارآمدی‌شان را بپردازند.

در این راستا، مدیران عامل شرکت های سازنده ومونتاژکار خودرو باید به سکوت سنگین خود پایان داده وبه طور علنی برنامه های فوری خود برای کاهش مصرف سوخت خودروهایشان را با قید جدول زمانی شفاف اعلام نمایند ،برای اجرای آن به مردم تعهد بدهند ومشخص شود اگر به این تعهد عمل نشد یا درراه اجرای آن بهانه گیری های معمول برای شانه خالی کردن از مسئولیت رخ داد، چه مجازات هایی در انتظار آنان است.

قطعا این اقدامات خودروسازان به‌ویژه در بازه زمانی کوتاه مدت سخت و دشواراست، اما وقتی آنها مقصر نیمی از رشد مصرف بنزین کشور هستند، عدالت حکم می کند که سهم خود رااز مشکل برداشته، همپای مردم فشار تحمل کرده وسرانجام به اصلاحات ضروری تن دهند. چرا که انتقال کل فشار قیمتی وسهمیه ای بنزین به مردم بی‌تقصیر و تحت فشار و سایه نشینی متهم اصلی، عین ناعدالتی وناصوابی است.

به گزارش سرمایه و بورس، میانگین بازدهی گروه‌های بورسی نیز به ۴.۷ درصد رسید. در این میان، گروه دارویی با رشد ۱۳.۱ درصدی بالاترین بازدهی هفته را ثبت کرد و پس از آن چاپ و نشر، مخابرات، خدمات رفاهی-برق و وسایل خانگی در رتبه‌های بعدی قرار گرفتند. در سوی دیگر بازار، گروه تولید کود و ترکیبات نیتروژن با افت ۶ درصدی ضعیف‌ترین عملکرد هفته را داشت. سیمان، آهک و گچ با کاهش ۳.۴ درصدی و بنادر و کشتیرانی با افت ۲.۵ درصدی نیز در میان گروه‌های کم‌بازده هفته قرار گرفتند.

گروه دارویی با بازدهی ۱۳.۱ درصدی در هفته چهارم مرداد، بالاتر از تمام گروه‌های فعال بازار ایستاد. ارزش بازار این گروه به حدود ۵۶۸ هزار‌میلیارد تومان می‌رسد و ۴۰ نماد را در خود جای داده است. نسبت قیمت به سود گروه دارویی ۱۰.۵ واحد و نسبت قیمت به فروش آن ۲.۳ واحد است. چاپ و نشر با تنها یک نماد، دومین گروه پربازده هفته بود. در مقیاس هفتگی، ۱۳ درصد افزایش یافت و نسبت قیمت به سود آن ۵.۳ واحد و نسبت قیمت به فروش آن ۲.۶واحد ثبت شده است. البته ارزش بازار ۴.۵ هزار‌میلیارد تومانی این گروه نشان می‌دهد که رشد آن از نظر وزن بازار قابل مقایسه با گروه‌های بزرگ نیست.  مخابرات نیز با بازدهی ۱۲.۹ درصدی سومین گروه برتر هفته بود. ارزش بازار این گروه به حدود ۱۷۷ هزار‌میلیارد تومان می‌رسد و پنج نماد در آن فعال هستند. نسبت قیمت به سود مخابرات ۷.۹ واحد و نسبت قیمت به فروش آن ۱.۲ واحد است. در رتبه چهارم، خدمات رفاهی- برق با رشد ۱۲.۳ درصدی قرار گرفت. این گروه ۹ نماد دارد و ارزش بازار آن حدود ۷۴ هزار‌میلیارد تومان است. وسایل خانگی نیز با بازدهی ۱۰.۹ درصدی پنجمین گروه برتر هفته بود. ارزش بازار این گروه به حدود ۴۹ هزار‌میلیارد تومان می‌رسد.

بازدهی مثبت ۸۸درصد از صنایع

قرار گرفتن ۴۴ گروه در محدوده مثبت نشان می‌دهد صعود بازار در هفته گذشته تنها به چند صنعت محدود نمانده است. میانگین بازدهی ۵۰ گروه دارای داده نیز به ۴.۷ درصد رسید و بخش قابل‌توجهی از صنایع بالاتر از این سطح معامله شدند.

در نزدیکی این میانگین، زغال‌سنگ با بازدهی ۴.۶درصد قرار گرفت و کمترین فاصله را با میانگین هفتگی داشت. آهن و فولاد با رشد ۵ درصدی در رتبه بعدی قرار گرفت و انبوه‌سازی، املاک و مستغلات نیز با بازدهی ۴درصدی فاصله کمی با میانگین بازار داشت.

آهن و فولاد از این جهت اهمیت بیشتری دارد که ارزش بازار آن به حدود ۹۹۵ هزار‌میلیارد تومان می‌رسد و ۲۹ نماد را شامل می‌شود. نسبت قیمت به سود این گروه ۵.۹ واحد و نسبت قیمت به فروش آن ۰.۹ واحد است. در مقابل، انبوه‌سازی با ارزش بازار حدود ۷۰هزار‌میلیارد تومان و ۱۹ نماد، نسبت قیمت به سود ۶.۵واحدی دارد.

صعود بورس به صنایع بزرگ رسید

در میان گروه‌های بزرگ بازار، سرمایه‌گذاری با ارزش بازاری بیش از  ۵۲۵۰ هزار میلیارد تومان و ۹۶ نماد، رشد ۷ درصدی را ثبت کرد. این گروه از نظر ارزش بازار بزرگ‌ترین گروه جدول است و عملکرد آن می‌تواند در تصویر کلی بازار اهمیت بیشتری داشته باشد.

تولید فلزات گرانبهای غیرآهن نیز با ارزش بازار حدود۲۸۸۱ هزار میلیارد  تومان، هفته را با بازدهی ۲.۲ درصدی به پایان رساند. نسبت قیمت به سود این گروه ۱۲.۶ واحد و نسبت قیمت به فروش آن ۵.۴واحد است. فرآورده‌های نفتی با ارزش بازار بیش از ۲۱۰۵ هزار میلیارد تومان تنها گروه بزرگ دیگری بود که در این هفته وارد محدوده منفی شد و بازدهی منفی ۰.۵درصدی ثبت کرد. بانک‌ها و موسسات اعتباری نیز با ارزش بازار حدود ۱۶۸۵ هزار میلیارد  تومان، ۳.۶درصد افزایش یافتند. مواد شیمیایی متنوع با ارزش بازار نزدیک به ۱۲۶۷هزار میلیارد  تومان نیز ۲.۹درصد رشد کرد. این ارقام نشان می‌دهد صعود هفته تنها در گروه‌های کوچک و کم‌ارزش بازار اتفاق نیفتاده و بخشی از گروه‌های سنگین بازار نیز عملکرد مثبت داشته‌اند. با این حال، شدت رشد در گروه‌های بزرگ یکسان نبوده و برخی از سنگین‌ترین گروه‌ها همچنان فاصله محسوسی با صدر جدول بازدهی دارند.

کود و سیمان در انتهای جدول

در سمت دیگر جدول، تولید کود و ترکیبات نیتروژن با افت ۶ درصدی بیشترین کاهش هفتگی را ثبت کرد. ارزش بازار این گروه حدود ۴۴۰ هزار‌میلیارد تومان است و پنج نماد در آن فعالیت دارند. نسبت قیمت به سود گروه ۵.۹ واحد و نسبت قیمت به فروش آن ۲.۶واحد است. سیمان، آهک و گچ با افت ۳.۴ درصدی دومین گروه کم‌بازده هفته بود. این گروه با ۳۶ نماد، یکی از گروه‌های پرنماد بازار به شمار می‌رود و ارزش بازار آن حدود ۳۶۲ هزار‌میلیارد تومان است. نسبت قیمت به سود این گروه ۶.۵ واحد و نسبت قیمت به فروش آن ۳.۲ واحد ثبت شده است.

بنادر و کشتیرانی نیز با کاهش ۲.۵ درصدی سومین گروه ضعیف هفته بود. ارزش بازار این گروه حدود ۴۱هزار‌میلیارد تومان است و سه نماد در آن فعال هستند. پس از این سه گروه، کانی‌های فلزی با افت ۱.۵درصدی و نوشیدنی با کاهش ۱.۲ درصدی در محدوده منفی قرار گرفتند. فرآورده‌های نفتی نیز ۰.۵درصد کاهش یافت. در مقابل، محصولات لبنی با رشد ۰.۵ درصدی، فعالیت‌های مرتبط با اوراق بهادار و پیمانکاری صنعتی هر کدام با رشد ۰.۸ درصدی و ماشین‌آلات و چوب هر کدام با رشد یک درصدی، در نزدیکی محدوده صفر معامله شدند.

شکاف در ارزش بازار گروه‌های بورسی

نگاهی به ارزش بازار گروه‌ها نشان می‌دهد ساختار بازار سهام همچنان فاصله زیادی میان گروه‌های بزرگ و کوچک دارد. گروه سرمایه‌گذاری با بیش از ۵۲۵۰ هزار میلیارد تومان تومان ارزش بازار در صدر قرار دارد و تولید فلزات گرانبهای غیرآهن، فرآورده‌های نفتی و بانک‌ها در رتبه‌های بعدی قرار گرفته‌اند.

در مقابل، پیمانکاری صنعتی تنها ۶۸۹‌میلیارد تومان ارزش بازار دارد و چاپ و نشر با حدود ۴.۵هزار‌میلیارد تومان و چوب با ۴.۷ هزار‌میلیارد تومان نیز در زمره گروه‌های کوچک بازار قرار دارند. به همین دلیل، مقایسه بازدهی گروه‌ها به تنهایی تصویر کاملی از اثرگذاری آنها بر کلیت بازار ارائه نمی‌دهد. رشد ۱۳درصدی یک گروه کوچک لزوما به اندازه رشد چند درصدی یک گروه بزرگ بر ارزش کل بازار اثر ندارد.

در میان گروه‌های پربازده هفته نیز این تفاوت به خوبی دیده می‌شود. دارویی‌ها علاوه بر کسب رتبه نخست بازدهی، ارزش بازار قابل‌توجهی دارند، اما چاپ و نشر با وجود قرار گرفتن در رتبه دوم، سهم بسیار کوچکی از ارزش کل بازار را در اختیار دارد. در طرف مقابل، سرمایه‌گذاری با رشد ۷ درصدی توانست در گروهی با بیش از ۵۲۵۰ هزار میلیارد  تومان ارزش بازار قرار گیرد.

به گزارش سرمایه و بورس، نزدیک شدن به این مرز روانی، از یک‌سو میل برخی معامله‌گران به شناسایی سود را افزایش داده و از سوی دیگر، بخشی از سرمایه‌گذاران همچنان به تداوم روند صعودی امیدوارند. همین وضعیت، بازار را در نقطه‌ای مردد قرار داده است. با وجود چهارمین هفته متوالی مثبت بورس، دو سناریو برای مسیر پیش‌روی بازار سهام مطرح است. در سناریوی نخست، عطش خریداران می‌تواند عرضه‌های ایجادشده در بازار را جذب کند و تداوم حضور ارزش معاملات در سطوح بالا نیز می‌تواند به عبور شاخص از مرز ۶‌میلیون واحد و رسیدن به ارتفاعات بالاتر منجر شود. اما در سناریوی دیگر، رشدهای اخیر زمینه شناسایی سود را فراهم می‌کند و کاهش قدرت تقاضا می‌تواند شاخص را وارد فصل جدیدی از نوسان و استراحت کند. کارشناسان معتقدند، واکنش بورس در روزهای پیش‌رو به رفتار سرمایه‌گذاران و پتانسیل بازار در مواجهه با عرضه‌ها گره خورده است.

بورس تهران با ورود به هفته جدید، در شرایطی قرار گرفته که تداوم مسیر صعودی آن با اماواگرهای فراوان مواجه شده است. پس از رشدهای اخیر، اکنون بخشی از سرمایه‌گذاران در انتظار مشخص شدن توان بازار برای عبور پایدار از مرز ۶‌ میلیون‌واحدی هستند. شاخص کل پس از ۴ هفته رشد مستمر به محدوده ۶‌میلیون واحد نزدیک شده است. اما آیا مرز ۶‌میلیون واحد می‌تواند به سکوی پرش بورس تبدیل شود یا این محدوده دست‌کم در کوتاه‌مدت، سرعت صعود شاخص را کاهش خواهد داد؟ گفت‌وگوی «دنیای اقتصاد» با کارشناسان نشان می‌دهد دو سناریو برای بازار در این محدوده قابل طرح است؛ در سناریوی نخست، تداوم ورود پول و کاهش ریسک‌های سیستماتیک می‌تواند مسیر عبور و تثبیت شاخص در سطوح بالاتر را هموار کند. در سناریوی دوم، افزایش شناسایی سود و کاهش قدرت تقاضا می‌تواند بازار را وارد دوره‌ای از نوسان و استراحت کند.

شاخص کل در آستانه ورود به کانال ۶‌میلیون‌واحدی، هفته جدید را در شرایطی آغاز می‌کند که مسیر پیش‌ روی بازار با دو سناریوی متفاوت همراه است. داده‌های هفته گذشته نشان می‌دهد بازار سهام با چهارمین هفته متوالی مثبت و ورود ۴.8همت پول به این محدوده مهم رسیده است. شاخص کل در آخرین روز معاملاتی هفته گذشته در محدوده ۵‌میلیون و ۹۵۲هزار واحد قرار گرفت و فاصله خود با کانال ۶‌میلیون واحد را به کمتر از یک‌درصد رساند. در همان روز افزایش عرضه در معاملات مشاهده شد. این موضوع نشان می‌دهد هرچه بازار به این محدوده نزدیک‌تر می‌شود، احتیاط و تمایل به شناسایی سود نیز افزایش پیدا می‌کند. آنچه در روزهای پیش ‌رو اهمیت بیشتری پیدا می‌کند، توان خریداران برای جذب سهام عرضه‌شده و حفظ جریان ورود پول در بازار است.

بورس از لنز تکنیکال

شاخص کل بازار سهام همچنان پشت مرز حساس 6میلیون واحد، در انتظار است. هرچند بارها شاخص کل بورس سعی کرده تا با عبور از این مقاومت حساس، روند صعودی را حفظ کند، اما شیب روند افزایشی با شدت گرفتن عرضه‌ها کاهش یافت. عبور پایدار بورس تهران از این مقاومت و حرکت به سمت سطوح بالاتر، به محرک‌های قدرتمندتری نیاز دارد. در شرایطی که خوش‌بینی‌های سیاسی نسبت به روزهای گذشته کاهش یابد و اخبار ضدونقیض همچنان فضای بازار را تحت‌تاثیر قرار ‌دهد، معامله‌گران با احتیاط بیشتری در سمت خرید و فروش فعالیت می‌کنند. در این میان، ورود پول حقیقی‌ها در محدوده‌های منفی بازار و افزایش تقاضا هنگام افت قیمت‌ها، تاکنون مانع از شکل‌گیری موجی قدرتمند از عرضه و آغاز یک روند نزولی شده است. با این حال، تشدید ریسک‌های سیاسی می‌تواند سناریوی اصلاح شاخص کل تا محدوده حمایتی ۴.۴ تا ۴.۵‌میلیون واحد را دوباره مطرح کند. در سمت مقابل، در صورت عبور شاخص از مرز ۶‌میلیون واحد، مقاومت مهم بعدی در محدوده ۶.۲‌میلیون واحد قرار خواهد داشت. شکست قدرتمند این سطح می‌تواند زمینه را برای ادامه حرکت صعودی و دستیابی شاخص کل به محدوده ۷.۲ تا ۷.۳‌میلیون واحد فراهم کند.

عبور با پشتوانه تقاضا

اکنون باید دید بازار در مواجهه با این سطح، به حرکت صعودی خود ادامه می‌دهد یا در کوتاه‌مدت وارد دوره‌ای از نوسان خواهد شد؟ در سناریوی خوش‌بینانه، جریان نقدینگی که طی هفته‌های اخیر یکی از مهم‌ترین موتورهای رشد بازار بوده، همچنان فعال باقی می‌ماند. در این صورت، افزایش عرضه در نزدیکی مرز ۶‌میلیون واحد می‌تواند به جای تغییر روند، صرفا به دست به ‌دست شدن سهام میان معامله‌گران منجر شود. این سناریو زمانی تقویت می‌شود که بازار بتواند در روزهای منفی نیز خریداران فعالی داشته باشد و افت‌های مقطعی با کاهش شدید ارزش معاملات همراه نشود. از‌این‌رو عرضه ناشی از شناسایی سود به‌تدریج جذب می‌شود و شاخص کل می‌تواند پس از چند رفت‌وبرگشت، از این مرز عبور کند و در سطوح بالاتر تثبیت شود. نکته مهم دیگر، مشارکت صنایع مختلف در روند صعودی است.

ابراهیم سماوی، کارشناس بازارهای مالی، معتقد است: اگر رشد بازار تنها به تعداد محدودی از نمادهای بزرگ محدود شود، ادامه حرکت شاخص دشوارتر خواهد بود. اما در صورتی که سهام کوچک و متوسط نیز همچنان مورد توجه باشند و در کنار آنها تقاضا به صنایع بزرگ و شاخص‌ساز بازگردد، پایه‌های صعود می‌تواند مستحکم‌تر شود.

به گفته این کارشناس، رشد اخیر شاخص هموزن نیز از مشارکت بخش گسترده‌تری از بازار در موج صعودی حکایت دارد و می‌تواند یکی از عوامل حمایت‌کننده این سناریو باشد. بازار در هفته‌های گذشته نشان داده که تقاضا محدود به سهام بزرگ نبوده و بخشی از نقدینگی در میان گروه‌های مختلف در گردش است. بررسی عملکرد شاخص‌ها نشان می‌دهد شاخص کل از ابتدای سال بازدهی ۶۰درصدی داشته و شاخص هموزن بیش از ۷۷درصد بازدهی کسب کرده است. بنابراین عبور شاخص کل از کانال ۶‌میلیون واحد می‌تواند فرآیندی تدریجی هم باشد؛ یعنی بازار ابتدا با افزایش عرضه و نوسان روبه‌رو شود، اما در ادامه سطح جدیدی از تعادل را تجربه کند. چنین رفتاری حتی می‌تواند برای تداوم روند صعودی، سالم‌تر از عبور سریع و هیجانی باشد.

استراحت بازار؟

اما سناریوی دیگر این است که چهار هفته رشد متوالی، بورس را به نقطه‌ای رسانده باشد که بخشی از سرمایه‌گذاران ترجیح دهند سودهای کسب‌شده را شناسایی کنند. در این شرایط، مرز ۶‌میلیون واحد می‌تواند به یک مانع روانی تبدیل شود و افزایش عرضه، قدرت تقاضا را در کوتاه‌مدت کاهش دهد. محمد موذن، کارشناس بازارهای مالی، در همین رابطه اظهار کرد: احتمال دارد بازار به جای اصلاح شدید قیمتی، وارد اصلاح مقطعی شود. در این سناریو، شاخص کل ممکن است برای مدتی در محدوده فعلی رفت‌وبرگشت داشته باشد و بخشی از سهام میان خریداران جدید و سرمایه‌گذارانی که در هفته‌های گذشته وارد بازار شده‌اند، دست‌به‌دست شود.

به گفته این کارشناس، این سناریو به‌ویژه در صورتی تقویت خواهد شد که ارزش معاملات کاهش یابد و جریان پول جدید نتواند جای عرضه‌های ایجاد شده را پر کند.  تفاوت مهم میان یک اصلاح عادی و تغییر جدی‌تر روند نیز دقیقا در همین نقطه مشخص می‌شود. اگر عرضه‌ها با ارزش معاملات مناسب جذب شوند، می‌توان نوسانات را بخشی از فرآیند طبیعی استراحت بازار دانست؛ اما افت هم‌زمان ارزش معاملات و افزایش فشار فروش می‌تواند نشانه احتیاط بیشتر سرمایه‌گذاران باشد. علاوه بر متغیرهای درونی بازار، ریسک‌های سیاسی و اقتصادی نیز همچنان در تصمیم معامله‌گران نقش ایفا می‌کنند. بازار در هفته‌های اخیر توانسته بخشی از نگرانی‌ها را پشت سر بگذارد و پس از بازگشت پول مسیر صعودی را ادامه دهد، اما هر سیگنال معنادار در فضای سیاسی یا وضعیت متغیرهای کلان می‌تواند رفتار سرمایه‌گذاران را تغییر دهد. البته تجربه هفته‌های اخیر نیز نشان داده که افزایش عرضه در نزدیکی سطوح مهم، مانع ادامه حرکت بازار نشده و در برخی موارد تقاضا توانسته دوباره بر عرضه غلبه کند.

نقش بازارهای رقیب

فردین آقابزرگی، کارشناس بازارهای مالی، نیز با بیان اینکه هفته جدید می‌تواند آزمون مهمی برای ورود شاخص به ابرکانال ۶‌میلیون‌واحدی باشد، اظهار کرد: اگر بازار بتواند عرضه‌های ناشی از شناسایی سود را جذب کند، ارزش معاملات در سطوح مطلوب باقی بماند و نقدینگی میان گروه‌های مختلف به گردش خود ادامه دهد، سناریوی عبور و تثبیت در سطوح بالاتر تقویت خواهد شد. اما اگر پس از چهار هفته صعودی، میل به شناسایی سود افزایش یابد و جریان پول جدید کاهش پیدا کند، بورس می‌تواند وارد مرحله‌ای از استراحت و نوسان شود. بنابراین در معاملات این هفته، شاید مهم‌تر از آنکه شاخص کل دقیقا چه زمانی عدد ۶‌میلیون را لمس می‌کند، این باشد که بازار پس از مواجهه با این محدوده چگونه رفتار خواهد کرد؛ آیا فروشندگان را جذب می‌کند یا فشار عرضه، سرعت حرکت صعودی را دست‌کم برای مدتی کاهش می‌دهد. آقابزرگی افزود: در کنار روند صعودی بورس، بازارهای رقیب نیز طی روزهای اخیر از رشد قیمت‌ها بی‌نصیب نمانده‌اند و این موضوع می‌تواند به یکی از متغیرهای اثرگذار بر مسیر بازار سهام تبدیل شود. رشد قیمت طلا و ارز، در کنار افزایش جذابیت برخی دارایی‌های کالایی، باعث شده بخشی از سرمایه‌گذاران بار دیگر به مقایسه بازدهی و ریسک میان بازارهای مختلف بپردازند. به این ترتیب، تداوم رشد بازارهای موازی می‌تواند در صورت افزایش فاصله بازدهی آنها با بورس، بخشی از نقدینگی را از بازار سهام دور کند.

او اظهار کرد: اگرچه نمی‌توان گفت بازارهای موازی از جذابیت قطعی برخوردارند اما این موضوع بر عملکرد معامله‌گران اثرگذار است. بازار سهام پس از رشدهای اخیر، همچنان در مقایسه با برخی دارایی‌ها از نظر ارزش‌گذاری و ظرفیت سودآوری شرکت‌ها جذابیت‌هایی دارد. از طرفی ورود و خروج سرمایه در بازارهایی مانند مسکن و خودرو به‌مراتب دشوارتر است و بازارهای مذکور نقدشوندگی پایین‌تری دارند. در بازار طلا و ارز نیز اگرچه امکان کسب بازدهی وجود دارد، اما نوسان قیمتی و ریسک‌های ناشی از تحولات سیاسی می‌تواند دامنه ریسک سرمایه‌گذاری را افزایش دهد. از این منظر، در شرایط فعلی می‌توان گفت بازار سهام همچنان از منظر ریسک به بازده، برای بخشی از سرمایه‌گذاران جذابیت خود را حفظ کرده است؛ هرچند ادامه رشد بازارهای رقیب، هشداری است که نمی‌توان آن را نادیده گرفت.