ورود هوش مصنوعی به سازمانها یک سوال اساسی ایجاد کرده است؛ کدام تصمیمها را میتوان به ماشین سپرد و کدام تصمیمها همچنان نیازمند قضاوت انسانی هستند؟ این پرسش در پنل «اخلاق و عاملیت هوش مصنوعی در سازمانها» با حضور متخصصانی از حوزه فیزیک، استراتژی نوآوری و علوم شناختی بررسی شد.
به گزارش پیوست، پنل «اخلاق و عاملیت هوش مصنوعی در سازمانها» که در کارخانه نوآوری آزادی، مرکز نوآوری پلنت برگزار شد، از سه زاویه علمی، سازمانی و شناختی درباره این پرسش صحبت کردند که در مواجهه با هوش مصنوعی چه تصمیمهایی باید به ماشین سپرده شود و چه تصمیمهایی همچنان نیازمند قضاوت انسانی است.
شاهین روحانی، استاد تمام فیزیک دانشگاه صنعتی شریف و برنده جایزه خوارزمی، در این نشست با اشاره به برداشتهای اغراقآمیز درباره تواناییهای هوش مصنوعی، گفت بخشی از توانایی این فناوری در حوزه تخیل و تصور بیش از اندازه بزرگ شده است.
او تاکید کرد که هوش مصنوعی نمیتواند چیزی را تصور کند که بشر پیش از آن انجام نداده باشد و از این منظر نمیتوان انتظار داشت که این فناوری به معنای واقعی دست به کشف بزند.
روحانی توضیح داد: هوش مصنوعی بر اساس دادهها، آموزشها و تجربههای موجود کار میکند و نمیتواند از چارچوب چیزهایی که تاکنون به آن ارائه شده، به سادگی عبور کند.
به گفته او، تفاوت اصلی هوش مصنوعی در این نیست که مانند انسان یک ایده کاملا جدید خلق کند، بلکه در این است که انجام بسیاری از کارها را امکانپذیر یا سریعتر میکند.
او با اشاره به تجربه استفاده از هوش مصنوعی در فعالیتهای علمی و روزمره خود گفت: زمانی که از این ابزار برای آمادهسازی محتوا یا انجام برخی کارها استفاده میکند، بخش زیادی از توان آن مربوط به سرعت بخشیدن به فرایندهایی است که پیشتر توسط انسان انجام میشدند.
روحانی تاکید کرد که نباید توانایی هوش مصنوعی در ایجاد خروجیهای سریع و قابل قبول را با فرآیند کشف و خلاقیت انسانی یکسان دانست.عاملیت هوش مصنوعی؛ تفاوت اصلی با فناوریهای گذشته
در بخش دیگری از نشست، روحانی درباره تفاوت هوش مصنوعی با فناوریهای پیشین گفت: یکی از ویژگیهایی که این فناوری را از ابزارهای گذشته جدا میکند، مفهوم «عاملیت» است.
او توضیح داد: بسیاری از فناوریهای پیشین مانند موشک، …
