ستاره صبح - فائزه صدر: طب سنتی در جامعه ایران طرفداران بیشماری دارد. در سالهای اخیر تحصیل و تجربه اندوزی در این شاخه از طب مکمل افزایش چشمگیری داشته و درمانگرهای بسیاری شروع به فعالیت کردهاند. متأسفانه به موازات گسترش این شاخه، در فضای مجازی نیز جریانی از درمانگرهای غیر حرفهای و بعضاً سودجو فعال شده و موارد متعددی از شکایت ثبت شده است. اگرچه جریان اطلاعات در فضای مجازی قابل توقف نیست ولی فعالیت بیشتر درمانگرهای حرفهای میتواند به غلبه علم بر سودجویی منتهی گردد. ستاره صبح در گفتوگو با مهدی صادقی الندانی، نویسنده و متخصص طب سنتی به بررسی این موضوع پرداخته که در ادامه میخوانید:
اهمیت طب سنتی ایرانی در چیست؟
در آموزههای طب سنتی، مزاج شناسی یک اصل است و این موضوع در تمام عصرها و در جوامع علمی دنیا مطرح بوده و هست. تنها تفاوت در نامها و گویشهای علمی است. چهار عنصر آب، خاک، هوا و آتش مبنای طب سنتی هستند و در جوامع طب سنتی دنیا مطرح است. تنها طب اسلامی است که دو عنصر نور و روح را به این چهار عنصر اضافه کرده است و موضوع خلقت انسان و سلامتی را مورد توجه قرار میدهد.
طب به معنی سلامتی است و عملکردها و دستورات این حوزه را شامل میشود. طب سنتی چه دستورات اسلامی باشد و چه مبانی تجربی را بیان کند در این دسته تعریف میشود چون میتواند سلامت، تندرستی و جلوگیری از انتشار بیماری را به همراه بیاورد.
در قرآن و احادیث و همچنین در سخنان حکمای ایرانی و یونانی اطلاعاتی آمده که جمع آوری شده است. این علم سینه به سینه بین شاگردان بازگو و بازنشر شده و به نسل ما رسیده است.
در دوره ما به دلیل تغییرات اقلیمی و تغییرات آب و هوایی، مقداری از این گفتارها تغییر کرده و شاهد تغییراتی در اصول هستیم. اگر کسی بخواهد به منابع طبی قدیم مراجعه کند یا بر اساس احادیث و آموزه های ائمه وارد بحث طب سنتی شود، مبنا بیشتر بر پیشگیری و جلوگیری از انتشار بیماری است.
منابع طب سنتی وسیع است و یک منبع وجود ندارد که همه اطبا از آن پیروی کنند. علاوه بر این موارد، نظرات شخصی افراد نیز اعمال شده که همین موضوع به چالش طب سنتی تبدیل شده و باعث شده برخی از افراد نسبت به طب سنتی موضع بگیرند. طب جدید …
