کشمکش بر سر جزایر سهگانه تنب بزرگ، تنب کوچک و ابوموسی بین ایران و امارات سالهاست در جریان است. امارات ادعای مالکیت بر این جزایر را دارد و ایران این ادعا را با اسنا معتبر و تاریخی رد میکند. جنگ ۱۲ روزه، جنگ ۴۰ روزه و جنگ ۱۳ روزه فضایی را به وجود آورده که تمامیت ارضی به خطر افتاده است. در این شرایط باید همه، چه آنها که با حکومت مشکل دارند و چه آنها که ندارند، به پا خیزند و از تمامیت ارضی ایران حمایت و جانبداری کنند.
* امارات متحده عربی ادعا میکند که جزایر سهگانه متعلق به این کشور است و ایران آنها را باید پس بدهد. اتحادیه عرب از این ادعای تکراری و مضحک جانبداری میکند و خواستار طرح موضوع در دیوان لاهه است.
* ایران به دلیل اینکه زیر فشار غرب بوده و هست، سیاست خارجیاش به چین و روسیه متمایل شده و میپندارد که این کشورها میتوانند از بار تحریمها بکاهند، شاخ غرب را بشکنند و با تحریم مقابله کنند، اما آنچه در عمل مشاهده شد نشان از آن داشت که این دو کشور با کارت ایران بازی کردند و از پشت خنجر زدند.
* اتحادیه اروپا سال ۱۴۰۳ در نشست مشترک با کشورهای شورای همکاری خلیج فارس، موضعگیری تندی علیه ایران در ارتباط با جزایر داشت و با صدور بیانیهای این جزایز را اشغال شده از سوی ایران دانست و خواستار رسیدگی به موضوع در دیوان بینالمللی لاهه شد.
* ترامپ بارها تهدید کرده که قصد گرفتن جزیره خارک را دارد. به نظر میرسد این سناریو روی میز پنتاگون و سنتکام قرار دارد.
* امریکا و اسرائیل ممکن است در صورت باز نشدن تنگه هرمز، دست به حمله زمینی بزنند و جزایر سهگانه یا جزیره قشم یا جزیره خارک را اشغال کنند. شرایط به گونهای پیش میرود که ممکن است کشورهای عربی و اتحادیه اروپا از این اقدام حمایت کنند. البته این اقدام میتواند مقاومت ملی و مقاومت نیروهای نظامی را در پی داشته باشد و مانع چنین اقدامی شود.
واقعیت این است که اکنون جنگ بر سر باز شدن تنگه هرمز است. ایران قصد ندارد تنگه را باز کند. امریکا هم و متحدانش مصمم هستند که تنگه هرمز را باز کنند. بستن تنگه بابالمندب توسط حوثیها شرایط را پیچیدهتر از قبل کرده و پای عربستان را به جنگ باز کرده است. حمله مشترک عربستان و امریکا به پایگاههای نظامی حشد شعبی در عراق که مورد حمایت ایران هستند، نشان از آن دارد که عربستان که پیش از این ترمز اسرائیل و امریکا را در جنگ با ایران میکشید، اکنون خود وارد جنگ شده و ائتلافی شامل حدود ۴۰ کشور برای تأمین امنیت کشتیرانی در تنگه بابالمندب تشکیل داده است.
بستن تنگه هرمز و بابالمندب از سوی روزنامه کیهان و همفکرانش مطرح شده است. پرسش این است که آیا ایران میتواند به تنهایی از پس کشورهای عربی، اروپا و امریکا برآید، اگر این توان وجود ندارد تا دیر نشده تنگه هرمز را باز کند و در قبال آن سایه جنگ، تحریم و محاصره دریایی را از سر ایران دور کند؟
اثر محاصره دریایی بر اقتصاد و زندگی مردم بدتر از جنگ و تحریم است.
اتفاقاتی که در حال رخ دادن است همگی خطرناک و حادثه آفرن هستند. در این شرایط مسئولیت بر دوش رئیسجمهور و رئیس مجلس است که نگذارند وضع از آنچه هست بدتر شود و مهمتر اینکه تمامیت ارضی کشور به خطر نیفتد.
