بحرانهای سال ۱۴۰۴ و ادامه آن در سال ۱۴۰۵ موج سنگینی از بیکاری و تعدیل را پیشروی ایرانیها قرار داده است. گزارش «هزینههای بیکاری» جابویژن نشان میدهد ۵۸ درصد از کارجویان بیکار در صورت قطع کامل درآمد، تنها برای کمتر از یک ماه امکان تأمین هزینههای زندگی خود را دارند و ۷۲ درصد نیز ناچار به دریافت قرض یا وام شدهاند.
نتایج گزارش «هزینههای بیکاری» جابویژن نشان میدهد بخش قابلتوجهی از کارجویان بیکار، توان مالی محدودی برای عبور از دوره بیکاری دارند و پیامدهای این دوره تنها به قطع درآمد محدود نمیشود. افزایش وابستگی به حمایت خانواده، استفاده از منابع مالی جایگزین و روی آوردن به قرض یا وام، از جمله تجربههایی است که کارجویان در این گزارش به آن اشاره کردهاند.
براساس نتایج این گزارش، ۵۸ درصد از کارجویان بیکار در صورت قطع کامل درآمد، تنها برای کمتر از یک ماه امکان تأمین هزینههای زندگی خود را دارند. همچنین ۲۷ درصد شرکتکنندگان در نظرسنجی گفتهاند میتوانند بین یک تا سه ماه بدون درآمد هزینههای خود را تأمین کنند و فقط ۱۵ درصد بیش از سه ماه ذخیره مالی دارند.
این آمار نشان میدهد در مجموع، ۸۵ درصد از کارجویان بیکار حداکثر برای سه ماه توان ادامه زندگی بدون درآمد را دارند. در کنار تابآوری مالی محدود، نتایج گزارش نشان میدهد کمتر از نیمی از کارجویان بیکار نسبت به پیدا کردن شغل در سه ماه آینده امیدوارند. ۴۱ درصد از پاسخدهندگان خود را امیدوار یا بسیار امیدوار دانستهاند، در مقابل، ۳۰ درصد نسبت به پیدا کردن شغل ناامیدند و ۲۹ درصد هم نه امیدوارند و نه ناامید.
گزارش «هزینههای بیکاری» در تیرماه ۱۴۰۵ و بر اساس نتایج نظرسنجی از کاربران فعال وبسایت جابویژن تهیه شده است؛ نتایج این گزارش بر اساس خوداظهاری کاربران فعال جابویژن که در جستوجوی کار بودهاند تهیه شده است و لزوما نمایانگر وضعیت تمام افراد بیکار یا کل بازار کار ایران نیست.
در شرایطی که ذخیره مالی بسیاری از کارجویان محدود است، خانواده مهمترین منبع تأمین هزینههای زندگی آنها محسوب میشود. ۵۲ درصد از پاسخدهندگان به نظرسنجی اعلام کردهاند هزینههای خود را با کمک خانواده تأمین و ۳۹ درصد هم از پسانداز شخصی خود استفاده میکنند.در مقابل، تنها ۴ …
