تنگه هرمز و توکیو؛ گرداب‌های خودساخته ترامپ که هر روز عمیق‌تر می‌شوند

بورس24 : وزیر خارجه قطر با هشدار نسبت به پیامدهای گسترده جنگ علیه ایران اعلام کرد که آثار این درگیری تنها محدود به منطقه خلیج فارس نیست و می‌تواند پیامدهایی برای کل جهان به همراه داشته باشد.

محمد بن عبدالرحمان بن جاسم آل‌ثانی، نخست‌وزیر و وزیر امور خارجه قطر، امروز (پنجشنبه) پس از مذاکراتی در سطوح عالی‌رتبه در «العلمین» مصر اظهار کرد: دوحه خواهان بازگشت وضعیت تنگه هرمز به شرایط پیش از جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران است.هشدار قطر درباره پیامدهای جهانی جنگ

آل‌ثانی تأکید کرد که پیامدهای جنگ علیه ایران نه‌تنها برای منطقه خلیج فارس، بلکه برای سایر نقاط جهان نیز فاجعه‌بار بوده است.

وی گفت: «ما نیازمند این هستیم که وضعیت به شرایط پیش از جنگ بازگردد. ما هرگونه تهدید و مانع‌تراشی در این زمینه را محکوم می‌کنیم.»تأکید دوحه بر کاهش تنش‌ها

وزیر خارجه قطر در پایان با اشاره به ضرورت جلوگیری از تشدید بحران‌ها در منطقه گفت طرف‌های درگیر نباید از شرایط موجود برای باج‌خواهی از یکدیگر استفاده کنند و باید مسیر کاهش تنش و بازگشت ثبات دنبال شود.

شهروز فلاحت‌پیشه رایزن فرهنگی ایران در توکیو، نوشت: کشور ژاپن با حمایت از استادکاران، انتقال مهارت‌های سنتی و تجاری‌سازی صنایع دستی، حفظ میراث ناملموس خود را به اقتصاد خلاق و رقابت صنعتی گره زده است.

به گزارش عصر ایران شهروز فلاحت‌پیشه، رایزن فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در ژاپن در یادداشتی که آن را در اختیار ایرنا قرار داده است با اشاره به اینکه در ساختار اقتصادی و فرهنگی ژاپن معاصر حفظ هنرهای سنتی و انتقال بین‌نسلی مهارت‌های دستی تنها یک رسالت نمادین یا موزه‌ای نیست، می‌نویسد: در شرایط فعلی حفظ میراث ناملموس با اقتصاد خلاق و رقابت صنعتی به‌ بخشی جدایی‌ناپذیر از هویت کشور ژاپن در بازارهای جهانی تبدیل شده است. رویکردی که هسته بنیادین آن در مفهوم و مکتب «مونوزوکوری» و به عبارتی فرهنگ ساخت و تولید دقیق نهفته است.

اگرچه واژه مونوزوکوری در ترجمه تحت‌اللفظی به معنای «ساختن اشیا» است اما در ادبیات دانشگاهی و صنعتی ژاپن به یک نگرش ذهنی، تعهد عمیق به تولید بی‌نقص، وقف شدن به حرفه و توانایی بهبود مستمر سیستم‌ها و فرآیندها دلالت دارد.

این گزارش با استناد به داده‌های مستند وزارت اقتصاد، تجارت و صنعت ژاپن، قوانین حمایتی دولت و آرای نظریه‌پردازان برجسته ژاپنی، ابعاد متقاطع اقتصاد هنر، چالش‌های بازار و سیاست‌های نهادی ژاپن در حفظ میراث ناملموس و صنایع دستی سنتی را بررسی می‌کند.

برای درک جایگاه امروز اقتصاد هنر در ژاپن بررسی مبانی فکری آن ضروری است. در اواخر دهه ۱۲۸۰ و اوایل دهه ۱۳۱۰ همزمان با نفوذ گسترده ماشین‌آلات صنعتی جنبشی فکری و هنری تحت عنوان «مینگِی» هنر مردمی در ژاپن شکل گرفت.

این جنبش به رهبری فیلسوف و زیبایی‌شناس برجسته ژاپنی، مونه‌یوشی یاناگی که با نام سوتسو یاناگی نیز شناخته می‌شود بر ارزش‌های نهفته در سادگی کارایی و میراث فرهنگی اشیای روزمره‌ای تاکید داشت که توسط صنعتگران گمنام روستایی ساخته می‌شدند.

یاناگی معتقد بود «انرژی تجسم‌یافته در صنایع دستی» از زیبایی زندگی روزمره سرچشمه می‌گیرد و باید در برابر تهاجم تولید انبوه صنعتی صیانت شود. این چارچوب فکری، مبنایی را ایجاد کرد که دهه‌ها بعد دولت ژاپن سیاست‌های کلان اقتصادی خود را برای حفظ صنایع دستی به‌عنوان دارایی‌های ارزشمند ملی بر آن استوار ساخت.

با وجود ارزش‌گذاری بالای فرهنگی، اقتصاد هنر سنتی ژاپن در دهه‌های اخیر با چالش‌های ساختاری و بحران بازار مواجه بوده است. بررسی گزارش‌های آماری وزارت اقتصاد، تجارت و صنعت ژاپن تصویری روشن از این دگردیسی اقتصادی ارائه می‌دهد.

در دوران شکوفایی اقتصادی ژاپن ارزش کل تولیدات صنایع دستی سنتی در سال ۱۳۶۲ به اوج خود یعنی ۵۴۰ میلیارد ین معادل تقریبی ۴.۷ میلیارد دلار رسید اما پس از ترکیدن حباب اقتصادی در سال ۱۳۷۰ و همزمان با تغییرات بنیادین در سبک زندگی و ترجیحات مصرف‌کنندگان این بازار با افت شدیدی مواجه شد به‌گونه‌ای که ارزش تولیدات در سال‌های اخیر به حدود ۹۶ میلیارد ین کاهش یافته است.

همزمان با این افت اقتصادی بحران نیروی انسانی و خروج استادکاران از چرخه تولید نیز شدت گرفت. تعداد شاغلان بخش صنایع دستی سنتی از حدود ۲۸۸ هزار نفر در سال ۱۳۵۸ به حدود ۶۲ هزار و ۶۹۰ نفر کاهش یافته است. منابع پژوهشی نیز اوج اشتغال این بخش را حدود ۲۸۸ هزار نفر در سال ۱۳۵۸ و ارزش تولید را ۵۴۰.۶ میلیارد ین در سال ۱۳۶۲ ثبت کرده‌اند.

این داده‌ها نشان می‌دهد اتکای صرف به ارزش‌های سنتی بدون خلق تقاضای جدید و تجاری‌سازی مدرن برای بقای اقتصاد هنر کافی نیست. از همین رو سیاست‌گذاران ژاپنی رویکرد خود را از «تولید سنتی برای مصرف سنتی» به سمت نوآوری در کاربرد ضمن حفظ اصالت تکنیک تغییر داده‌اند.

در پاسخ به خطر زوال مهارت‌های اصیل دولت ژاپن یکی از پیشرفته‌ترین نظام‌های حمایت حقوقی و مالی از میراث ناملموس را طراحی کرده است. مبنای این نظام «قانون حمایت از اموال فرهنگی» مصوب سال ۱۳۲۹ است.

بر اساس این قانون مهارت‌های هنری نظیر سرامیک‌سازی، نساجی، لاک‌تراشی، فلزکاری و هنرهای نمایشی به‌عنوان «اموال فرهنگی ناملموس مهم» تعریف می‌شوند.

وزارت آموزش، فرهنگ، ورزش، علم و فناوری ژاپن استادان و هنرمندانی را که به بالاترین سطح استادی در این مهارت‌ها دست یافته‌اند به‌عنوان «حافظان اموال فرهنگی ناملموس» تایید می‌کند که در ادبیات عمومی از آنان با عنوان «گنجینه ملی زنده»؛ گنجینه انسانی ملی یاد می‌شود.

این ساختار حمایتی کاملاً برنامه‌ریزی‌شده و دارای سقف بودجه‌ای است. دولت ژاپن بودجه‌ای ثابت معادل ۲۳۲ میلیون ین در سال برای این بخش اختصاص داده است. بر این اساس هر هنرمند برگزیده سالانه ۲ میلیون ین کمک‌هزینه ویژه دریافت می‌کند.

به دلیل محدودیت بودجه در هر زمان تنها حداکثر ۱۱۶ نفر می‌توانند در قید حیات این عنوان را در اختیار داشته باشند و تا زمانی که جایگاهی به دلیل فوت خالی نشود فرد جدیدی جایگزین نمی‌شود.

دریافت این بودجه مشروط به تعهد هنرمند برای برگزاری کارگاه‌های آموزشی، نمایشگاه‌های عمومی و مهم‌تر از همه تربیت شاگردان و انتقال سینه‌به‌سینه مهارت‌هاست. بدین ترتیب دولت ژاپن بودجه هنری را مستقیماً به تضمین بقای هنر پیوند زده است.

مفهوم حفظ هنر در ژاپن به کارگاه‌های سنتی محدود نمانده است. پروفسور تاکاهیرو فوجیموتو نظریه‌پرداز برجسته دانشگاه توکیو و مؤلف آثار کلیدی در زمینه اقتصاد تولید و قدرت عملیاتی ژاپن در تحقیقات خود تبیین کرده است که قابلیت‌های سازمانی و صنعتی ژاپن ریشه در همین مفهوم «مونوزوکوری» دارد.

فوجیموتو در نظریات خود توضیح می‌دهد که شرکت‌های ژاپنی متمرکز بر «گِمبا» محل واقعی انجام کار توانمندی‌های خود را از طریق ارتباطات مستمر و انطباق معماری محصولات با دقت و وسواس سنتی ارتقا می‌دهند.

«گمبا» در زبان ژاپنی به معنای «محل واقعی انجام کار» یا «صحنه وقوع رویداد» است و یکی از محوری‌ترین مفاهیم برای درک فرهنگ کار، مدیریت صنعتی و تفکر عملیاتی ژاپن به شمار می‌رود. این مفهوم که از کارگاه‌های سنتی استادان صنایع دستی تا خطوط تولید مدرن و پیچیده شرکت‌های فراملیتی ژاپن ریشه دوانده مرز میان «نظریه پشت میز» و «واقعیت میدانی» را مشخص می‌کند. برخلاف دیدگاه‌های سنتی مدیریتی که دفتر مدیرعامل را مرکز اصلی فرماندهی می‌داند در تفکر ژاپنی ارزش واقعی در «گمبا» خلق می‌شود و سایر بخش‌ها از جمله مدیران و ستاد وظیفه پشتیبانی از محل واقعی انجام کار را بر عهده دارند.

بر اساس آرای فوجیموتو این «دی‌ان‌ای مونوزوکوری» که روزگاری تنها در خلق ظروف سرامیکی یا کیمونوهای دستباف تجلی می‌یافت امروز به یکی از مبانی موفقیت صنایع پیچیده ژاپنی، از خودروسازی از جمله نظام تولید تویوتا تا رباتیک تبدیل شده است.

این رویکرد نشان می‌دهد که اقتصاد هنر و میراث ناملموس تنها یک مقوله تاریخی نیست بلکه می‌تواند زیرساخت فکری و فرهنگی نیروی کار ژاپن برای تولید محصولات باکیفیت در اقتصاد جهانی باشد.

تجاری‌سازی هنر سنتی در ژاپن امروز نیز با استفاده از همین زیرساخت دنبال می‌شود و تلفیق طرح‌های سنتی در محصولات لوکس مدرن، مانند قطعات داخلی خودروهای سفارشی یا تجهیزات الکترونیک با پوشش‌های سنتی «اوروشی»؛ لاک سنتی ژاپنی ارزش افزوده‌ای مضاعف برای اقتصاد این کشور ایجاد می‌کند. در واقع در مکتب «مونوزوکوری»، «گمبا» محلی است که دانش نهایی، مهارت دستی و حس مسئولیت‌پذیری در آن تجلی می‌یابد.

با توجه به غنای بی‌بدیل هنرهای سنتی صنایع دستی و میراث ناملموس در ساختار فرهنگی و تاریخی ایران، بررسی دقیق استراتژی‌های اقتصادی و حمایتی ژاپن می‌تواند الگوهای راهبردی و عملیاتی قابل توجهی را برای سیاست‌گذاری در ایران فراهم کند.

نخست ایجاد نظام حقوقی و مالی مدون؛ ایجاد نظامی مشابه سیستم «گنجینه‌های ملی زنده» ژاپن و تخصیص بودجه‌های هدفمند به استادان برجسته، مشروط به تعهد قطعی آنان به تربیت نسل جدید و مستندسازی شیوه‌های کار می‌تواند از انقراض مهارت‌های هنری اصیل بومی به‌طور مؤثری جلوگیری کند.

دوم پیوند صنایع دستی با نیازهای بازار مدرن؛ مطالعه روند نزولی بازار سنتی ژاپن و نحوه عبور این کشور از بحران نشان می‌دهد تولیدات صنایع دستی باید از حصار کالاهای صرفاً تزئینی و موزه‌ای خارج شوند و با نیازهای زندگی مدرن و سلیقه بازارهای جهانی پیوند بخورند. تلفیق کاربردی هنرهای سنتی با صنایع روزمره ضمن حفظ اصالت تکنیک می‌تواند مسیر پایداری برای خلق ثروت و پویایی اقتصاد هنر فراهم کند.

سوم نهادینه‌سازی فرهنگ مونوزوکوری در آموزش و صنعت؛ ترویج مفهومی مشابه «مونوزوکوری» در نظام آموزشی و صنعتی به‌گونه‌ای که تعهد به کمال و دقت هنری به‌عنوان یک ارزش ملی در تمامی سطوح تولید، از صنایع دستی تا صنایع سنگین و فناوری‌های نوین نهادینه شود می‌تواند رقابت‌پذیری محصولات و برند ملی ایران را در بازارهای بین‌المللی ارتقا دهد.

تجربه ژاپن نشان می‌دهد صیانت از میراث ناملموس زمانی به یک راهبرد پایدار تبدیل می‌شود که انتقال مهارت، حمایت مالی، نوآوری در کاربرد و تجاری‌سازی در کنار یکدیگر قرار گیرند. مکتب مونوزوکوری نیز با پیوند دادن مهارت، کیفیت، انضباط و بهبود مستمر، می‌تواند پلی میان میراث فرهنگی و اقتصاد مدرن ایجاد کند؛ پلی که تجربه ژاپن نشان می‌دهد از کارگاه استادکار تا کارخانه پیشرفته و بازار جهانی امتداد می‌یابد. پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر ادعای دو مقام آمریکایی: مذاکرات ایران و عمان بر سر تنگه هرمز شکست خورد نظرات کاربران خبر قبل اشتراک گذاری : بازیگران سریال «کوری» در اکران مردمی پردیس کورش (عکس) تماشاخانه چیتگر؛ رد یک جنایت عجیب میان درختان / درخت‌ها قبل از مرگ زخمی شده بودند حریق مرموز در قلب گرگان؛ از سیم‌کشی فرسوده تا شایعات داغ / ببینید گرگان چه چیزی را از دست داد؟ فیلم های دیگر عضویت در اینستاگرام عصر ایران ۱۵ سال پیش در چنین روزی این لحظه با حافظ گلستان سعدی آموزش زبان انگلیسی آپارات عصر ایران اپلیکیشن عصر ایران

جوان آنلاین: قیمت آتی نفت خام برنت دریای شمال در معاملات ساعات اخیر بازار‌های آسیا، ۱.۵۹ درصد افزایش یافت و به ۹۳.۰۸ دلار در هر بشکه رسید.

به گزارش ایرنا، قیمت آتی نفت وست تگزاس اینترمدیت آمریکا نیز برای تحویل در ماه سپتامبر (شهریور) نیز در معاملات صبح با ۱.۶۳ درصد افزایش به ۸۷.۲۳ دلار رسید.

رئیس جمهوری آمریکا روز چهارشنبه به وقت محلی در شبکه اجتماعی تروث سوشال خود با تکرار لفاظی‌هایش، ادعا کرد: هیچ‌کس بیش از من به جمهوری اسلامی ایران فرصت نداده است تا به یک توافق دست پیدا کند. متاسفانه، (البته) برای آنها، این فرصت را از دست دادند.

وی که به شدت به دلیل پیامد‌های تجاوز علیه ایران تحت فشار افکار عمومی مردم آمریکا و کنگره در آستانه انتخابات میاندوره‌ای قرار دارد، مدعی شد: بنابراین، امروز خردکننده‌ترین عملیات اقتصادی که تاکنون علیه هر کشوری انجام شده است را اعلام می‌کنم!

ترامپ در حالیکه واشنگتن سال‌ها ایران را به صورت یکجانبه تحریم کرده است، ادعا کرد: این یک جنگ اقتصادی و انزوای اقتصادی در مقیاسی بی‌سابقه خواهد بود.

به گزارش شهرآرانیوز، پالایشگاه‌ها با ترکیبی کامل از جنگ و محدودیت‌های صادراتی رو‌به‌رو هستند که میزان نفت خامی را که می‌توانند به بنزین، سوخت جت و دیزل که اقتصاد جهانی را تغذیه می‌کند، تبدیل کنند، محدود می‌کند.

یک معیار کلیدی سودآوری پالایش، که به عنوان کرک اسپرد دیزل شناخته می‌شود، برای اولین بار به ۱۰۲ دلار در هر بشکه رسید و تقریباً سه برابر سطح قبل از جنگ شد. کرک اسپرد دیزل میزان درآمد پالایشگاه‌ها را از هر بشکه نفت خامی که به دیزل تبدیل می‌کنند، اندازه‌گیری می‌کند.

باب مک‌نالی، بنیانگذار و رئیس گروه انرژی راپیدان، به سی‌ان‌ان گفت: «این خبر بدی است. بازار فریاد می‌زند که ما کمبود داریم.»

عرضه سوخت همچنان از نظر تاریخی محدود است، زیرا سه چهارم قطب پالایش جهانی در وضعیت بحرانی شدیدی قرار دارند.

پالایشگاه‌ها در خاورمیانه در طول جنگ ایران مورد حمله قرار گرفته‌اند؛ و پالایشگاه‌هایی که آسیب ندیده‌اند، به دلیل تنش در تنگه هرمز، جایی که ایران و ایالات متحده برای کنترل آن می‌جنگند، در حمل و نقل با مشکل مواجه بوده‌اند.

اما این فقط مربوط به جنگ ایران نیست.

پالایشگاه‌های روسیه، صادرکننده عمده سوخت، در اثر حملات پهپادی از اوکراین فلج شده‌اند. طبق گزارش شرکت تحقیقاتی کپیتال اکونومیکس، تقریباً ۴۰ درصد از ظرفیت پالایش روسیه از کار افتاده است که معادل حدود ۳ درصد از ظرفیت پالایش جهانی است.

مسکو که با کمبود سوخت در داخل کشور مواجه است، صادرات بنزین و گازوئیل را تا پایان ژانویه ۲۰۲۷ ممنوع کرده است.

سپس چین، یکی دیگر از صادرکنندگان بزرگ سوخت، وجود دارد. پکن با کاهش واردات نفت خود فراتر از آنچه بسیاری تصور می‌کردند، به جلوگیری از افزایش قیمت نفت به ۱۵۰ دلار در هر بشکه کمک کرده است. اما پکن همچنین با محدود کردن صادرات سوخت خود، به دنبال جلوگیری از کمبود سوخت داخلی بوده است.

این امر، ساحل خلیج ایالات متحده را به عنوان تنها گزینه باقی مانده باقی می‌گذارد و پالایشگاه‌های آمریکایی با تمام توان برای به دست آوردن حاشیه سود تاریخی تلاش می‌کنند.

تحلیلگران بانک آمریکا هفته گذشته در گزارشی نوشتند: نتیجه، بازاری است که در آستانه ورود به قوی‌ترین دوره تقاضای فصلی خود با حاشیه خطای بسیار کم است.

حاشیه سود بالای بی‌سابقه به این معنی است که پالایشگاه‌هایی که به دلیل جنگ از مسیر خود خارج نشده‌اند، این روز‌ها در حال چاپ پول هستند.

اما مشخص نیست پالایشگاه‌های ایالات متحده تا چه مدت می‌توانند با تمام توان به کار خود ادامه دهند. اوج فصل طوفان در راه است و پالایشگاه‌های ساحل خلیج فارس در گذشته توسط طوفان‌های بزرگی که ساحل خلیج فارس را در بر گرفته‌اند، از مسیر خود خارج شده‌اند؛ و معمولاً پالایشگاه‌ها با کاهش سرعت برای تعمیرات، از تقاضای کمتر در پاییز استفاده می‌کنند.

در ادامه حتما بخوانید رویترز: ترامپ از آمریکایی‌ها می‌خواهد قیمت بالای بنزین را بپذیرند افزایش ناگهانی بنزین، گازوئیل و سوخت جت

قیمت سوخت به شدت بالاتر از این نقطه در تابستان گذشته است، اگرچه هنوز به آن اندازه که بسیاری در آغاز جنگ ایران نگران بودند، بالا نیست. میانگین ملی بنزین معمولی به ۴.۰۷ دلار در هر گالن رسید که نسبت به سال گذشته ۳۰ درصد افزایش یافته است. مقایسه قیمت بنزین در سال ۲۰۲۶ با سه سال گذشته

میانگین قیمت بنزین در سطح ملی ۴.۱۰ دلار در هر گالن است که نسبت به دیروز ۰.۰۲ دلار و نسبت به همین زمان در سال گذشته ۰.۹۷ دلار افزایش یافته است. در اینجا مقایسه‌ای از آن با سه سال گذشته ارائه شده است.

گازوئیل، سوختی حیاتی برای اقتصاد جهان، ۴۸ درصد گران‌تر از همین زمان در سال گذشته است.

افزایش قیمت گازوئیل هزینه‌ای پنهان برای مصرف‌کنندگان است، زیرا تراکتور‌های مزارع و همچنین قطار‌ها و کامیون‌هایی که کالا‌ها را در سراسر کشور حمل می‌کنند، از آن استفاده می‌کنند. مشاغل اغلب حداقل بخشی از این قیمت‌های بالای سوخت را به شکل افزایش قیمت به مصرف‌کنندگان منتقل می‌کنند.

طبق تحقیقات آزمایشگاه راه‌حل‌های اقلیمی دانشگاه براون، قیمت‌های بالاتر گازوئیل از زمان شروع جنگ، نزدیک به ۴۰ میلیارد دلار برای مصرف‌کنندگان آمریکایی هزینه داشته است.

در همین حال، سوخت جت در طول سال گذشته بیش از ۷۰ درصد افزایش یافته است. خطوط هوایی، با حمایت تقاضای سفر انعطاف‌پذیر و تعطیلی شرکت هواپیمایی ارزان‌قیمت اسپیریت در ماه مه، هزینه‌های بلیط هواپیما و بار را افزایش داده و پرواز‌های کم‌سودتر را کاهش داده‌اند.

تحلیلگران ریستاد انرژی هفته گذشته در گزارشی نوشتند: تأثیر این موضوع بر مصرف‌کننده در پمپ بنزین و فرودگاه خود را نشان می‌دهد و از اینجا به بعد فشار افزایش خواهد یافت. 

در حالی که شرکت‌های بزرگ نفتی از اختلالات عرضه سود می‌برند، مردم عادی به طور فزاینده‌ای از قیمت‌های بالا ناامید شده‌اند.

خطر این است که مشکلات پالایشگاه‌ها، بنزین، گازوئیل و سوخت جت را برای مدت طولانی‌تری بالا نگه دارد و تورم را بالا نگه دارد.

بانک آمریکا اعلام کرد: مگر اینکه مشکلات عرضه خاورمیانه، چین و/یا روسیه حل شود، قیمت گازوئیل احتمالاً نزدیک به بالاترین سطح چرخه باقی خواهد ماند و اگر موجودی‌ها تا زمستان کاهش یابد، خطر افزایش بیشتر وجود دارد.

در ادامه حتما بخوانید شکاف تاریخی قیمت گازوئیل و نفت خام، سفره مردم را هدف گرفته است

قیمت‌ها آنقدر بالاست که شروع به مهار مصرف کرده است، پدیده‌ای که در صنعت به عنوان تخریب تقاضا شناخته می‌شود. اما بانک مرکزی آمریکا (BofA) اعلام کرد که تقاضا به اندازه کافی برای ایجاد تعادل مجدد در بازار از بین نرفته است، حداقل هنوز نه.